Πριν από έναν χρόνο, ο κόσμος παρακολούθησε με δέος μια επίθεση που άλλαξε τα δεδομένα του σύγχρονου πολέμου.
Η Χεζμπολάχ, σιιτική οργάνωση με ισχυρή παρουσία στον Λίβανο, έγινε στόχος μιας πρωτοφανούς επιχείρησης που αποδόθηκε στις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες. Το μέσο της επίθεσης;
Οι βομβητές – τηλεειδοποιητές που χρησιμοποιούνταν για εσωτερική επικοινωνία.
Στην πρώτη επέτειο της επίθεσης με το τηλεειδοποιητή, ακολουθεί ένα χρονοδιάγραμμα των γεγονότων της δύσκολης χρονιάς του Λιβάνου υπό την ισραηλινή επιθετικότητα.
Τις ημέρες και εβδομάδες που ακολούθησαν τις επιθέσεις με τηλεειδοποιητές, ο Λίβανος βυθίστηκε σε έναν ανεμοστρόβιλο βίας, πολιτικών δολοφονιών και μαζικού εκτοπισμού.
Σύμφωνα με το al jazzera, το Ισραήλ, έχοντας ξεκινήσει έναν σχετικά περιορισμένο πόλεμο με τη Χεζμπολάχ -την υποστηριζόμενη από το Ιράν ένοπλη πολιτική οργάνωση -κλιμάκωσε τις επιχειρήσεις του σε μια ευρείας κλίμακας στρατιωτική επίθεση.
Οι ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν σφοδρούς βομβαρδισμούς και χερσαίες επιχειρήσεις όχι μόνο στο νότιο Λίβανο, αλλά και στην κοιλάδα Μπεκάα στα ανατολικά και στην πρωτεύουσα Βηρυτό, μετατρέποντας τον πόλεμο σε μια ολομέτωπη επίθεση με εκτεταμένες συνέπειες για τον άμαχο πληθυσμό.
Έναν χρόνο μετά, η πολιτική πραγματικότητα στο Λίβανο έχει αλλάξει ριζικά. Η Χεζμπολάχ, η οποία ιδρύθηκε το 1982 με σκοπό την αντίσταση στην ισραηλινή κατοχή του νότιου Λιβάνου, δεν αποτελεί πλέον την κυρίαρχη στρατιωτική και πολιτική δύναμη που ήταν τα τελευταία χρόνια.
Η ισραηλινή στρατιωτική ισχύς έχει επιβληθεί με αποφασιστικότητα, με τις δυνάμεις του Ισραήλ να διατηρούν τον έλεγχο σε τουλάχιστον πέντε στρατηγικά σημεία στο νότιο Λίβανο. Η παρουσία αυτή έχει αναβιώσει μνήμες από την προηγούμενη κατοχή της περιοχής, η οποία διήρκεσε από το 1982 έως το 2000, προκαλώντας βαθιά τραύματα στον πληθυσμό.
Το χρονικό της επίθεσης
Στις 15:30 εκείνης της ημέρας, χιλιάδες βομβητές άρχισαν να ηχούν ταυτόχρονα, στέλνοντας ένα μήνυμα που φαινόταν να προέρχεται από την ηγεσία της Χεζμπολάχ. Στην πραγματικότητα, το σήμα ενεργοποίησε μικρές ποσότητες εκρηκτικών που είχαν εμφυτευτεί μέσα στις συσκευές.
Οι εκρήξεις ήταν άμεσες και καταστροφικές: 12 νεκροί την πρώτη ημέρα, πάνω από 2.700 τραυματίες, πολλοί με ακρωτηριασμούς. Την επόμενη ημέρα, νέες εκρήξεις σε γουόκι-τόκι προκάλεσαν άλλους 20 θανάτους και εκατοντάδες τραυματισμούς.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2024, μία ημέρα μετά τις φονικές εκρήξεις τηλεειδοποιητών που συγκλόνισαν τον Λίβανο, ένα δεύτερο κύμα επιθέσεων έπληξε τη χώρα.
Αυτή τη φορά, οι εκρήξεις σημειώθηκαν ακόμη και κατά τη διάρκεια δημόσιων κηδειών θυμάτων της προηγούμενης ημέρας, προκαλώντας νέες απώλειες — μεταξύ των οποίων τουλάχιστον δύο παιδιά.
