Ο στενός φίλος του Χίτλερ που σχεδίασε το Άουσβιτς και η τραγική ειρωνεία του θανάτου του

Μετά τη στρατιωτική και πολιτική κατάλυση της ναζιστικής Γερμανίας στην εκπνοή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πολλά στελέχη του 3ου Ράιχ, αναζήτησαν «άσυλο» σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Αργεντινή, φορώντας τη μάσκα του ευυπόληπτου πολίτη.

Ένας από τους πλέον επιτυχημένους στο «φρεσκάρισμα» της καριέρας του ήταν ο ίδιος ο αρχιτέκτονας του Hitler, Albert Speer, ο οποίος εκτίοντας την ποινή φυλάκισής του έπεισε εκείνους που έπρεπε πως δεν «είχε ιδέα» για τις φρικαλεότητες που συνέβαιναν στους θαλάμους αερίων που ο ίδιος σχεδίασε.

Η καριέρα του «κολαούζου» του Χίτλερ

Ο Speer είχε έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τον Χίτλερ το 1933, όταν διεύθυνε τις εργασίες για την ανακαίνιση της Καγκελαρίας στο Βερολίνο. Σύζυγος και πατέρας έξι παιδιών, σύντομα καλλιέργησε μία στενή φιλική σχέση με τον ηγέτη των ναζί, ο οποίος του ανέθεσε την ανοικοδόμηση της βαυαρικής πρωτεύουσας.

Ήδη από τότε, ο εργολάβος των εγκλημάτων πολέμου δρούσε στη λογική «see no evil», αφού η πέτρα που χρησιμοποιήθηκε για τον μνημειώδη διάκοσμο του δημόσιου κτιρίου εξορύχθηκε βασανιστικά από 10.000 σκλάβους των στρατοπέδων συγκέντρωσης του ναζιστικού καθεστώτος. 

Στο πλαίσιο μεταμόρφωσης του Βερολίνου σε «ευρωπαϊκή πρωτεύουσα», κατασχέθηκαν και κατεδαφίστηκαν 23.000 εβραϊκά διαμερίσματα, και οι ένοικοί τους κατέληξαν φυσικά στα στρατόπεδα θανάτου.  Ο Speer διορίστηκε υπουργός Εξοπλισμών από τον Χίτλερ το 1942, και η θητεία του στέφθηκε με επιτυχία, αφού χρησιμοποιώντας εκατοντάδες χιλιάδες σκλάβους και αιχμαλώτους πολέμου, ενίσχυσε την παραγωγή οπλισμού της χώρας.

Στο «απόγειο» της καριέρας του, επέβλεψε προσωπικά την επέκταση του Άουσβιτς στην κατεχόμενη Πολωνία, ώστε να μπορεί να «φιλοξενήσει» και να σαπωνοποιήσει χιλιάδες ακόμη Εβραίους κρατούμενους, με τα σχέδια για τα κρεματόρια και τους θαλάμους αερίων να φέρουν το «δακτυλικό του αποτύπωμα».

Με τα μάτια δεμένα

Όταν δικάστηκε στη Νυρεμβέργη μετά την ήττα των ναζί, ο Speer αποδέχθηκε την πλήρη ευθύνη για τις πράξεις του, ισχυριζόμενος πάντα πως η γενοκτονία των Εβραίων είχε «διαφύγει» της αντίληψής του. 

Αυτό το σόου «νηφαλιότητας» ερχόταν σε θεματική σύγκρουση με τον αδυσώπητο και άτεγκτο φανατισμό των άλλων κορυφαίων στελεχών του Ράιχ, εξασφαλίζοντάς του τη συμπάθεια του δικαστηρίου και γλυτώνοντάς τον από τη θανατική ποινή. Αντ' αυτού, στάλθηκε στη φυλακή Spandau, όπου έμεινε για 20 χρόνια, κάνοντας ζωή χαρισάμενη, αφού οι «φίλοι και οι διασυνδέσεις» τού εξασφάλισαν καλές συνθήκες διαμονής και πριγκηπικό φαγητό.

Μετά την απελευθέρωσή του το 1966, δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του, "Inside the Third Reich". Το βιβλίο, που γνώρισε τεράστια επιτυχία, του χάρισε μία περιουσία σε δικαιώματα. Στο έργο, ο Speer αυτοπροβάλλεται ως ο «καλός ναζί», γράφοντας με θράσος πως δεν γνώριζε για τη δολοφονία περίπου 6 εκατομμυρίων Εβραίων και άλλων μειονοτήτων, την οποία είχε σχεδιάσει με ακρίβεια μοιρογνωμόνιου.

Δικαίωση

Προς δικαίωση ζωντανών και νεκρών όμως, σωροί στοιχείων ενάντια στον Speer άρχισαν να αναδύονται μετά το θάνατό του. Εκτός από τον διωγμό των Εβραίων από το Βερολίνο και τη βάναυση χρήση σκλάβων εργατών, έγινε γνωστό ότι βρισκόταν ενώπιον του Heinrich Himmler, όταν διέτασσε τα SS προς ολοκληρωτική εξόντωση των Εβραίων και των παιδιών τους, για να αποφύγουν την εκδίκηση ενός λαού στο μέλλον.

Είχε αποκαλύψει την παρουσία του στην ομιλία σε μια επιστολή προς τη σύζυγο ενός Βέλγου ηγέτη της αντίστασης που σκοτώθηκε από τους Ναζί: «Δεν υπάρχει αμφιβολία: Ήμουν παρών όταν ο Himmler ανακοίνωσε στις 6 Οκτωβρίου 1943 ότι όλοι οι Εβραίοι θα σκοτωθούν». 

Ταιριαστός θάνατος

Σε ένα νέο ντοκιμαντέρ που αναφέρει η Daily Mail, ρίχνεται φως στις πτυχές της ζωής του πρωτοπαλίκαρου Speer, ο οποίος άρχισε να διατείνεται ειλικρινή μεταμέλεια κατά την κάθειρξή του αλλά και αργότερα. 

Ειρωνικά, ο πρώην αρχιτέκτονας πίσω από πολλές στρατιωτικές εγκαταστάσεις των Ναζί, ο οποίος ανήλθε σε υπουργό Εξοπλισμών, πέθανε κατά τη διάρκεια γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ στο Λονδίνο, το 1981, στην ίδια πόλη που ισοπεδώθηκε το 1940 σε βομβαρδισμούς για 56 συνεχόμενες μέρες, στην περιβόητη επιχείρηση «Blitz», από εκρηκτικά δικής του κατασκευής.

Αφού επέστρεψε στο ξενοδοχείο του στο Bayswater, κατέρρευσε και στη συνέχεια πέθανε λίγες ώρες αργότερα στο St Mary's Hospital. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.