Σπάνιο καρέ: Ο Θανάσης Βέγγος σε παράσταση στη Μακρόνησο - Έκανε τους εξόριστους να γελούν

Μια συγκλονιστική φωτογραφία που ήρθε πρόσφατα στο φως παρουσιάζει τον 22χρονο Θανάση Βέγγο, δεύτερο από αριστερά, σε θεατρική παράσταση στη Μακρόνησο το 1949.

Το στιγμιότυπο, από την παράσταση «Ο Πειρασμός» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, αποτυπώνει τον μετέπειτα «καλό μας άνθρωπο» στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα, σε έναν τόπο που σημάδεψε ανεξίτηλα τη ζωή του.

Ο Βέγγος βρέθηκε στη Μακρόνησο όχι για δικές του πεποιθήσεις, αλλά λόγω του πατέρα του, που θεωρούνταν πολιτικά ανεπιθύμητος.

Έτσι, το 1949, αντί για μια συνηθισμένη στρατιωτική θητεία, ο νεαρός Θανάσης βρέθηκε σε ένα άνυδρο νησί-κολαστήριο, όπου η πείνα, η εξαθλίωση και οι κακουχίες δοκίμαζαν καθημερινά τα όρια των εξόριστων.

Τα θέατρα της πέτρας

Η Μακρόνησος απέκτησε τότε υπαίθρια θέατρα, χτισμένα από τα ίδια τα χέρια των εξόριστων. Με πέτρες που έσπαγαν από το βραχώδες έδαφος, έστησαν σκηνές και κερκίδες, δημιουργώντας χώρους όπου η τέχνη γινόταν ανάσα ελευθερίας.

Εκεί ανέβαιναν ελληνικές κωμωδίες, επιθεωρήσεις, σκετς, τραγούδια αλλά και αποσπάσματα από αρχαίο δράμα.

Ο ίδιος θυμόταν αργότερα: «Με έβαζε ο Κούνδουρος και έπαιρνα το μικρόφωνο κι έλεγα ό,τι μου κατέβαινε. Έκανα μιμήσεις, παρωδούσα διαφημίσεις για γυναικείες κρέμες.

Γελούσαν οι πάντες. Από πού κι ως πού εγώ αστείος, αναρωτιόμουν μέσα μου.»

Εκεί, για πρώτη φορά, είδε θέατρο από κοντά. Είδε τον Κατράκη και άλλους μεγάλους να παίζουν. Και ο Κούνδουρος διέκρινε στο βλέμμα του τη στόφα ενός σπουδαίου ηθοποιού.

H φωτογραφία είναι η μαρτυρία της γέννησης ενός καλλιτέχνη μέσα από τις πιο αντίξοες συνθήκες. Είναι η απόδειξη ότι ακόμη και στις πέτρες της εξορίας, το γέλιο και η τέχνη μπορούν να ανθίσουν.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.