«Αλέκο μ' έφαγες»: Ο ξαφνικός φόνος του Αλέκου Κοσμόπουλου από την αθηναϊκή μαφία

Η μαφία δεν συναντάται μόνο στις σελίδες γκανγκστερικών βιβλίων στην Ιταλία και στην Αμερική, αλλά και στις δικογραφίες της ελληνικής δικαιοσύνης. Με μια σειρά κειμένων, θα επιχειρήσουμε να επιστρέψουμε στην πιο αιματηρή saga της ελληνικής εγκληματολογίας, στις δολοφονίες των μαφιόζων της νύχτας.

Ξεκινάμε από τον Αλέκο Κοσμόπουλο, αρχηγό συμμορίας που ήλεγχε νυχτερινά κέντρα από τη Δυτική ως τη Νότια Αττική.

Στο ξεκίνημα του 1990, ο Κοσμόπουλος είχε θυμό, και ήθελε να βγάλει από τη μέση ορισμένες φιγούρες συνεργατών και μη, που του έκαναν τη ζωή δύσκολη. Δεν άργησε να αναλάβει δράση. 

Όλα ξεκινούν με ένα όνειρο

Ήταν Σεπτέμβριος του 1990. «Ψυχρό και γκανγκστερικού τύπου έγκλημα έγινε έξω από το νυχτερινό κέντρο Όνειρο στο 11ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας. Θύμα, ο 20χρονος Θοδωρής Ντουρζιώτης από το Αιγάλεω, που εργαζόταν στο κέντρο» ανέφερε το δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 με παρουσιαστή τον Θοδωρή Δρακάκη.

Ο Αλέκος Κοσμόπουλος του Βασιλείου, γνωστός στην αστυνομία εκείνης της εποχής για την παραβατική του δράση, του είχε «φυτέψει» μια σφαίρα στο κεφάλι. Στην είσοδο του νυχτερινού κέντρου, υπό το φως της μέρας, τα σημάδια του αίματος μαρτυρούσαν ότι το ξημέρωμα εκείνης της μέρας είχε φτάσει με τρόμο.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, όλα είχαν ξεκινήσει με ένα «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» από τον Κοσμόπουλο προς το θύμα. Εκείνος είχε προδώσει την άγνοια του με χαρακτηριστική ευκολία. «Άκου να δεις, εμένα θα με φωνάζεις κύριε Κοσμόπουλε» τον προειδοποιούσε ο εγκληματίας και έπειτα τον καληνύχτιζε - ια πάντα- με μια σφαίρα στο κεφάλι.

Λίγες ώρες μετά, ο Ντουρζιώτης είχε ξεψυχήσει στο νοσοκομείο.

Λίγους μήνες πριν, τον Μάιο του 1990, είχε σημειωθεί κι άλλο ένα έγκλημα, που φαινόταν να συνδέεται με τη δολοφονία του Ντουρζιώτη. Ήταν 8 Μαΐου 1990, όταν ο 30χρονος φύλακας της Εμπορικής Τράπεζας Γιώργος Κάσας, ο οποίος, σύμφωνα με όσα γνώριζε η Ασφάλεια, πρόσφερε τις «υπηρεσίες» του σε ομάδα εκβιαστών, «σπάζοντας» επιταγές, είχε πέσει επίσης νεκρός από πυροβολισμούς.

«Αλέκο μ' έφαγες»

Ο Κοσμόπουλος όμως δεν έμεινε εκεί. Ο  Δημήτρης Μανιαβός, γνωστός ως «Τζίμης ο μούργος» είχε μπει από μικρός στα κυκλώματα προστασίας της αθηναϊκής νύχτας. Ήταν από εκείνους που πούλαγαν προστασία σε σπίτια όπου παίζονταν τυχερά παιχνίδια, με τεράστια ποσά, τα οποία συνήθως έχαναν οι πιο άπειροι και αφελείς, και πάντα υπήρχαν διαθέσιμοι «δανειστές» με αστρονομικό τόκο, πολύ κοντά τους.

Ο Μανιαβός λίγο πριν κλείσει τα 34 του χρόνια ήταν φόβητρο, λόγω της γεροδεμένης, απειλητικής κορμοστασιάς του. Φαίνεται όμως, πως είχε νευριάσει πολλούς. 

Ήταν 5 Οκτωβρίου 1990, όταν δύο άγνωστοι έστησαν την ενέδρα θανάτου λίγα μέτρα από το σπίτι του, στην οδό Ξυλούρη στην Πετρούπολη. Μόλις ο Τζίμης επέστρεψε, τον πλησίασαν και άδειασαν πάνω του ένα 9άρι πιστόλι.

