Οι κωμικοί Γιώργος Αλεβίζος και Μάριος Δημητρόπουλος είναι λίγο φασαίοι κατά βάθος

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που όλα μπορεί να πάνε λάθος και εμείς να σπεύσουμε να τσεκάρουμε εάν είναι ανάδρομος ο Ερμής. Υπάρχουν καταστάσεις τόσο άβολες, που θέλουμε να χώσουμε το κεφάλι στο έδαφος, σα στρουθοκάμηλοι και να απαρνηθούμε την πραγματικότητα. Σε μια καθημερινότητα που «τρέχει» συνεχώς, αλλάζει και μεταβάλλεται, εμείς βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο μεταξύ άγχους, φόβου και νεύρων. Όμως, στο κάτω-κάτω είναι λογικό γιατί, «πάνω απ' όλα είμαστε άνθρωποι».

«Είναι μια παράσταση για όλα όσα έχουμε σκεφτεί ή έχουμε συναντήσει στην καθημερινότητα», λένε μιλώντας στο Reader οι stand up comedians Γιώργος Αλεβίζος και Μάριος Δημητρόπουλος, οι οποίοι πήραν όλα τα απλά, μικρά, καθημερινά πράγματα και τα ενσάρκωσαν στο σανίδι με έναν τρόπο διαφορετικό. «Πάνω απ'όλα άνθρωποι», μια φράση που μπορεί να αναδεικνύει τις αδυναμίες και τις ιδιαιτερότητές μας, μέχρι τα λάθη και τα πάθη μας.

Περιγράψτε μου μια άβολη στιγμή που έχετε ζήσει -π.χ. μια φορά που πήγατε να πληρώσετε το λογαριασμό και συνειδητοποιήσατε πως δεν έχετε πάνω σας λεφτά.

Γιώργος Αλεβίζος: Περπατάω μέσα στη μέση του δρόμου, κοιτώντας το mp3 μου, πέφτω πάνω σε αμάξι το οποίο είχε σταματήσει για να μη με πατήσει και κόρναρε -αλλά εγώ δεν άκουγα τίποτα. Η οδηγός με κοιτούσε και φώναζε «τι κάνεις παιδάκι μου;» κι εγώ το μόνο που της είπα ήταν «συγγνώμη, απλά είμαι ηλίθιος». Πρώτη φορά πεζός πατάει αμάξι.

Μάριος Δημητρόπουλος: Πολλές φορές έχω πάει να πληρώσω και δεν έχω λεφτά. Πληρώνει ο Γιώργος βέβαια. Ξέρω να επιλέγω τους συναδέλφους μου.

Η πιο περίεργη ατάκα που έχετε πει σε σερβιτόρο;

Γιώργος: «Αν μπορείς βάλτο σε πιο πλατύ ποτήρι, γιατί σε αυτό δε μπορώ να το πιω, βρίσκει η μύτη μου». Βέβαια για μένα δεν ήταν περίεργη, συμβαίνει συχνά, γιατί όντως βρίσκει, θα πάθω αυχενικό για ένα ποτό.

Μάριος:«Ευχαριστούμε αδερφέ. Πολύχρονος». Το είπα σε σερβιτόρα.

Ποια είναι τα πιο αρρωστοφοβικά google search που έχετε κάνει;

Γιώργος: Δεν κάνω αρρωστοφοβικά google search, αλλά ούτε θα πάω και σε γιατρό, προτιμώ σαν ώριμος ενήλικας να καταπιέζω το άγχος μου και να παίρνω ζάναξ.

Μάριος: ‘Εχω κάνει πολλά, αλλά σταθερά αγαπημένο μου είναι το καρκίνος στα μάτια.
 

