Τι και αν σου έλεγα ότι την «Εποχή του Χαλκού» έκαναν φαγοπότια με σουβλάκια και μπύρες;
Οι αρχαιολόγοι σε νέα μελέτη βρήκαν ότι όντως τα σουβλάκια χρονολογούνται από την εποχή του χαλκού ενώ παράλληλα, ανακάλυψαν πώς λειτουργούσαν οι πρώιμες ψησταριές. Συγκεκριμένα, έχουν ανακαλυφθεί «δίσκοι για σουβλάκι» που χρονολογούνται από τον μυκηναϊκό πολιτισμό.
Ας πιάσουμε όμως το νήμα από την αρχή. Οι Θηραίοι και οι Μυκηναϊκοί πολιτισμοί ήταν γνωστοί για τον πολυτελή τρόπο ζωής τους, τα περίτεχνα και πολύχρωμα ρούχα, την εξαιρετική τέχνη και το θαλάσσιο εμπόριο με άλλους πολιτισμούς, όπως η Αίγυπτος. Οι άνθρωποι ανέπτυξαν αυτούς τους πολιτισμούς στα νησιά της Κρήτης και της Σαντορίνης.
Στην Σαντορίνη το παλαιότερο σουβλάκι
Τα παλαιότερα σουβλάκια (το εξάρτημα σαν το σημερινό καλαμάκι) που έχουν βρεθεί φαίνεται να είναι εκείνα που ανακάλυψαν αρχαιολόγοι στη Σαντορίνη και χρονολογούνται από το 2000 π.Χ. Υπάρχουν ίχνη της δημοτικότητας που έχει το σουβλάκι στη Σαντορίνη και την Κρήτη σε όλη τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού, και τόσο ο θηραϊκός (μινωικός) όσο και ο μυκηναϊκός πολιτισμός χρησιμοποιούσαν αυτή τη μέθοδο μαγειρέματος.
Διαβάστε επίσης: Το λες και αδικία: Οι χώρες που μας έκλεψαν την πρωτιά για το πιο νόστιμο φαγητό του κόσμου
Αρχαία ελληνικά κείμενα όπως η Ιλιάδα και η Οδύσσεια περιγράφουν μια σούβλα (ελληνικά: ὀβελός) που χρησιμοποιείται για το ψήσιμο κρέατος, αλλά η ακριβής λειτουργία των δίσκων για σουβλάκι ήταν άγνωστη μέχρι πρόσφατα. Τα έργα μεγάλων ποιητών και συγγραφέων περιγράφουν τον ίδιο οβελίσκο ως δημοφιλή. Ο Σοφοκλής, ο Αριστοφάνης, ο Ξενοφών και ο Αριστοτέλης αναφέρουν ή περιγράφουν όλοι το δημοφιλές πιάτο στα έργα τους.
Όταν η μπύρα θεωρούνταν «γυναικείο ποτό»
Φαίνεται ότι οι αρχαίοι Μυκηναίοι δεν είχαν μεγάλη ποικιλία τροφίμων στη διάθεσή τους. Παρά ταύτα, ανέπτυξαν διάφορους τύπους μεθόδων μαγειρέματος, ενθαρρύνοντας την καινοτομία. Μέρος αυτής της καινοτομίας ήταν οι δίσκοι για σουβλάκι, όπως και το μαγείρεμα σε πιθάρια, μεταξύ άλλων τεχνικών.
Και επειδή, σουβλάκι χωρίς μπύρα δεν πάει, οι ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν ότι οι Μυκηναίοι κατανάλωναν παράλληλα, κρασί και οι φτωχότεροι μπύρα. Ως επιδέξιοι ναυτικοί, οι Θηραίοι στη Σαντορίνη άρχισαν να παρασκευάζουν μπύρα τη 2η χιλιετία π.Χ., πιθανώς μαθαίνοντας την τέχνη από την Αίγυπτο ή την Εγγύς Ανατολή, όπου η μπύρα παρασκευαζόταν από την 3η και 4η χιλιετία π.Χ.
Οι αναφορές του 5ου και 4ου αιώνα π.Χ. αναφέρουν μια αθηναϊκή προκατάληψη κατά της μπύρας. Θεωρούνταν ποτό βαρβάρων, Αιγυπτίων ενώ κατά τις τότε αντιλήψεις «γυναικείο ποτό». Η παρασκευή μπύρας δεν θεωρήθηκε ποτέ πολύτιμη.
Οι ομοιότητες με το σήμερα
Εκτός από το κόνσεπτ «σουβλάκια με κρασιά και μπύρες», που είναι η πιο κοινή εικόνα που έχεις για την ελληνική διασκέδαση σήμερα, η ομοιότητα με αυτά που περιγράφονται για την 3η και 4η χιλιετία π.Χ., κοινός είναι μέχρι και ο τρόπος μαγειρέματος.
Η ίδια μελέτη μετά τα ευρήματα στη Σαντορίνη, φανέρωσε ότι, τα κομμάτια κρέατος φαίνεται να ήταν παρόμοια με αυτά που είναι δημοφιλή για σουβλάκια σήμερα, φτιαγμένα είτε από αρνί, είτε από χοιρινό είτε από αρνί, και το γεύμα συνοδευόταν από ψωμί φτιαγμένο από διάφορα δημητριακά.
Οι πήλινοι δίσκοι είχαν θέσεις για τα σουβλάκια και, μέχρι πρόσφατα, ο τρόπος λειτουργίας τους ήταν άγνωστος. Ερευνητές στο Dartmouth College αναδημιούργησαν τους δίσκους χρησιμοποιώντας πρωτότυπες αρχαίες τεχνικές κεραμικής, εργαλεία και συστατικά. Συνειδητοποίησαν ότι οι δίσκοι δεν προορίζονταν να τοποθετηθούν σε εστία όπως πιστευόταν αρχικά. Αντίθετα, τοποθετούνταν κάρβουνα στο δίσκο και τα σουβλάκια ψήνονταν στα κάρβουνα.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
