Η κ. Μαργαρίτα διαγνώσθηκε με καρκίνο του μαστού πριν από 22 χρόνια

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού είναι μια ημέρα που μας θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να είμαστε εκεί, ο ένας για τον άλλο. Είναι μια στιγμή για να αγκαλιάσουμε τις γυναίκες που διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού, να γιορτάσουμε τη δύναμή τους και να αναγνωρίσουμε τον αγώνα που δίνουν κάθε μέρα. Δεν πρόκειται μόνο για στατιστικά και ενημέρωση, αλλά για τη ζωή, τη μάχη, και κυρίως για την ελπίδα που γεννιέται μέσα από τις δυσκολίες. Κάθε ιστορία είναι ξεχωριστή, και κάθε γυναίκα που αντιμετωπίζει τον καρκίνο του μαστού κουβαλά τη δική της εμπειρία, γεμάτη φόβους, αλλά και στιγμές θριάμβου.

Aυτή την ημέρα, ακούμε την ιστορία της Μαργαρίτας Χρυσάνθου-Πιτερού, μιας γυναίκας που όχι μόνο έχει επιβιώσει από την ασθένεια, αλλά έχει αφιερώσει τη ζωή της στο να στηρίζει άλλες γυναίκες μέσα από το ρόλο της στο "Άλμα Ζωής". Η κα Πιτερού δεν μας μιλά μόνο για τον καρκίνο, αλλά για τη δύναμη που ανακαλύπτεις μέσα σου, τη σημασία της αλληλεγγύης, και τη ζωή που συνεχίζει και λάμπει, παρά τις δυσκολίες. Μέσα από τη δική της ιστορία, μας υπενθυμίζει ότι ο καρκίνος δεν είναι το τέλος· είναι μια πρόκληση που μπορείς να ξεπεράσεις, με αγάπη, υποστήριξη και πίστη στον εαυτό σου.

Το "Άλμα Ζωής" είναι ένας φάρος ελπίδας για τις γυναίκες που νοσούν από καρκίνο του μαστού. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο του Μαστού έχει ως αποστολή του να παρέχει ουσιαστική υποστήριξη στις γυναίκες που διαγνώστηκαν με τη νόσο, αλλά και να ενισχύσει την ενημέρωση γύρω από την πρόληψη. Μέσα από προγράμματα ψυχολογικής στήριξης, εθελοντισμού και πληροφόρησης, το "Άλμα Ζωής" δημιουργεί έναν κύκλο προστασίας και φροντίδας.

Η Μαργαρίτα Χρυσάνθου-Πιτερού, αντιπρόεδρος του συλλόγου και εκπαιδευμένη εθελόντρια, μέσα από τη δική της πορεία, ενσαρκώνει το μήνυμα του συλλόγου: καμία γυναίκα δεν είναι μόνη. Η κοινότητα του "Άλμα Ζωής" προσφέρει στήριξη με ανοιχτή καρδιά, έτοιμη να σταθεί δίπλα σε κάθε γυναίκα και να τη βοηθήσει να ξαναβρεί τη δύναμή της, όσο δύσκολη κι αν είναι η μάχη της.

Υπάρχουν συμπτώματα στον καρκίνο του μαστού και ποιες είναι οι απαραίτητες διαγνωστικές εξετάσεις για έγκαιρη ανίχνευση;

Βέβαια, αυτή είναι μια ιατρική ερώτηση, έτσι θα προσπαθήσω να απαντήσω με βάση την εμπειρία μου και τις γνώσεις που έχω από τον σύλλογο. Πρέπει να σας πω ότι, ειδικά όταν είναι στα αρχικά στάδια, ο καρκίνος του μαστού συνήθως δεν παρουσιάζει σημάδια ή συμπτώματα. Μπορεί δηλαδή να μην είναι ανιχνεύσιμος στα πρώτα στάδια ούτε να προκαλεί κάποιο πόνο στη γυναίκα. Γι' αυτό είναι σημαντικό να τονίσουμε τη σημασία του προληπτικού και προσυμπτωματικού ελέγχου, ώστε να εντοπιστεί ένας καρκίνος σε πολύ αρχικό στάδιο, όπου σε αυτή την περίπτωση έχει σχεδόν 100% θετική πρόγνωση.