Η φράση «όλα θα φτιάξουνε, πάνω απ' όλα άνθρωποι», σας αντιπροσωπεύει στη ζωή;

Γιώργος: Το «πάνω απ΄ όλα άνθρωποι» σίγουρα. Ότι και να συμβαίνει, να μην ξεχνάμε να ΄χουμε αλληλεγγύη με τον διπλανό άνθρωπο, να ΄χουμε αλληλοκατανόηση, κι αν συμβεί και κάποιο λάθος, πάνω απ΄ όλα άνθρωποι. Το «όλα θα φτιάξουνε» το παλεύω ακόμα στην ψυχοθεραπεία.

Μάριος: Σαφώς. ‘Ετσι τρέφω καθημερινά την αναβλητικότητα μου.

Τελικά πως είναι να μεγαλώνεις στην ελληνική επαρχία; Υπάρχουν στιγμές που σας έχουν καθορίσει σαν προσωπικότητες;

Γιώργος: Δεν έχω ιδέα για την ελληνική επαρχία, είμαι παιδί της Αθήνας. Αλλά ξέρω ότι όποτε περνάμε τα διόδια της Ελευσίνας, ο Μάριος αρχίζει και μιλάει με «νι» και «λι». Σαν να ξυπνάει η προφορά με το που βγαίνει στη φύση.

Μάριος: Στην επαρχία με έχει καθορίσει η στιγμή που ανακαλύψαμε στα 90’s πόσο εύκολα ανοίγει τελικά το κουτάκι που έβαζες τα κατοστάρικα στα φλιπεράκια και πολύ απλά κουνώντας με το χέρι τη βελόνα που έπεφτε το κέρμα έβαζες όσα credits ήθελες και έπαιζεις για πάντα. ‘Αμα θες, όλα γίνονται.

Σε ποιες περιπτώσεις θα αισθανθείτε τύψεις;

Γιώργος: Σε όλες. Θα με πατήσεις και θα σου πω «συγγνώμη». Το οποίο τελικά είναι άσχημο, γιατί ανεξαρτήτως του τι έχει γίνει έχω την ίδια αντίδραση, άρα όταν όντως κάνω κάποιο σοβαρό λάθος δεν ξεχωρίζει απ΄ τ΄ άλλα. Συγγνώμη γι΄ αυτό.

Μάριος: Εάν μείνει φαγητό στο πιάτο.

Έχετε ανάψει ποτέ καπνογόνο ή έχετε κουνήσει πειρατικές σημαίες σε live του Θανάση;

Γιώργος: Εγώ όχι, αλλά η παρέα μου ναι. Είμαι αρκετά φλώρος για ν΄ ανάψω καπνογόνο, αν το έκανα θα ζητούσα συγγνώμη απ΄ όσα άτομα ενοχλώ τριγύρω. Βέβαια μάλλον δε θα τα κατάφερνα καν και θα ζητούσα συγγνώμη απ΄ την παρέα μου που χάλασα τσάμπα ένα καπνογόνο.

Μάριος:‘Εχω ανάψει πειρατική σημαία με το καπνογόνο. Άλλη χάρη. 

Τελικά γιατί υπάρχει τόσο μεγάλο hype με τα πανηγύρια τα τελευταία χρόνια; Εσείς πηγαίνετε;

Γιώργος: Όταν μια μουσική παλιώνει, είναι εύκολο να την ξαναφέρεις και να της δώσεις νέο νόημα, και γενικά είναι πολύ ωραίο αυτό- γιατί μιλάμε για λαϊκή μουσική. Βέβαια, με αυτή τη συλλογιστική, μπορεί σε 30 χρόνια στα Εξάρχεια να ακούνε διασκευές Άντζελας Δημητρίου με ούτι και μπεντίρ. Απ΄ την άλλη, είναι λίγο περίεργο σε εναλλακτικά φεστιβάλ να είσαι 2 ώρες στη συζήτηση για τη σεξουαλική απελευθέρωση και μετά να τραγουδάς στην Κανελόριζα «Κόρην αγαπώ, δώδεκα χρονώ, π΄ ο ήλιος δεν την είδε». Τέλος πάντων, προφανώς έχω πάει σε πολλά τέτοια πανηγύρια, κι εγώ φασαίος είμαι μέσα μου.

