Στο δάσος Χαϊδαρίου υπάρχει ένα υπαίθριο γυμναστήριο φτιαγμένο από κορμούς δέντρων

Μόλις λίγα μέτρα μακριά από την πολύβουη Λεωφόρο Αθηνών, στους πρόποδες του Ποικίλου Όρους, εκτείνεται το δάσος Χαϊδαρίου. Μια έκταση πρασίνου 250 στρεμμάτων, που καταφέρνει να «σπάσει» κάπως το πνιγερό τσιμέντο, έχει παραμείνει ακέραιη κόντρα σε κάθε ανθρώπινη παρέμβαση και δίνει ανάσα στο λεκανοπέδιο.

Πυκνή βλάστηση, ψηλά πεύκα και μαλακό χώμα συνθέτουν ένα τοπίο που δεν θυμίζει σε τίποτα αστικό περιβάλλον. Τα χωμάτινα δρομάκια που είναι σκεπασμένα με πευκοβελόνες, σχηματίζουν διάφορες διαδρομές μέχρι την κορυφή του βουνού, όπου τα πεύκα δίνουν τη θέση τους πια σε χαμηλούς θάμνους και πόες. Στη μία πλευρά του υπάρχουν δύο βασικοί παράλληλοι δρόμοι που κόβουν στα δύο την πλαγιά και ενώνονται με μικρά ανηφορικά μονοπάτια.

Παρά τις απόπειρες εμπρησμού του Δάσους και τις προσπάθειες εγκατάστασης μονάδων φυσικού αερίου στην περιοχή που θα είχε ως αποτέλεσμα την περιβαλλοντική της υποβάθμιση, πολλοί από τους κατοίκους έχουν φτιάξει περιβαλλοντικές επιτροπές αγώνα, όπως είναι ο Εξωραϊστικός Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Σύλλογος Δάσους Χαϊδαρίου που προσπαθεί να διατηρήσει ακέραιο το οικοσύστημα και πιέζει συνεχώς το δήμο και τις αρμόδιες αρχές για παρεμβάσεις, όπως δεντροφυτεύσεις κλπ.

Κάπως έτσι, κόντρα σε κάθε προσπάθεια υποβάθμισης, το δάσος παραμένει ένας από τους σημαντικότερους πνεύμονες οξυγόνου της Αθήνας, και έχει καταφέρει να γίνει κομμάτι της καθημερινότητας των κατοίκων της Δυτικής Αττικής - και όχι μόνο. Διασχίζοντας τα δαιδαλώδη μονοπάτια του, μπορεί να διακρίνει κανείς ξύλινα τραπέζια κατά μήκος του δάσους όπου οικογένειες κάνουν πικ-νικ, ενώ όσο προχωρά θα δει από ποδηλάτες που κάνουν διαδρομές off road, δρομείς, μέχρι και παιδιά που παίζουν στη φύση.

Μέσα σε αυτή την έκταση, ένα από τα πιο εντυπωσιακά «ευρήματα» που αντικρίσαμε, ήταν ένα DIY γυμναστήριο, σε μια άπλα, κάτω από τη σκιά των πανύψηλων πεύκων. Δεν είχε σχέση με τα όργανα γυμναστικής που τοποθετούν τα τελευταία χρόνια διάφοροι δήμοι στα πάρκα τους, αλλά ήταν ένα γυμναστήριο φτιαγμένο με υλικά επαναχρησιμοποιούμενα και πρώτες ύλες από το δάσος – πέτρες, ξύλα, τάβλες και σίδερα.

Βαράκια γυμναστικής φτιαγμένα από σίδερα και πέτρες διαφόρων μεγεθών, kettlebell από τσιμεντόλιθους, μπάρα για ασκήσεις ποδιών -deadlift, romanian- φτιαγμένη από κορμούς ξύλων, ένας χλωοτάπητας για την απορρόφηση των κραδασμών και ένας πάγκος από ξύλινες τάβλες πάνω στον οποίο είναι τοποθετημένα τα βαράκια. Λίγο παραπέρα, υπήρχε και ένας πάγκος γυμναστικής από ξύλο με ένα στρώμα καρφιτσωμένο πάνω του για ασκήσεις εδάφους και κοιλιακούς- ραχιαίους, αλλά και μια σιδερένια κατασκευή για έλξεις.

Καθώς οι συνδρομές σε κάθε είδους γυμναστήρια και χώρους άθλησης μπορεί για πολλούς να αποτελούν πλέον πολυτέλεια, κινήσεις σαν αυτή δείχνουν πως αν υπάρχει θέληση, μπορεί με διάφορες πατέντες και υλικά με μηδενικό κόστος, να χτιστεί κάτι από το μηδέν.

Πρόκειται για ένα πλήρες γυμναστήριο, ελεύθερο, αυτοδιαχειριζόμενο και δωρεάν για όλους όσους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να δώσουν συνδρομές σε μεγάλα γυμναστήρια, για όσους επιθυμούν να γυμναστούν στη φύση και για εκείνους που θέλουν να βρίσκονται σε ένα χώρο όπου κανείς δεν θα τους κρίνει. Και μπορεί σε κάποιους ίσως να φανεί κάτι ασήμαντο, ωστόσο στην πραγματικότητα πρόκειται για μία μικρή αλλά σημαντική ένδειξη αλληλεγγύης στους μη έχοντες, για μια μικρή νίκη απέναντι σε ένα κράτος που αδιαφορεί για την ευημερία των κατοίκων του.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.