«Μακάρι να υπήρχε τρίτος υποψήφιος»: Ουάσιγκτον, λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες στις ΗΠΑ

Οι φετινές εκλογές στις ΗΠΑ είναι ίσως οι πιο αμφίρροπες των τελευταίων έξι και βάλε δεκαετιών. Ίσως για αυτό κανείς δε θέλει να διακινδυνεύσει μια πρόβλεψη αφού κανείς δε νιώθει σίγουρος για το αποτέλεσμα. Η διαφορά σε όλες τις δημοσκοπήσεις πέφτει επάνω στο στατιστικό λάθος, ενώ στις αμφίρροπες πολιτείες, δεν υπάρχει σαφές προβάδισμα για κανέναν υποψήφιο. Δεν είναι όμως αυτός ο λόγος που οι εκλογές αυτές είναι σημαντικές. 

Στην πραγματικότητα μιλάμε για τη σύγκρουση δυο κόσμων, για τις ΗΠΑ της Κάμαλα Χάρις και του κατεστημένου των Δημοκρατικών, που ευνοεί την φιλελεύθερη ατζέντα, την υπερεθνική συνεργασία και βέβαια την προστασία των δικαιωμάτων μειονοτήτων κι άλλων ομάδων. Κι από την άλλη η χώρα του Τραμπ, που μιλά για την ανάγκη η Αμερική να ξαναγίνει μεγάλη, με ελέγχους στη μετανάστευσης, περιορισμό της woke ατζέντας και μεγάλες αλλαγές στη διεθνή πολιτική. Είναι μια σύγκρουση δυο κόσμων με τεράστια πόλωση και διχασμό δίχως τέλος. 

«Τι θα ψηφίσεις», ρώτησα τον ταξιτζή που με έφερε στο ξενοδοχείο από το αεροδρόμιο το βράδυ του Σαββάτου. «Ειλικρινά θα ήθελα να υπάρχει ένας τρίτος υποψήφιος», μου απάντησε ο άνθρωπος πίσω από το τιμόνι, με καταγωγή από το Μπανγκλαντές που μετρά 35 χρόνια στις ΗΠΑ. «Μάλλον κανέναν», ήταν η απάντηση του. 

Ο κόσμος είναι μπερδεμένος, τα ΜΜΕ είναι πλέον μέρος της σύγκρουσης, αφού πολλά εξ’αυτών έχουν σαφή πολιτική τοποθέτηση. Η πρωτεύουσα έχει αδειάσει από τους ομοσπονδιακούς υπαλλήλους, τα σχολεία δε λειτουργούν και η Ουάσιγκτον έχει γεμίσει με ξένους δημοσιογράφους και τεχνικούς που έχουν έρθει να καλύψουν τις εκλογές. Λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες η πρωτεύουσα οχυρώνεται αφού ο φόβος επεισοδίων είναι διάχυτος, ειδικά στην περίπτωση που ο Ντόναλντ Τραμπ χάσει και δεν αποδεχτεί το αποτέλεσμα. 

Υπάρχει μια αισιόδοξη και μια απαισιόδοξη οπτική για τα όσα θα συμβούν τις επόμενες μέρες, εβδομάδες και μήνες στις ΗΠΑ.

Η αισιόδοξη λέει πως ανεξαρτήτως αποτελέσματος, η Αμερική παραμένει μια βαθιά θεμελιωμένη δημοκρατία, με ελέγχους και εξισορροπητικές διαδικασίες και μια επιχειρηματική και πολιτική ελίτ που δε θα της επιτρέψει να καταρρεύσει ούτε να βυθιστεί σε μια ατέρμονη εσωτερική διαμάχη.

Η άλλη, η απαισιόδοξη πρόβλεψη, υποστηρίζει πως πλέον οι θεσμοί δεν έχουν αυτή τη δύναμη, τα social media έχουν αλλάξει για πάντα τον τρόπο πρόσληψης της πραγματικότητας και η κοινωνία έχει χάσει εδώ και πολλά χρόνια τη συνοχή της.

Ίσως η αλήθεια να κρύβεται κάπου στη μέση, ωστόσο οι δύσκολες ιστορικές στιγμές απαιτούν ισχυρή ηγεσία και δύναμη. Στην παρούσα φάση πάντως, δε διαφαίνονται ισχυροί ηγέτες ικανοί να κρατήσουν το τιμόνι. Για αυτό και ο δυτικός κόσμος οφείλει να προσδεθεί για τις αναταράξεις που έρχονται.   

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.