Ο προληπτικός έλεγχος περιλαμβάνει την αυτοεξέταση από την ίδια τη γυναίκα, που ουσιαστικά σημαίνει να γνωρίσει η γυναίκα το σώμα της. Ειδικά οι νέες γυναίκες πρέπει να γνωρίσουν το μαστό τους, να καταλάβουν πότε υπάρχει μία τάση διόγκωσης ή συρρίκνωσης, ανάλογα με τη φάση του κύκλου τους. Ωστόσο, αυτή η εξέταση δεν πρέπει να υποκαθιστά τον ιατρικό έλεγχο. Ο γιατρός μπορεί να δείξει σε μια γυναίκα πώς να το κάνει σωστά, αλλά η κλινική εξέταση πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένο γιατρό, όπως έναν μαστολόγο ή έναν γυναικολόγο με ειδίκευση στο μαστό.

Αυτό μία φορά τον χρόνο;

Ναι, η κλινική εξέταση μία φορά το χρόνο. Η αυτοεξέταση μπορεί να γίνεται και μία φορά το μήνα, αλλά ο κλινικός έλεγχος, ειδικά αν μία γυναίκα δεν έχει οικογενειακό ιστορικό, μπορεί να γίνεται μία φορά το χρόνο, ανάλογα με την ηλικία και τις οδηγίες του γιατρού. Στη συνέχεια, έχουμε τις άλλες διαγνωστικές εξετάσεις, όπως τον υπέρηχο και τη μαστογραφία, που συνήθως γίνονται μία φορά το χρόνο προληπτικά.

Τι πρέπει να ανησυχήσει μία γυναίκα;

Όταν η γυναίκα ανακαλύψει κάτι, όπως ένα ογκίδιο στο μαστό ή στους λεμφαδένες, ή παρατηρήσει αλλαγές στο χρώμα του δέρματος του μαστού, ή δει κάποια εκροή από τη θηλή, πρέπει άμεσα να επισκεφθεί τον ειδικό γιατρό. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει καρκίνο του μαστού, αλλά είναι ένδειξη ότι πρέπει να γίνει περαιτέρω έλεγχος.

Σε ποια ηλικία συνιστάται να ξεκινά μια γυναίκα τον προληπτικό έλεγχο;

Κοιτάξτε, αυτή τη στιγμή οι κατευθυντήριες οδηγίες ορίζουν ότι η κλινική εξέταση μαστού μπορεί να ξεκινήσει από την ηλικία των 20 ετών, αλλά να γίνεται κάθε 3 χρόνια. Από τα 40 έτη και μετά, η εξέταση πρέπει να γίνεται ετησίως. Η πρώτη μαστογραφία αναφοράς μπορεί να γίνει μεταξύ 35-40 ετών, και στη συνέχεια η μαστογραφία μία φορά το χρόνο από τα 40 και μετά.

Πόσα χρόνια είστε στο "Άλμα Ζωής";

Νόσησα πριν από 22 χρόνια, στα 37 μου, και στο "Άλμα Ζωής" είμαι 20 χρόνια.

Αυτά τα τελευταία 20 χρόνια, έχετε παρατηρήσει να αλλάζει η ηλικία των γυναικών που εμφανίζουν καρκίνο μαστού;

Ναι, φαίνεται ότι έχει κατέβει λίγο το όριο ηλικίας. Εμφανίζονται πολλές νέες γυναίκες, όμως αυτό δεν είναι απαραίτητα λόγω της αύξησης των περιπτώσεων, αλλά μπορεί να οφείλεται στους προληπτικούς ελέγχους που γίνονται πιο νωρίς, άρα η νόσος
ανιχνεύεται σε προγενέστερα στάδια.

Παλαιότερα γίνονταν λιγότερες προληπτικές εξετάσεις και τα περιστατικά καρκίνου ανευρίσκονταν σε προχωρημένα στάδια. Ωστόσο, κάθε γυναίκα είναι ξεχωριστή. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό. Πρέπει να εκτιμηθεί από γιατρό σε ποια ομάδα κινδύνου ανήκει μία γυναίκα. Μπορεί να μην έχει καθόλου οικογενειακό ιστορικό, αλλά αν έχει 2 ή 3 συγγενείς πρώτου βαθμού που έχουν νοσήσει από καρκίνο του μαστού, τότε αλλάζει το πλάνο παρακολούθησης.

