Έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τα παιδιά πλημμυρίζουν τους δρόμους

Έντεκα χρόνια στο ίδιο σημείο, στο δρόμο που από Παναγή Τσαλδάρη μετονομάστηκε σε οδό Παύλου Φύσσα, έντεκα χρόνια μπροστά από το μνημείο του που πλημμυρίζει με κόκκινα λουλούδια, έντεκα χρόνια η Μάγδα πηγαίνει εκεί, στέκεται μπροστά του χωρίς να μιλά αλλά με υγρά μάτια, τον κοιτά και τα χείλη της αγγίζουν το παγωμένο μάρμαρο.

Έντεκα χρόνια βρίσκονται εκεί οι φίλοι του, παιδιά μαυροφορεμένα, παιδιά από κάθε γωνιά της πόλης που υψώνουν τα πανό με τα αντιφασιστικά συνθήματα.

Έντεκα χρόνια μετά, η γειτονιά είναι του Παύλου Φύσσα, οι άνθρωποί της βγαίνουν στα μπαλκόνια όταν τα χιλιάδες άτομα περιφέρονται στα στενά της, χειροκροτούν και φωνάζουν μαζί τους συνθήματα. Έντεκα χρόνια όλα έχουν αλλάξει αλλά εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρα. 

Ο Παύλος ζει

«Έντεκα χρόνια μετά τον μαύρο Σεπτέμβρη του 2013 και τη δολοφονία του Killah P από το τάγμα εφόδου της Χ.Α., η οικογένεια του Παύλου, οι φίλοι του και ολόκληρο το αντιφασιστικό κίνημα, είμαστε παρούσες και παρόντες υπερασπίζοντας την ιστορία, το παρόν και το μέλλον μας απέναντι στο τέρας του φασισμού και τα πολλά προσωπεία του», γράφει συνοπτικά ο Σύλλογος Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας».

Έντεκα χρόνια μετά, όταν ξημερώνει 18η Σεπτέμβρη το μυαλό τριγυρνά σε όλα τα γεγονότα που έβαψαν με μαύρο χρώμα αυτή τη μέρα και άνοιξαν το δρόμο για να καταδικαστούν οι νεοναζί. Όλα τα πρόσωπα είναι στραμμένα στο σημείο που δολοφονήθηκε ο Παύλος. Το κοιτούν με σιωπή και θλίψη. Πενθούν. Όμως σίγουρα όσος καιρός και αν περάσει, δε θα ξεχαστεί. Άλλωστε σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά.

Είναι νωρίς το απόγευμα, και ο κόσμος ολοένα και πληθαίνει. Ορισμένοι από τους επιζώντες του Ναυαγίου στην Πύλο, φορούν μαύρες κορδέλες στο κεφάλι που αναγράφουν "Pylos Survivor" και καταφθάνουν στο μνημείο να καταθέσουν λουλούδια. Αυτός ο Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης έχει καταφέρει να συγκεντρώσει τα παιδιά που δεν παύουν να αγωνίζονται, τα παιδιά που δεν έχουν βρει δικαιοσύνη αλλά ακόμα γεμίζουν τους δρόμους. 

Αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες, οργανώσεις της αριστεράς, σύλλογοι εκπαιδευτικών, αντιρατσιστικές κινήσεις είναι κατά μήκος του δρόμου, παρατεταμένες στη σειρά. Τα πρώτα πανό ξεκινούν να ξετυλίγονται και οι διαδηλωτές συγκροτούνται στα μπλοκ. Λίγη ώρα αργότερα, η οικογένεια του Παύλου Φύσσα, με τη Μάγδα να βρίσκεται μπροστά, δίνει το έναυσμα για την εκκίνηση της καθιερωμένης πορείας. «Ούτε βήμα πίσω» γράφει το πανό που βρίσκεται στην κεφαλή.

«Ο Παύλος ζει, τσακίστε του Ναζί», «Παύλο ψυχάρα άναψε φωτιά και κάψε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά" είναι μερικά από τα συνθήματα που αντηχούν. Όπως κάθε χρονιά, έτσι και φέτος οι φωνές από χιλιάδες στόματα γεμίζουν τη σιγή των δρόμων, με τα χέρια να σφίγγουν προς τον ουρανό και τα βήματά τους να προχωρούν συντονισμένα. Η πορεία είναι μαζική, κινείται μέσα από τις γειτονιές με τα χαμηλά σπίτια.

Η κινητοποίηση φτάνει στο Μπλόκο της Κοκκινιάς. Η Μάγδα Φύσσα πλησιάζει και αφήνει ένα στεφάνι στη μνήμη των πεσόντων αγωνιστών που εκτελέστηκαν απο τους ναζί και στέκει αμίλητη για μερικά δευτερόλεπτα. Έπειτα φωνάζει «Αθάνατοι», με τη γροθιά υψωμένη στον αέρα και τους διαδηλωτές να τη χειροκροτούν, υπό τους ήχους του Ακορντεόν του Μ. Λοΐζου.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.