Η υπόγεια πόλη των 18 επιπέδων που ζούσαν 20.000 άνθρωποι

Σε μια κεντρική περιοχή της Τουρκίας βρίσκεται μια υπόγεια πόλη, όπου φέρεται να μπορεί να φιλοξενήσει 20.000 ανθρώπους.

Αρχικά γνωστή ως Elengubu, ενώ στα ελληνικά της Καππαδοκίας Ανακού, η αρχαία πόλη Derinkuyu (Μαλακοπή) εκτείνεται σε περισσότερα από 85 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης στην Τουρκία, σε 18 επίπεδα σηράγγων - γεγονός που την καθιστά τη μεγαλύτερη υπόγεια πόλη στον κόσμο.

Όπως αναφέρει το mirror.co.uk, για χιλιάδες χρόνια το Derinkuyu ανήκε στους Φρύγες - αρχαίους ινδοευρωπαϊκούς λαούς - μετέπειτα στους Πέρσες και ύστερα στους χριστιανούς της Βυζαντινής Εποχής.

Στη δεκαετία του 1920 οι Έλληνες της Καππαδοκίας που ζούσαν εκεί, έφυγαν λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής.

Τι περιλαμβάνει η υπόγεια πόλη

Η υπόγεια πόλη διαθέτει πολυάριθμα δωμάτια που μοιάζουν με σπήλαια και εκτείνονται για εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Στην πραγματικότητα, πιστεύεται ότι υπάρχουν περισσότερες από 200 μικρές, ξεχωριστές υπόγειες πόλεις που έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή, οι οποίες μπορεί να συνδέονται με τις σήραγγες του Derinkuyu, δημιουργώντας ένα τεράστιο υπόγειο δίκτυο.

Η πόλη, που παρέμενε κρυμμένη για δεκαετίες, ανακαλύφθηκε όταν ένας άνδρας γκρέμισε έναν τοίχο στο σπίτι του και βρήκε μια σήραγγα το 1963.

Αυτή η μία σήραγγα ήταν η αρχή για την ανακάλυψη ολόκληρης της πόλης, καθώς οδήγησε σε άλλες σήραγγες που τελικά συνέδεσαν ένα πλήθος αιθουσών και θαλάμων.

Οι τουρίστες μπορούν να δουν την υπόγεια πόλη πληρώνοντας 60 τουρκικές λίρες (1,63 ευρώ).

Ωστόσο, μπορεί να μην είναι για τους λιπόψυχους - οι σήραγγες είναι στενές και όχι πολύ ψηλές, πράγμα που σημαίνει ότι τα άτομα πρέπει να περιηγηθούν σε αυτές σκυμμένα και σε μονή σειρά.

Οι σήραγγες διαθέτουν επίσης «πόρτες» κατασκευασμένες από μεγάλους στρογγυλούς ογκόλιθους, που μπορούν να μετακινηθούν μόνο από το εσωτερικό. Διαθέτουν επίσης μια μικρή τρύπα, η οποία χρησιμοποιούνταν για τη λόγχη των εισβολέων.

Στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO η πόλη

Στις υπόγειες σήραγγες δεν ζούσαν μόνο οι άνθρωποι - τα ζώα έμεναν κοντά στην επιφάνεια για να μειωθεί η μυρωδιά και τα τοξικά αέρια που παρήγαγαν.

Στα εσωτερικά στρώματα βρίσκονταν οι κατοικίες της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των σχολείων και των χώρων συνάντησης.

Είναι εντυπωσιακό ότι υπάρχει επίσης ένα πολύπλοκο σύστημα εξαερισμού που επέτρεπε στους κατοίκους να παραμένουν στην υπόγεια πόλη για μήνες, με καθαρό αέρα και νερό. Το 1985, η πόλη εισήλθε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.