Πώς μπορούν οι ασθενείς να διαχειριστούν πρακτικές ανάγκες, όπως η απώλεια μαλλιών ή άλλες παρενέργειες που μπορεί να υπάρχουν;

Κοιτάξτε, να σας πω την αλήθεια, από την εμπειρία μου και από την εμπειρία πολλών γυναικών, η γυναίκα που νοσεί από καρκίνο του μαστού δεν νιώθει άρρωστη όταν κάνει το χειρουργείο της. Νιώθει άρρωστη όταν αρχίζουν οι χημειοθεραπείες, οι οποίες πραγματικά φέρνουν πάρα πολλές αλλαγές στον οργανισμό της, τόσο μεταβολικές όσο και στην εξωτερική εμφάνιση. Θυμάμαι τον ογκολόγο μου να μου λέει: «Πρέπει να τις ερωτευτείς τις θεραπείες σου». Αυτό μου φαινόταν οξύμωρο τότε, δεν μπορούσα να καταλάβω πώς θα μπορούσα να ερωτευτώ κάτι που με έκανε να νιώθω τόσο άσχημα.

Όμως οι θεραπείες, που σήμερα είναι πολύ πιο προηγμένες και στοχευμένες σε σύγκριση με το παρελθόν, είναι το εισιτήριο που θα εξασφαλίσει στη γυναίκα να συνεχίσει το ταξίδι της ζωής της. Οι θεραπείες έχουν αρχή και τέλος. Συνήθως λένε ότι θα κάνεις 3 κύκλους, 6 κύκλους, 9 κύκλους. Οι παρενέργειες είναι πολλές και σκληρές: η εικόνα του σώματος αλλάζει, τα μαλλιά πέφτουν, τα φρύδια και οι βλεφαρίδες πέφτουν σε κάποιες περιπτώσεις, οι δυνάμεις εγκαταλείπουν τη γυναίκα, μειώνεται η δραστηριότητά της.

Σε αυτή τη φάση χρειάζεται δύναμη, υπομονή και θετική σκέψη, όσο αυτό είναι δυνατόν. Πρέπει να εστιάσει στον εαυτό της, να επιτρέπει στον εαυτό της να ξεκουράζεται όσο χρειάζεται, να κάνει πράγματα που της δίνουν ευχαρίστηση, να μοιράζεται τα συναισθήματά της και τις αγωνίες της με τους αγαπημένους της, το οικογενειακό περιβάλλον και τις φίλες της.

Είναι πολύ σημαντικό να συζητά τις παρενέργειες με τον γιατρό, γιατί δεν υπάρχει παρενέργεια που να μην έχει και το αντίστοιχο αντίδοτο. Επίσης, η συχνή επαφή με τον γιατρό και η σχέση εμπιστοσύνης με αυτόν είναι ζωτικής σημασίας. Η άσκηση παίζει μεγάλο ρόλο και βοηθά στη σωματική και ψυχική ευεξία, ό,τι είδος άσκησης και όσο αντέχει η κάθε γυναίκα. Αυτό μπορεί να είναι γιόγκα, πλάτες, κολύμπι ή οτιδήποτε επιτρέπεται στην κατάστασή της.

Το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, το Τμήμα Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής, έχει ξεκινήσει πιλοτικά προγράμματα γυμναστικής για γυναίκες που βρίσκονται υπό θεραπεία, με πολύ καλά αποτελέσματα. Η άσκηση προσφέρει ευεξία, σωματική και ψυχική, ακόμα και κατά τη διάρκεια των θεραπειών.

Είναι σημαντική η σωστή διατροφή επίσης. Όχι ακρότητες, γιατί ακούμε να λένε «καθόλου ζάχαρη, καθόλου γλυκά», αλλά όλα χρειάζονται με μέτρο.

Υπάρχουν και κάποιες τροφές που μπορεί να ανακουφίσουν από γαστρεντερικές διαταραχές που προκαλούν οι θεραπείες, αλλά αυτό θα πρέπει η ασθενής να το συζητήσει με τον γιατρό της.Τέλος, είναι πολύ χρήσιμο να ζητήσει ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς όταν νιώσει την ανάγκη. Ωστόσο, επειδή δεν είναι όλες οι γυναίκες έτοιμες για κάτι τέτοιο, θα βοηθούσε πολύ να μιλήσει η γυναίκα με μια εθελόντρια, όπως είμαστε εμείς στο "Άλμα Ζωής", δηλαδή με μια γυναίκα που έχει βιώσει την ίδια κατάσταση και έχει σταθεί στα πόδια της, συνεχίζοντας τη ζωή της κανονικά. Ξέρετε, πολλές φορές, και μόνο η εικόνα μιας τέτοιας γυναίκας παίζει ρόλο, γιατί μεταφέρει θετικά συναισθήματα.

