Μενού
  • Α-
  • Α+

Στις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, 36 Ελληνοαμερικανοί βρίσκονταν μεταξύ των θυμάτων από τις 96 διαφορετικές εθνικότητες που θρήνησαν ανθρώπινες ζωές με την κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων. Περισσότεροι από 250.000 Ελληνες κι Ελληνοαμερικανοί ζουν στη Νέα Υόρκη και βίωσαν στο πετσί τους τον τρόμο, την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα για το μέλλον. Ακόμα και σήμερα, 20 χρόνια μετά, τίποτα δεν είναι πια ίδιο και η κανονικότητα δεν επανήλθε ποτέ στην αμερικανική μεγαλούπολη...

«Τότε έσκασε η φούσκα της αθωότητας της αμερικανικής κοινωνίας. Εκείνη την ημέρα το αίσθημα ασφάλειας που είχαμε εξαφανίστηκε» εξομολογείται στο Reader.gr τις στιγμές που έζησε πριν από 20 χρόνια κατά την διάρκεια της τρομοκρατικής επίθεσης στους Δίδυμους Πύργους, ο Μάρκος Μαδιάς. Ο κ. Μαδιάς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμερική από Έλληνες γονείς και την ημέρα των επιθέσεων ήταν στο διαμέρισμά του στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, λίγα χιλιόμετρα μακριά από το σημείο της επίθεσης.

Όπως περιγράφει ο ίδιος, όταν έγινε η επίθεση τον πήραν τηλέφωνο και του είπαν ότι ένα αεροπλάνο έπεσε πάνω στον έναν από τους δύο Πύργους. «Δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε ότι ήταν επίθεση μέχρι και τις πρώτες στιγμές πιστεύαμε ότι είχε γίνει λάθος και πρόκειται για κάποιο ατύχημα. Άμεσα άνοιξα την τηλεόραση και είδα την πρώτη σύγκρουση. Ακόμα και τότε πίστευα ότι πρόκειται για ατύχημα. Κανένας στις ειδήσεις δεν έλεγε ότι ήταν τρομοκρατική επίθεση, τουλάχιστον μέχρι αυτό το χρονικό σημείο» λέει χαρακτηριστικά. 

  • Δείτε ΕΔΩ όλα τα άρθρα για το αφιέρωμα στα 20 χρόνια από την 11η Σεπτεμβρίου 2001

Λίγες στιγμές αργότερα ένα ακόμα αεροπλάνο καρφώνεται στο δεύτερο Πύργο κάνοντας ξεκάθαρο στο κ. Μαδιά -αλλά και σε εκατομμύρια Αμερικανούς- ότι δεν πρόκειται για κάποιο λάθος ή ατύχημα. Οι ΗΠΑ δέχονταν επίθεση για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες. Ο ίδιος σημειώνει πως «μετά το δεύτερο αεροπλάνο αντιλήφθηκα ότι δεν πρόκειται περί λάθους αλλά για τρομοκρατική επίθεση. Θυμάμαι μαζί με κάποιους άλλους γείτονες ανεβήκαμε στην ταράτσα του κτηρίου προκειμένου να δούμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Κοιτάζοντας προς τη μεριά των Πύργων αυτό που αντικρίσαμε ήταν τους δύο τεράστιους ουρανοξύστες να έχουν τυλιχτεί στις φλόγες και ένα μεγάλο μαύρο σύννεφο καπνού να βρίσκεται στον αέρα».

Σύμφωνα με τον κ. Μαδιά ο κόσμος στους δρόμους της πόλης ήταν μπερδεμένος και τρομοκρατημένος. «Υπήρχαν άνθρωποι που τους έβλεπες στο δρόμο και ήταν σοκαρισμένοι γιατί δεν καταλάβαιναν τι ακριβώς έχει γίνει» λέει χαρακτηριστικά και συμπληρώνει επίσης πως όταν κατέρρευσαν οι Πύργοι το μέγεθος της ζημιάς ήταν τεράστιο. «Η σκόνη από την κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων είχε καλύψει όλες τις γειτονιές της πόλης. Μπορούσες να δεις τις εικόνες της καταστροφής για χιλιόμετρα. Η ζωή είχε σταματήσει, δεν λειτουργούσε τίποτα» είπε.

«Εκείνη την ημέρα έσκασε η φούσκα της αθωότητας της αμερικανικής κοινωνίας. Εκείνη την ημέρα το αίσθημα ασφάλειας που είχαμε εξαφανίστηκε. Αισθανθήκαμε πλέον ότι ήμασταν ευάλωτοι. Μέσα στους Πύργους χάθηκαν χιλιάδες άνθρωποι μαζί και Έλληνες, οι οποίοι δούλευαν στα εστιατόρια και στις χρηματιστηριακές εταιρείες. Δύο γνωστοί μου ήταν εκείνη την ημέρα μέσα και δεν τα κατάφεραν. Έχασαν τη ζωή τους» ανέφερε ο Έλληνας ομογενής.

Στο σημείο που έπεσαν οι Πύργοι πλέον υπάρχει ένα μνημείο αφιερωμένο σε όλα τα θύματα που έχασαν τότε τη ζωή τους. Ο κ. Μαδιάς πέντε χρόνια μετά το γεγονός επισκέφτηκε το μνημείο και αντίκρισε μέσα σε αυτό εικόνες πόνου και θλίψης. «Όπου κι αν γύριζες το μάτι σου έβλεπες παντού φωτογραφίες και γράμματα των συγγενών τα οποία απευθύνονταν στους αγαπημένους τους που έχασαν τη ζωή τους. Εκεί είδα έναν αστυνομικό ο οποίος με δάκρυα στα μάτια έβγαλε το σήμα του και το κόλλησε πάνω στον τοίχο δίπλα από τις φωτογραφίες δύο συναδέλφων του που σκοτώθηκαν. Λίγο πιο 'κει παρατήρησα και τη φωτογραφία ενός πυροσβέστη. Από κάτω της ήταν κολλημένο ένα χαρτί το οποίο έγραφε "μου λείπεις ακόμα μπαμπά"».