Μάριος: Θεωρώ πως το πανηγύρι είναι μια πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας και η κοινωνία (κυρίως σε κρίσιμες περιόδους) έχει ανάγκη την επιστροφή στις ρίζες αλλά είναι σίγουρα και λίγο στη φάση των φασαίων πλέον.

*Πηγαίνω άμα έχει καλό κρέας και μπίρα τσίγκο στο τεράστιο μπλε βαρέλι με τον πάγο που βάζουν χέρι κάτω κάτω να βρούνε το κρύσταλλο και βγαίνει μωβ η παλάμη απ’τους -10. Λατρεμένη εικόνα.

Οι λιγότερο αγαπημένοι σας τύποι θεατών που παρακολουθούν stand up;

Γιώργος: Αυτοί που δεν έρχονται. Α, κι αυτοί που θα είναι εκεί αλλά θα λένε τα δικά τους και θα κάνουν φασαρία ενοχλώντας τους υπόλοιπους, αν παίζουμε πχ σε κάποιο μπαρ. Αλλά είναιεξαιρετικά σπάνιο.

Μάριος: Αυτοί που έρχονται για να μας πουν στο τέλος πως είμαστε πολύ πίσω απ’τους Αμερικάνους.

Αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το stand up comedy στα 30 σας. Τελικά η ηλικία παίζει ρόλο στα καινούργια ξεκινήματα;

Γιώργος: Εγώ ξεκίνησα stand up γιατί ήθελα πάντα και είπα «αν δεν το κάνεις τώρα, δε θα το κάνεις ποτέ». Απ΄ την άλλη, η μάνα μου ξεκίνησε πλέξιμο στα 60 και τώρα έχει πιάσει τέτοιο ρυθμό που φοβάμαι θ΄ ανοίξει βιοτεχνία. Που σημαίνει αν δεν πιάσει η κωμωδία, παίρνω βελόνα και κλωστή, έχω όλη τη ζωή μπροστά μου.

Μάριος: Πιστεύω όχι. ‘Αμα έχεις όρεξη και αγάπη γι’αυτο που κάνεις ποτέ δεν είν αργά.

Το πιο αστείο πράγμα που έχει ακουστεί από θεατή κατά τη διάρκεια της παράστασης;

Γιώργος: Αφού παίζω ήδη 20 λεπτά, σε ένα αστείο ακούγεται από κάτω «ρε συ αυτό ήταν καλό». Με έκπληξη, τύπου μωρέ μπράβο και δεν του το ΄χα.

Μάριος: Μια φορά ένας μεθυσμένος Ιρλανδός μπήκε στο σετ του Γιώργου και άρχισε να φωνάζει ‘fuck you! fuck you!” Αγαπημένη στιγμή.

Τι σας αγχώνει περισσότερο στις παραστάσεις;

Γιώργος: Αν θα ΄χει κόσμο. Αν ο κόσμος θα γελάσει. Αν ο ήχος θα ΄ναι καλός. Αν το φως είναι στημένο σωστά. Θα ξεκινήσουμε στην ώρα μας; Με λίγα λόγια, τα πάντα.

Μάριος: To να μην πατήσει ψυχή.
 

Τι να περιμένει να δει κάποιος που θα έρθει το «Πάνω απ όλα άνθρωποι»;

Γιώργος: Μια παράσταση για τις εμπειρίες, την καθημερινότητα μας, το να μεγαλώνεις στην επαρχία ή στην Αθήνα, τα άγχη, τους φόβους, τα νεύρα, τις συνήθειες μας. Απλά πράγματα, γιατί το ξεκαθαρίζουμε απ΄ τον τίτλο: πάνω απ΄ όλα άνθρωποι.

Μάριος: Μια Stand Up Comedy παράσταση με πράγματα που πάνω κάτω όλοι μας έχουμε ψιλοσκεφτεί ή συναντήσει στην καθημερινότητα.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.