Δυο σφαίρες από τις δέκα που του έριξαν τον βρήκαν στο κεφάλι. Προσπάθησε να σηκωθεί ξανά, να απαντήσει. Έβγαλε το 38άρι περίστροφο που κατείχε χωρίς άδεια και έριξε πέντε φορές, αλλά δεν πέτυχε κανέναν.

Η αστυνομία ήρθε λίγο αργότερα. Οι δολοφόνοι είχαν είχαν φύγει.

Η πληροφορία

«Αλέκο μ' έφαγες» φαίνεται πως ήταν η τελευταία του κουβέντα πριν πεθάνει, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής. Στη συνέχεια έδωσαν περιγραφή και πινακίδα του αυτοκινήτου με το οποίο οι δράστες απομακρύνθηκαν με ταχύτητα.

Ο 29χρονος Αλέκος Κοσμόπουλος, ο «μεγάλος αρχηγός» στα κυκλώματα της νύχτας έγινε αμέσως ο βασικός ύποπτος. Οι αστυνομικοί είχαν στοιχεία και μαρτυρίες ότι αυτός βρισκόταν πίσω και από τις δύο προηγούμενες δολοφονίες, του Γιώργου Κάσα και του Θεοχάρη Ντουρζιώτη.

Παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε η εμπλοκή του στη δολοφονία του «Τζίμη», ο Κοσμόπουλος δεν άργησε να συλληφθεί και να βρεθεί αντιμέτωπος με κατηγορίες για τρεις δολοφονίες από πρόθεση.

Το 1992, η αστυνομία τον εντόπισε στο Γύθειο. Η δικαιοσύνη κινήθηκε με πρωτοφανείς ταχύτητες και ο Κοσμόπουλος βρέθηκε στη φυλακή. 

Μια πιο ήσυχη ζωή(;)

Το 2003 έβγαινε από τη φυλακή και ορκιζόταν να ξεκόψει από τη νύχτα. Ήταν τόσο εύκολο; Έτσι φαινόταν, καθώς τα χρόνια περνούσαν, και ο Αλέκος ζούσε διακριτικά, στην ταραγμένη Αθήνα της εποχής του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και της κυβέρνησης Καραμανλή.

Αρκετές μικροσυμμορίες είχαν πια βρεθεί στη φυλακή (όπως η εξαμελής συμμορία του Γιάννη Γιαννόπουλου, με τους μπασκετμπολίστες της Δάφνης που πουλούσαν προστασία σε μαγαζιά της Ηλιούπολης), και οι πόλεμοι για την «κατάκτηση» της παραλιακής ζώνης είχαν κοπάσει.

Τον Νοέμβριο του 2008 όμως, θα διαπιστώναμε πως όλα αυτά δεν σήμαιναν κάτι, ήταν κάτι σαν τη νηνεμία πριν την καταιγίδα.

Πέντε χρόνια μετά την αποφυλάκισή του, ο Αλέκος Κοσμόπουλος δολοφονήθηκε από αγνώστους στο Αιγάλεω. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Αστυνομίας, ο 47χρονος είχε αποτραβηχτεί τα τελευταία χρόνια και δεν είχε απασχολήσει τις διωκτικές αρχές από τη στιγμή που είχε εκτίσει την ποινή του.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Νέων, η μαφιόζικη δολοφονία του εκτιμάται ότι ήταν συμβόλαιο θανάτου από παλιούς λογαριασμούς της νύχτας. Η ενέδρα των εκτελεστών στήθηκε μετά τα μεσάνυχτα στη διασταύρωση της Ιεράς Οδού με τη Θηβών στο Αιγάλεω.

Ο Κοσμόπουλος οδηγούσε το αυτοκίνητό του και σταμάτησε στο φανάρι. Τον πλεύρισε η μοτοσυκλέτα των δύο δραστών που τον πυροβόλησαν. Οι δολοφόνοι τον αιφνιδίασαν και δεν πρόλαβε να χρησιμοποιήσει το όπλο που κατείχε.

Τον πυροβόλησαν και οι δύο όπως φαίνεται, αφού εβλήθη με δύο όπλα σε σημεία του σώματος. Ο Κοσμόπουλος όταν δέχθηκε τα πρώτα πυρά, προσπάθησε να διαφύγει από την πόρτα του συνοδηγού. Δεν πρόλαβε και σωριάστηκε στο κάθισμα.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.