Ψυχολογικά είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία, και πρέπει να βρει η γυναίκα πράγματα να πιαστεί από αυτά και, κυρίως, να μοιραστεί τα συναισθήματά της. Τα μαλλιά πέφτουν προσωρινά, ξαναβγαίνουν αμέσως μετά τις θεραπείες. Μπορεί η γυναίκα να τα ξαναμακρύνει, να τα ξαναδυναμώσει, να τα βάψει, να γίνει πάλι όπως πριν. Αρκεί να θυμάται ότι πρέπει να αγαπήσει το σώμα της όπως είναι σε αυτή τη φάση, δηλαδή να αγαπήσει τον εαυτό της και χωρίς μαλλιά, και με τις ουλές της, και με τα τρωτά της σημεία.

Υπάρχουν παροχές ή δικαιώματα για τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού, όπως η παροχή περούκας ή αποκατάστασης;

Υπάρχουν διευκολύνσεις όπως επιδόματα, συντάξεις και φορολογικά προνόμια, ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας που λαμβάνει κάθε γυναίκα από τα ΚΕΠΑ. Στο "Άλμα Ζωής", έχουμε δικηγόρο που παρέχει δωρεάν καθοδήγηση για τα δικαιώματα των ασθενών. Αυτό μπορεί να γίνει και από τη γραμμή στήριξης του συλλόγου μας. Επίσης, όλες οι γυναίκες δικαιούνται ποσοστό από το ασφαλιστικό τους ταμείο για την αγορά περούκας και πρόθεσης μαστού καθώς επίσης και δύο ειδικούς στηθόδεσμους για κάθε χρόνο. Μπορούν να έχουν φυσικοθεραπείες και νοσηλεύτρια.

Στο "Άλμα Ζωής" έχουμε επίσης το πρόγραμμα "Χάρισε Δύναμη", μέσα από το οποίο παρέχονται περούκες  σε γυναίκες ασθενείς, που βρίσκονται σε φάση χημειοθεραπείας και πληρούν συγκεκριμένα κοινωνικοοικονομικά κριτήρια. Αυτό το πρόγραμμα δεν αφορά μόνο όσες έχουν καρκίνο του μαστού, αλλά κάθε τύπο καρκίνου, αν υπάρχει η ανάγκη για περούκα.

Άνδρες, γυναίκες και παιδιά μπορούν να δωρίσουν τα μαλλιά τους και να χαρίσουν δύναμη στις γυναίκες που το έχουν ανάγκη.

Πώς μπορεί να προετοιμαστεί μια γυναίκα για τη ζωή μετά από τη διάγνωση;

Η διάγνωση είναι ένα σοκ για τη γυναίκα. Βλέπει να γκρεμίζεται ο κόσμος της και φυσικά να απειλείται από τον κίνδυνο του θανάτου. Γιατί ακόμα και σήμερα, που ξέρουμε ότι πολλές γυναίκες ζουν πολλά χρόνια μετά, οι θεραπείες είναι πολύ καλές, ο καρκίνος εξακολουθεί να αποτελεί στίγμα. Όταν ακούμε τη λέξη καρκίνος, πολλοί το συνδέουν με θάνατο, είτε άμεσα είτε σε λίγα χρόνια. Και αρχίζουν τα ερωτήματα που ταλανίζουν τη γυναίκα. Είναι πολύ βασανιστικά, όπως: «Γιατί να συμβεί σε μένα;». Ειδικά όταν μια γυναίκα είναι πολύ νέα, σκέφτεται τι θα γίνει με την οικογένειά της, αν έχει υποχρεώσεις, πώς θα μεγαλώσει τα παιδιά της, αν έχει ηλικιωμένους γονείς, πώς θα τα βγάλει πέρα.

Πολλές γυναίκες κάνουν χειρωνακτική εργασία και ξαφνικά ο γιατρός τους λέει ότι πρέπει να κάνουν χειρουργείο και δεν θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν το χέρι τους για ένα διάστημα.

