Παράγοντας μέλι στις ταράτσες των πολυκατοικιών στην Αθήνα. Κι όμως μπορεί να φαντάζει τουλάχιστον παράξενο, αλλά αποτελεί πραγματικότητα για δεκάδες Αθηναίους.
Δημοσίευμά του το Associated Press, αναφέρεται στον Νίκο Χατζηλία, έναν από τους δεκάδες Αθηναίους που έχουν ασχοληθεί με την αστική μελισσοκομία για να υποστηρίξουν τα τοπικά οικοσυστήματα, να επανασυνδεθούν με τη φύση και να απολαύσουν το μέλι με τη γεύση των τοπικών φυτών και λουλουδιών κάθε γειτονιάς.
Ο Νίκος Χατζηλίας, 37 ετών, ήταν μεγάλος καταναλωτής μελιού, το έτρωγε με ψωμί και τσάι για πρωινό και το χρησιμοποιούσε για να αντικαταστήσει τη ζάχαρη παντού, συμπεριλαμβανομένων των μπισκότων και άλλων γλυκών.
Δεν ήταν ικανοποιημένος με τα συνηθισμένα προϊόντα και αποφάσισε να φτιάξει το δικό του, εγγράφοντας σε μαθήματα μελισσοκομίας το 2020 και γινόμενος επαγγελματίας λίγο μετά.
«Είδα ότι λειτουργούσε πολύ καλά για τις κυψέλες. Για εμάς, η καθημερινή επαφή με τις μέλισσες μας έφερε μεγάλη χαρά και γι' αυτό συνεχίσαμε», είπε.
Αυτό το καλοκαίρι, ο Χατζηλίας φρόντιζε 30 κυψέλες που τοποθέτησε σε επτά στέγες στην περιοχή της Αθήνας, συμπεριλαμβανομένης μιας με θέα στον Παρθενώνα.
Οι περίπου 1,2 εκατομμύρια μέλισσες στις κυψέλες του παρήγαγαν 500 κιλά μέλι. Κάθε παρτίδα συσκευάστηκε και ονομάστηκε σύμφωνα με τη γειτονιά προέλευσής της.
Οι διαφορετικές γεύσεις του μελιού της Αθήνας, εξήγησε, προέρχονται από την αναλογία ευκαλύπτου, ακακίας και πικρού πορτοκαλιού που υπάρχει σε διαφορετικές περιοχές της πόλης, καθώς και από άλλα φυτά. Στη νότια ακτή, για παράδειγμα, τα πεύκα προσδίδουν μια νότα που θυμίζει δάσος.
Η αστική μελισσοκομία δεν είναι κάτι καινούργιο ούτε στον κόσμο ούτε στην Αθήνα. Πριν από δεκαετίες, οι ελληνικές οικογένειες έφερναν μαζί τους κυψέλες όταν μετακόμιζαν από την ύπαιθρο.
Ωστόσο, ο Χατζήλιας θεωρεί ότι η σημερινή μελισσοκομία είναι πιο σκόπιμη και επικεντρώνεται στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, κάτι που έχει απήχηση σε ολόκληρη την κοινωνία.
Μία από τις πρόσφατες προσλήψεις του Χατζήλια, η Αγγελίνα Χατζησταυρού, αγάπησε τις μέλισσες για πρώτη φορά όταν ήταν φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο.
«Μου άρεσε πολύ η ιδέα να έχω τις δικές μου», είπε στην ταράτσα της με θέα την Ακρόπολη. «Αν όλοι μπορούσαν να έχουν μια κυψέλη σε έναν ανοιχτό χώρο στο σπίτι τους, πιστεύω ότι αυτό θα άλλαζε σημαντικά το περιβάλλον μας».
Παρά το αυξανόμενο ενδιαφέρον, οι επίδοξοι μελισσοκόμοι μπορεί να εμποδιστούν από τις αντιρρήσεις των συγκατοίκων τους στις πολυκατοικίες. Η αστική μελισσοκομία συνεπάγεται τη μεταφορά βαριών κυψελών από τις σκάλες στις ταράτσες την άνοιξη και πάλι κάτω πριν από την έλευση του χειμώνα.
«Υπάρχουν φόβοι του τύπου: «Μπορεί να τσιμπήσουν εμένα, τα παιδιά μου, το σκύλο μου. Τι θα γίνει αν είμαι αλλεργικός;»», είπε ο Χατζηλίας. «Γενικά, για τους κατοίκους της πόλης – επειδή έχουν αποκοπεί από τη φύση για τόσα χρόνια – ακόμη και κάτι φυσικό που συμβαίνει (...) μπορεί να προκαλέσει φόβο».
Οι συνεχείς κύκλοι ανθοφορίας διαφορετικών φυτών φιλικών προς τους επικονιαστές στην Αθήνα την καθιστούν ιδανικό περιβάλλον για να πειραματιστεί κανείς με την παραμονή των μελισσών στις στέγες όλο το χρόνο, κάτι που κάνει για πρώτη φορά φέτος, είπε.
«Ακόμα και με το χαοτικό αστικό περιβάλλον που έχουμε δημιουργήσει, η φύση – ή ό,τι έχει απομείνει από αυτήν στην πόλη – εξακολουθεί να ανταποκρίνεται και να δίνει ζωή», είπε ο Χατζηλίας.
- Θανατηφόρο δυστύχημα στη Ρουμανία: Νεκροί Έλληνες οπαδοί του ΠΑΟΚ σε τροχαίο καθ' οδόν για Γαλλία
- Σαββίδης: «Τα παιδιά του ΠΑΟΚ είναι δικά μας παιδιά, δεν αφήνουμε κανέναν μόνο του»
- Tελικά πόσο κόστισε και πόσα έβγαλε ο «Καποδίστριας»;
- Ελένη Βουλγαράκη: Τέλος από το πλευρό του Φάνη Λαμπρόπουλου στο ραδιόφωνο
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