Η αίσθηση του φόβου εξαπλώθηκε ραγδαία. Πολλοί πολίτες εγκατέλειψαν τα κινητά τους τηλέφωνα και αποσύνδεσαν οικιακές ηλεκτρονικές συσκευές, φοβούμενοι νέες εκρήξεις. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά το Middle East Eye, «το δεύτερο κύμα επιθέσεων επιδείνωσε τους φόβους για έκρηξη άλλων ηλεκτρονικών συσκευών».
Όπως αποκαλύφθηκε τις επόμενες ημέρες, το Ισραήλ είχε παγιδεύσει τους τηλεειδοποιητές και τα γουόκι-τόκι «χρόνια νωρίτερα», διεισδύοντας στην αλυσίδα εφοδιασμού της Χεζμπολάχ μέσω «μιας περίπλοκης σειράς εταιρειών-κελύφους».
Οι επιθέσεις αυτές αποτέλεσαν την απαρχή μιας νέας φάσης πολέμου.
Μια νέα μορφή πολέμου
Η επίθεση αυτή δεν ήταν απλώς μια πράξη βίας. Ήταν η εφαρμογή ενός υβριδικού πολέμου, όπου η τεχνολογία και η εξαπάτηση συνδυάστηκαν με στρατιωτική ακρίβεια.
Οι συσκευές είχαν παραποιηθεί πριν φτάσουν στον Λίβανο, με εκρηκτικά ενσωματωμένα δίπλα στις μπαταρίες και διακόπτες που ενεργοποιούνταν εξ αποστάσεως.
Η επιχείρηση χαρακτηρίστηκε ως «σύγχρονος Δούρειος Ίππος», θυμίζοντας την αρχαία τέχνη της εξαπάτησης, αλλά με ψηφιακά μέσα.
Η Χεζμπολάχ αρχικά δεν εκτίμησε πλήρως την απειλή, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν νέες εκρήξεις.
Ο Λίβανος βρέθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με τα νοσοκομεία να λειτουργούν σε μέγιστη επιφυλακή και τις αρχές να καλούν τους πολίτες να πετάξουν τις συσκευές.
Η οργάνωση κατηγόρησε το Ισραήλ, ενώ ο πρωθυπουργός του Λιβάνου χαρακτήρισε την επίθεση «εγκληματική ισραηλινή επιθετικότητα».
Τι άφησε πίσω της η επίθεση
Έναν χρόνο μετά, η επίθεση με τους βομβητές έχει αφήσει βαθιά σημάδια. Πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες, ανέδειξε την ευαλωτότητα των επικοινωνιακών συστημάτων και την ανάγκη για νέα στρατηγική ασφάλειας.
Την ώρα που αρκετές ισραηλινές προσωπικότητες «γιόρτασαν, επαίνεσαν και αστειεύτηκαν ακόμη και για τις επιθέσεις», εμπειρογνώμονες των Ηνωμένων Εθνών τις χαρακτήρισαν «τρομακτική παραβίαση του διεθνούς δικαίου».
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, συνολικά 42 άνθρωποι σκοτώθηκαν και χιλιάδες τραυματίστηκαν, πολλοί με σοβαρά τραύματα στο πρόσωπο, τα μάτια και τα χέρια- τραύματα που άλλαξαν τη ζωή τους.
Ο Ramzi Kaiss, ερευνητής του Λιβάνου στο Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δήλωσε: «Το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο απαγορεύει τις παγίδες που έχουν σχεδιαστεί για να δελεάσουν αμάχους, συμπεριλαμβανομένων καθημερινών αντικειμένων όπως τηλεειδοποιητές που χρησιμοποιούνται σε ιατρικά και άλλα πολιτικά πλαίσια».
Αναφερόμενος στη Χεζμπολάχ, ο Kaiss σημείωσε: «Ναι, η Χεζμπολάχ είπε ότι οι τηλεειδοποιητές ανήκαν σε υπαλλήλους διαφόρων ιδρυμάτων της, αλλά όχι απαραίτητα στη στρατιωτική της πτέρυγα».
Και πρόσθεσε: «Η επίθεση ήταν παράνομα αδιάκριτη, καθώς οι χιλιάδες συσκευές εξερράγησαν σχεδόν ταυτόχρονα, καθιστώντας αδύνατη την εξακρίβωση των τοποθεσιών κάθε επιδιωκόμενου θύματος, είτε μαχητή είτε πολίτη»
Οι αναλυτές μιλούν για ένα σημείο καμπής στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι συγκρούσεις, όπου η τεχνολογία δεν είναι απλώς εργαλείο, αλλά όπλο.
Με πληροφορίες από το Al jazzera, το middleeasteye και το Αssociated press
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
