Βρίσκεται σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα στη Σαχάρα, περιλαμβάνει πόλεις που μετρούν αιώνες, οάσεις στην έρημο και ένα παράκτιο θέαμα που είναι ορατό ακόμη και από το διάστημα.
Ακόμα κι αν πια είναι περισσότερο εύκολο να εξερευνήσει κανείς τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του κόσμου, υπάρχουν κάποιες χώρες που ελάχιστοι ταξιδιώτες επισκέπτονται. Η Μαυριτανία είναι μία από αυτές και αποδίδεται σύμφωνα με το BBC αφενός στο γεγονός ότι βρίσκεται μέσα στην έρημο και είναι ελάχιστα πυκνοκατοικημένη και αφετέρου στην περιορισμένη τουριστική υποδομή και τις ανησυχίες για την ασφάλεια.
Λιγότεροι από 10.000 διεθνείς ταξιδιώτες φτάνουν κάθε χρόνο στη χώρα, με τους αμμόλοφους και τον ανελέητο ήλιο, σε σύγκριση με αρκετά εκατομμύρια που επισκέπτονται τη γειτονική Αλγερία και τη Σενεγάλη. Ωστόσο, η Μαυριτανία δεν έχει υποστεί τρομοκρατική επίθεση από το 2011 και, σύμφωνα με τον Global Terrorism Index, επηρεάζεται από την τρομοκρατία λιγότερο από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Μια θάλασσα από βάρκες
Το Νουαντίμπου αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και σημαντικότερο αλιευτικό της λιμάνι. Χάρη στο Ρεύμα των Καναρίων, το οποίο ανεβάζει προς την επιφάνεια βαθιά νερά πλούσια σε θρεπτικά συστατικά κατά μήκος των βόρειων ακτών της Μαυριτανίας, εκεί ευδοκιμούν τεράστιοι πληθυσμοί σαρδέλας, σκουμπριού, σπαθόψαρων και χταποδιών.
Έτσι, χιλιάδες αλιευτικές πιρόγες συγκεντρώνονται στο λιμάνι, περιμένοντας τις κατάλληλες συνθήκες για να ρίξουν τα δίχτυα τους. Η συγκέντρωση των σκαφών είναι τόσο μεγάλη, ώστε είναι ορατή ακόμη και από το διάστημα.
Διαβάστε ακόμα: Το βουνό που «καίγεται» εδώ και χιλιάδες χρόνια αλλά κανείς δεν μπορεί να σβήσει τις φλόγες
Μια πρωτεύουσα που αναδύεται από τη Σαχάρα
Περίπου το ένα τρίτο των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων της Μαυριτανίας ζει στην παράκτια πρωτεύουσα, το Νουακσότ που μοιάζει να αναδύεται μαγικά μέσα από τη Σαχάρα.
Πέρα από το κέντρο της πόλης, όπου σύγχρονα κυβερνητικά κτίρια και τζαμιά βρίσκονται κατά μήκος ασφαλτοστρωμένων δρόμων, οι περισσότεροι δρόμοι παραμένουν καλυμμένοι με άμμο, δίνοντας στην πρωτεύουσα των 1,6 εκατομμυρίων κατοίκων την αίσθηση ενός τεράστιου και φιλόξενου χωριού.
Δύο εκατομμύρια καμήλες στη Μαυριτανία
Στη Μαυριτανία υπάρχουν περίπου δύο εκατομμύρια καμήλες και οι κάτοικοι βασίζονται σε αυτές για τα πάντα, από την παραγωγή κρέατος και γάλακτος μέχρι τις μεταφορές. Ακόμη και μέλη του στρατού της Μαυριτανίας χρησιμοποιούν καμήλες για να περιπολούν στα σύνορα σε απομακρυσμένες περιοχές της ερήμου.
Η αγορά καμηλών Beila είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην Αφρική και αποτελεί δημοφιλή ημερήσια εκδρομή από το Νουακσότ. Εδώ εκτίθενται εκατοντάδες καμήλες, τις οποίες εξετάζουν πιθανοί αγοραστές, με τους ενδιαφερόμενους να πληρώνουν πάνω από 1.000 δολάρια (748 λίρες) για κάθε ζώο.
Ουαλάτα: Η κόκκινη πόλη της Μαυριτανίας
Αποτελεί μέρος ενός μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO που περιλαμβάνει άλλες τέσσερις αρχαίες πόλεις της Μαυριτανίας.
