Το σκεπτικό του Αρείου Πάγου για την αναίρεση αποφυλάκισης Γιωτόπουλου: «Δεν προκύπτει ειλικρινής μετάνοια»

Το ανώτατο δικαστικό μας όργανο ακύρωσε το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς που αφορούσε την υφ’ όρον απόλυση του Αλέξανδρο Γιωτόπουλου. Η κρίση του Αρείου Πάγου εδράζεται στην εσφαλμένη ερμηνεία του δικαίου και στην έκδηλη έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αποφαινόμενη πως δεν πληρούνταν ούτε οι τυπικές ούτε οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την αποφυλάκισή του.

Σύμφωνα με το dikatsiko.gr, στο πεδίο του εφαρμοστέου νόμου, οι αρεοπαγίτες διευκρινίζουν ότι ο νέος Ποινικός Κώδικας κάλυψε οριστικά το προϋπάρχον νομοθετικό κενό, ορίζοντας ρητά ότι επί πλειόνων ποινών ισόβιας κάθειρξης, ο ελάχιστος χρόνος πραγματικής έκτισης ανέρχεται απαρεγκλίτως στα 25 έτη.

Παράλληλα, το δικαστήριο απέρριψε τη δυνατότητα επίκλησης της αρχής του επιεικέστερου νόμου βάσει της παλαιότερης νομολογίας, επισημαίνοντας ορθώς ότι η εν λόγω συνταγματική αρχή προϋποθέτει τη σύγκριση μεταξύ νομοθετικών διατάξεων και όχι μεταξύ νόμου και προγενέστερων δικαστικών κρίσεων.

Εξωτερική συμπεριφορά έναντι γνήσιου σωφρονισμού

Εξετάζοντας την ουσία της υπόθεσης, ο Άρειος Πάγος υπογραμμίζει ότι το εφετιακό βούλευμα παρέλειψε να παραθέσει συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν βάσιμη προσδοκία έντιμου βίου και αποκλεισμού του κινδύνου υποτροπής. Παράγοντες όπως η υποδειγματική χρήση των αδειών, η απουσία πειθαρχικών παραπτωμάτων και η περάτωση ανώτατων σπουδών αξιολογούνται μεν θετικά, πλην όμως συνιστούν απλώς «εξωτερικά καλή συμπεριφορά».

Αντίθετα, η απαιτούμενη «καλή διαγωγή» συνδέεται με την ενδόμυχη αποδοχή των κοινωνικών κανόνων και την αυθεντική ηθική βελτίωση. Υπό αυτό το πρίσμα, η ακαδημαϊκή δραστηριότητα του καταδίκου ερμηνεύθηκε ως μέσο διατήρησης της λειτουργικότητάς του εντός του ιδρύματος και όχι ως τεκμήριο σωφρονισμού.

Το ανώτατο δικαστήριο εντοπίζει περαιτέρω ασάφειες στην αξιολόγηση των δημόσιων παρεμβάσεων του κρατουμένου, καθότι το προσβαλλόμενο βούλευμα δεν εξέτασε το συγκεκριμένο περιεχόμενο των επιστολών του ούτε αιτιολόγησε πώς αυτές υποδηλώνουν μεταστροφή της στάσης του απέναντι στην έννομη τάξη.

Καταλυτική, τέλος, υπήρξε η διαπίστωση περί παντελούς έλλειψης ειλικρινούς μετανοίας. Καθώς το ίδιο το Συμβούλιο Εφετών συνομολογεί ότι ο κατάδικος ουδέποτε αποδέχθηκε τις πράξεις του ούτε εξέφρασε μεταμέλεια, ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι δεν έχει συντελεστεί η αναγκαία ηθική μεταστροφή που θα επέτρεπε την ασφαλή κοινωνική του επανένταξη.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.