Το χειρουργείο είναι απαραίτητο σε κάθε περίπτωση;

Όχι, βέβαια. Πολλές φορές ξεκινάει η χημειοθεραπεία πριν το χειρουργείο για να μικρύνει ο όγκος και να αφαιρεθεί μετά. Ο όγκος μπορεί να είναι τόσο μικρός που να μπορεί να αφαιρεθεί τοπικά και αναίμακτα. Άλλοτε, μπορεί να αφαιρεθεί μόνο ένα τμήμα του μαστού, αλλά μπορεί να χρειαστεί και ριζική μαστεκτομή και λεμφαδενικός καθαρισμός της μασχάλης. Αυτό εξαρτάται από τα αποτελέσματα της βιοψίας και κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή.

Σε αυτή τη φάση, λοιπόν, έχουμε δει στο "Άλμα Ζωής" πόσο σημαντικό είναι να δει η γυναίκα μια εθελόντρια που έχει περάσει από τον ίδιο δρόμο, και έχει κατάλληλα εκπαιδευτεί για να μιλήσει μαζί της. Η εθελόντρια δεν επεμβαίνει σε ιατρικά θέματα. Ο ρόλος της είναι να ενθαρρύνει τη γυναίκα να συζητήσει με τους γιατρούς της οτιδήποτε την απασχολεί. Δεν υπάρχουν σωστές και λάθος ερωτήσεις. Να μιλήσει ανοιχτά και να ζητήσει να της εξηγήσουν τα πάντα.

Για τα άλλα θέματα, όμως, μπορεί να μιλήσει με μια γυναίκα που έχει περάσει από το ίδιο μονοπάτι, να δει πώς εκείνη τα κατάφερε και να τη βοηθήσει να βάλει σε τάξη τις σκέψεις της. Συνήθως η οικογένεια προσπαθεί να βοηθήσει πάρα πολύ τη γυναίκα, αλλά δεν μπορεί να την καταλάβει. Ο πόνος της οικογένειας είναι τόσο μεγάλος που προσπαθούν να την προστατέψουν παρά να την κατανοήσουν. Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, η εθελόντρια, που είναι μέχρι πρότινος μια άγνωστη γυναίκα θα την ακούσει και θα κατανοήσει τους φόβους της. Δεν θα της πει λόγια παρηγοριάς, αλλά θα τη βοηθήσει να αποδεχθεί τα συναισθήματά της και να την διαβεβαιώσει ότι αυτά είναι εντελώς φυσιολογικά για την κατάσταση που βιώνει.

Το Άλμα Ζωής προσφέρει αυτή την εθελοντική ψυχολογική βοήθεια. Υπάρχει επιπλέον και ψυχολογική υποστήριξη πέρα από τις εθελόντριες;

Βεβαίως. Καταρχάς, να σας πω ότι αυτή τη στιγμή έχουμε το εθελοντικό μας πρόγραμμα σε 4 νοσοκομεία της Αθήνας. Μια εθελόντρια από το "Άλμα Ζωής" παρευρίσκεται μια φορά την εβδομάδα στο νοσοκομείο και μιλάει με γυναίκες που έχουν χειρουργηθεί, φυσικά με την παραπομπή του γιατρού και την συγκατάθεση της ασθενούς.. Αυτή η επικοινωνία, το μοίρασμα της αγωνίας, βοηθά τη γυναίκα να νιώσει ότι δεν είναι μόνη, ότι υπάρχουν πολλές γυναίκες σαν εκείνη. Αυτό μειώνει τον πόνο και τον φόβο και βοηθά την ασθενή να κάνει ένα πλάνο για τη ζωή μετά το χειρουργείο και τις θεραπείες.

Η οικογένεια και οι φίλοι πώς μπορούν να βοηθήσουν; Τι μπορούν να κάνουν;

Η οικογένεια και οι φίλοι παίζουν καταλυτικό ρόλο, καθώς είναι τα αγαπημένα πρόσωπα της γυναίκας. Πολλές φορές, οι γυναίκες ανησυχούν γιατί φοβούνται ότι δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν στις οικογενειακές τους υποχρεώσεις. Όμως, αυτό που χρειάζεται η οικογένεια είναι να κατανοήσει και να αποδεχτεί τη γυναίκα όπως είναι, με τα συναισθηματικά της ξεσπάσματα, με το κλάμα και τις αγωνίες της.