Η Ουαλάτα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μέρη της χώρας, τόσο λόγω της ιστορικής της σημασίας όσο και λόγω της γεωγραφικής της απομόνωσης. Η πόλη φημίζεται για την αρχιτεκτονική της από κόκκινο χώμα, διακοσμημένη με περίτεχνα γεωμετρικά σχέδια που φιλοτεχνούν ντόπιες γυναίκες.
Στην Ουαλάτα, αρχαία χειρόγραφα από τα διηπειρωτικά καραβάνια διασώθηκαν όχι χάρη σε ιδρύματα ή επίσημες βιβλιοθήκες, αλλά επειδή οικογένειες τα έκρυψαν και τα διατήρησαν στα ιδιωτικά τους σπίτια επί πολλές γενιές.
Πολλές οικογένειες εξακολουθούν να φυλάσσουν αυτά τα έγγραφα.
Μια πόλη της ερήμου αιώνων
Η Σινγκέτι είναι επίσης μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και μία από τις σημαντικότερες ιστορικές πόλεις καραβανιών της Αφρικής.
Η Σινγκέτι ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα και απέκτησε ιδιαίτερη σημασία κατά τον 13ο αιώνα, ως οχυρωμένο εμπορικό κέντρο για τα καραβάνια της Σαχάρας που μετέφεραν αλάτι, χρυσό και χειρόγραφα.
Όμως, έπειτα από περισσότερο από μία χιλιετία, η Σινγκέτι απειλείται πλέον από την προέλαση της «θάλασσας» των αμμόλοφων της Σαχάρας, που την περικυκλώνει. Τα σπίτια είναι χτισμένα από τοπική πέτρα και λάσπη, με αποτέλεσμα η πόλη να ενσωματώνεται σχεδόν απόλυτα στο τοπίο της ερήμου. Ορισμένα εγκαταλειμμένα σπίτια έχουν ήδη καλυφθεί εν μέρει από τους αμμόλοφους.
Ο μιναρές του αρχαίου τζαμιού της Σινγκέτι λέγεται ότι είναι ο δεύτερος παλαιότερος μιναρές σε συνεχή χρήση στον μουσουλμανικό κόσμο και η πόλη συχνά αποκαλείται «η έβδομη ιερότερη πόλη του Ισλάμ».
Από τον 13ο αιώνα έγινε σημαντικό κέντρο ισλαμικής διανόησης, με προσκυνητές και λόγιους να έρχονται εδώ για να μελετήσουν. Σήμερα, οι μη μουσουλμάνοι επισκέπτες μπορούν να δουν το τζαμί μόνο απ' έξω, από έναν περιφραγμένο χώρο.
Η Σινγκέτι διαθέτει αρκετές βιβλιοθήκες που διατηρούν αρχαία χειρόγραφα και βιβλία σχετικά με την αστρονομία, τη γεωμετρία, την ιατρική, την ποίηση και το ισλαμικό δίκαιο.
Πολλά από αυτά τα κείμενα αιώνων έφτασαν εδώ μέσω των διηπειρωτικών καραβανιών από τη Βόρεια Αφρική, ενώ άλλα γράφτηκαν από ντόπιους λόγιους.
Διαβάστε ακόμα: Τα νησιά που είναι τώρα καλοκαιρινοί προορισμοί ήταν κάποτε τόποι εξορίας και αγώνων
Μια όαση στην έρημο
Στο απέραντο εσωτερικό της χώρας, οι οάσεις αποτελούν μια σπάνια πινελιά πρασίνου ανάμεσα στα μονότονα γήινα χρώματα της χώρας. Φημισμένες για τις συστάδες από φοίνικες, αυτές οι οάσεις βρίσκονται μερικές φορές στα πιο βαθιά σημεία φαραγγιών, όπου προστατεύονται από τις ακτίνες του ήλιου.
Αυτό συμβαίνει και στην όαση Τερτζίτ, που βρίσκεται μόλις 45 χιλιόμετρα νότια της περιφερειακής πρωτεύουσας Ατάρ.
Με πολλούς τρόπους, η Τερτζίτ αντιπροσωπεύει την ομορφιά και την ανθεκτικότητα της ζωής στη Σαχάρα - και της Μαυριτανίας γενικότερα. Επί αιώνες, ακόμη και μέσα σε μερικές από τις πιο ακραίες συνθήκες που υπάρχουν στη Γη, ταξιδιώτες, λόγιοι και περιπλανώμενοι έλκονταν από αυτή τη γη για να μοιραστούν ιστορίες και ιδέες και να ανακαλύψουν μια μακρινή γωνιά αυτής της απέραντης ερήμου.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