Δεν είναι καλό να της πούμε «Έλα τώρα, δεν είναι τίποτα, θα το ξεπεράσεις». Αυτό ακούγεται άσχημα, γιατί η γυναίκα ξέρει ότι αντιμετωπίζει κάτι σοβαρό. Είναι σημαντικό να την ενθαρρύνουμε να μοιραστεί τα συναισθήματά της και, αν χρειαστεί, να την παρακινήσουμε να μιλήσει σε μια εθελόντρια ή σε μια ψυχολόγο. Στο "Άλμα Ζωής", στηρίζουμε όχι μόνο τις γυναίκες που νοσούν, αλλά και τις οικογένειές τους, προσφέροντας ψυχολογική υποστήριξη και σε αυτούς.

Πώς μπορεί κάποια γυναίκα να γίνει εθελόντρια στο Άλμα Ζωής και ποιες δραστηριότητες μπορεί να αναλάβει;

Για να γίνει εθελόντρια, πρέπει να έχουν περάσει τουλάχιστον 2 χρόνια από το τέλος των θεραπειών. Στη συνέχεια, παρακολουθεί ένα ειδικό εκπαιδευτικό σεμινάριο που διαρκεί 3 μήνες. Αυτά τα σεμινάρια είναι βιωματικά, και στόχος τους είναι να κατανοήσουν οι συμμετέχουσες το ρόλο της εθελόντριας και να οριοθετηθούν, ώστε να μην κλονιστούν από τα δικά τους συναισθήματα όταν επικοινωνούν με τις ασθενείς.

Μπορούν να γίνουν εθελόντριες μόνο γυναίκες που έχουν νοσήσει;

Ναι, το Άλμα Ζωής έχει δημιουργηθεί από γυναίκες που έχουν νοσήσει. Όλες οι εθελόντριές μας έχουν περάσει από τη νόσο του καρκίνου του μαστού.

Φαντάζομαι πως εκτός από τα νοσοκομεία, υπάρχουν και άλλοι τρόποι να βοηθήσουν οι εθελόντριες...

Σωστά. Οι εθελόντριες μπορούν να μιλήσουν τηλεφωνικά ή διαδικτυακά με ασθενείς, να συμμετέχουν με ομιλία σε προγράμματα πρόληψης σε δήμους, σχολεία και εταιρείες, όπου εκεί μιλούν για το βίωμά τους, μαζί με γιατρούς και ψυχολόγους οι οποίοι δίνουν στο κοινό πληροφορίες για τη νόσο και τις θεραπείες της. Επίσης, διακινούν ενημερωτικό υλικό σε εκδηλώσεις και ομιλίες, προσπαθώντας να ευαισθητοποιήσουν το κοινό και να μειώσουν το στίγμα γύρω από την ασθένεια.

Όπως σας ανέφερα και πριν, εφαρμόζουμε το εθελοντικό μας πρόγραμμα που ονομάζεται "Reach to Recovery" (RRI) σε 4 νοσοκομεία αυτή τη στιγμή. Είμαστε στο Έλενας Βενιζέλου, στο νοσοκομείο Αλεξάνδρας, στο Metropolitan και στο Ιασώ. Μία εθελόντρια από εμάς βρίσκεται εκεί μία φορά τη βδομάδα και μετά από σύμφωνη γνώμη του γιατρού και ενημέρωση της γυναίκας, συναντά την ασθενή στο δωμάτιό της. Αρχικά συστήνεται στην ασθενή, την ενημερώνει για το πρόγραμμα και τη
σημασία του και της εξηγεί ότι και εκείνη έχει περάσει το ίδιο βίωμα πριν από χρόνια. Μιλάει για τα προγράμματα που έχει το Άλμα Ζωής και της ανοίγει έναν δρόμο επικοινωνίας για να ακολουθήσει συζήτηση για τα θέματα που απασχολούν την
ασθενή.

Κάποιες κυρίες δεν είναι έτοιμες για κάτι τέτοιο, θέλουν τον χρόνο τους, κάποιες άλλες όμως επικοινωνούν αμέσως. Και είναι πολύ θεραπευτική αυτή η συνάντηση, πραγματικά πολύ θεραπευτική τόσο για την ασθενή όσο και για την ίδια την εθελόντρια που μπορεί και προσφέρει. Γίνεται μία ανταλλαγή συναισθημάτων πάρα πολύ θετική.

Το RRI eίναι ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε το 1952 στην Αμερική από μία γυναίκα που είχε νοσήσει με καρκίνο του μαστού και είχε υποβληθεί σε μαστεκτομή.Οργάνωσε την πρώτη εθελοντική ομάδα για να στηρίξει άλλες γυναίκες. Στη συνέχεια, το πρόγραμμα υιοθετήθηκε από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία και σταδιακά εισήχθη στην Ευρώπη μέσω της οργάνωσης International Union.

Έτσι, ιδρύθηκαν πολλές παρόμοιες μονάδες σε όλο τον κόσμο, όπως στην Ευρώπη, την Ασία, την Αμερική, αλλά και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, ξεκίνησε το 1988, νομίζω, από το νοσοκομείο Μεταξά, με γυναίκες που περίμεναν για τη θεραπεία τους και στήριζαν η μία την άλλη, εδραιώνοντας έτσι το πρόγραμμα.

Υπάρχουν άντρες στο σύλλογο;

Ο ανδρικός καρκίνος του μαστού αφορά περίπου στο 1% των περιπτώσεων.

Εμείς στον σύλλογο έχουμε μόλις 2 εγγεγραμμένα μέλη ενώ μέσα από την κοινωνική υπηρεσία έχουμε μιλήσει με πολύ περισσότερα άτομα.

Περίπου το 7-8% των καρκίνων του μαστού είναι γονιδιακής προέλευσης, λόγω συγκεκριμένων μεταλλάξεων γονιδίων. Μια μητέρα που έχει καρκίνο του μαστού με αυτές τις μεταλλάξεις μπορεί να τις μεταφέρει τόσο στην κόρη της όσο και στον γιο της. Ο γιος μπορεί να μεταφέρει τις μεταλλάξεις στις κόρες του. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να είναι ενημερωμένοι και οι άντρες, αν και οι περιπτώσεις είναι σπάνιες. 

Ποια είναι τα βασικά εμπόδια που συναντούν οι γυναίκες στην Ελλάδα;

Το 2014, το Άλμα Ζωής έκανε μια μελέτη, για να αποτυπώσει το ταξίδι των γυναικών με καρκίνο του μαστού, από το πρώτο εύρημα μέχρι και την παρακολούθηση μετά τη θεραπεία. Φέτος, η μελέτη έγινε ξανά, 10 χρόνια μετά. Ένα από τα κύρια προβλήματα είναι οι καθυστερήσεις από τη στιγμή που εντοπίζεται το πρόβλημα μέχρι να γίνει η διάγνωση. Επίσης, υπάρχει έλλειψη ειδικοτήτων σε πολλές περιοχές, ειδικά στα νησιά και την επαρχία. Γι' αυτό ο σύλλογός μας διεκδικεί τη δημιουργία κέντρων ολοκληρωμένης φροντίδας μαστού, με διεπιστημονικές ομάδες γιατρών σε κάθε νοσοκομείο.

Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι η πρόληψη είναι η έγκαιρη διάγνωση. Κάθε γυναίκα πρέπει να έχει καλή επαφή με το σώμα της, να γνωρίζει τους μαστούς της, να κάνει αυτοεξέταση και να πηγαίνει για κλινική εξέταση σε εξειδικευμένο γιατρό. Είναι σημαντικό ο γιατρός να είναι ειδικός στον μαστό, γιατί ένας μη ειδικός μπορεί να μην εντοπίσει έναν καρκίνο. Επίσης, η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι καθοριστικά για την υγεία.

Η αβεβαιότητα για το μέλλον είναι ένα μεγάλο ψυχολογικό βάρος. Πολλές γυναίκες νιώθουν ενοχές και σκέφτονται τι έκαναν λάθος. Είναι σημαντικό να αποβάλλουν αυτές τις σκέψεις και να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση της ασθένειας. Η ψυχολογική υποστήριξη από άλλες γυναίκες ή από ψυχολόγο είναι πολύ σημαντική. Κάθε γυναίκα πρέπει να βρει τι τη βοηθάει να διαχειριστεί την κατάστασή της. Στο Άλμα Ζωής, είμαστε δίπλα σε κάθε γυναίκα για να μην νιώσει μόνη της.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.