Η διακοπή της στρατιωτικής βοήθειας είναι η πιο επιζήμια κίνηση που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση Τραμπ στην πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας, αναφέρει ανάλυση του CNN, και όσο αδιαφανής και αν είναι η άμεση πρακτική συνέπεια, ο ψυχολογικός αντίκτυπος για τους Ουκρανούς είναι τεράστιος και καταστροφικός.
Την τελευταία φορά που αναβλήθηκε η στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ -από τους Ρεπουμπλικάνους που πρόσκεινται στον Τραμπ τον Δεκέμβριο του 2023, όταν 60 δισεκατομμύρια δολάρια σταμάτησαν για αρκετούς μήνες- η ζημιά στο ηθικό ήταν τεράστια.
Το πρωί της Τρίτης, το Κίεβο προσπαθούσε να πείσει ότι ο αντίκτυπος μπορεί να μην ήταν καταστροφικός. Ένας σύμβουλος του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο Μιχαήλο Ποντόλιακ, ανάρτησε: «Πρώτον, είναι απαραίτητο να εκτιμηθεί ποια συγκεκριμένα προγράμματα θα πάψουν να λειτουργούν, λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλά από αυτά βρίσκονταν ήδη στο τελικό τους στάδιο».
Τα αποθέματα της Ουκρανίας σε κρίσιμα βλήματα πυροβολικού θα μπορούσαν να εξαντληθούν τον Μάιο ή τον Ιούνιο μετά την παύση, δήλωσε την Τρίτη ένας Ουκρανός αξιωματούχος στο CNN.
Ο αξιωματούχος δήλωσε ότι η πρώτη κρίση πυρομαχικών μετά την παύση της στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ θα αφορούσε τους αντιαεροπορικούς πυραύλους Patriot, οι οποίοι θα μπορούσαν να εξαντληθούν μέσα σε λίγες εβδομάδες.
«Θα προσαρμοστούμε, αλλά το ερώτημα είναι πόσους επιπλέον ανθρώπους και πόσα περισσότερα εδάφη θα χάσουμε ενώ το κάνουμε», δήλωσε ο αξιωματούχος.
«Η αδυναμία μας είναι οι πύραυλοι αεράμυνας - οι Patriots», δήλωσε ο Yegor Firsov, αρχιλοχίας μιας διμοιρίας κρούσης UAV.
«Ακόμη και εμείς, οι στρατιωτικοί, θα θέλαμε να έχουμε τις οικογένειές μας, τα νώτα μας, προστατευμένα όσο το δυνατόν περισσότερο όταν υπηρετούμε στην πρώτη γραμμή.
Το ογδόντα τοις εκατό όλων των καταστροφών, από ένα άρμα μέχρι ένα εχθρικό καταφύγιο, πραγματοποιείται απευθείας από μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Έτσι, φυσικά, έχουμε την ευκαιρία να επιβιώσουμε μαζί με την Ευρώπη».
Ο Serhii Filimonov, διοικητής του 108ου ξεχωριστού μηχανοκίνητου τάγματος ή «Λύκοι Ντα Βίντσι», το οποίο μάχεται έξω από τη στρατηγική πόλη Ποκρόβσκ εδώ και εννέα μήνες δήλωσε: «Η αμερικανική υποστήριξη είναι ζωτικής σημασίας για την υπεράσπιση και η οικονομική βοήθεια επηρεάζει την οικονομία και το ηθικό της κοινωνίας, κάτι που είναι επίσης σημαντικό για την πρώτη γραμμή».
Μια ουκρανική πηγή δήλωσε στο CNN ότι η απόφαση δεν επηρεάζει την ανταλλαγή πληροφοριών, η οποία είναι ένα χαμηλού κόστους αλλά με αντίκτυπο την αμερικανική υποστήριξη στην πολεμική προσπάθεια του Κιέβου.
Ωστόσο, η φύση της κίνησης του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ -όπως και αν εξελιχθεί πρακτικά- ρίχνει το βάρος στη ρήξη του με τον Ζελένσκι και στο τι πρέπει να γίνει για να επουλωθεί.
Την Τρίτη, ο Ζελένσκι δήλωσε ότι η συνάντησή του στο Οβάλ Γραφείο με τον Τραμπ «δεν πήγε όπως έπρεπε» και τη χαρακτήρισε «λυπηρή». Επανέλαβε όμως την προθυμία του να διαπραγματευτεί τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Αξιωματούχοι του Τραμπ είχαν νωρίτερα υπαινιχθεί την ανάγκη για μια δημόσια συγγνώμη. Είναι σαφές ότι είναι επίσης απρόθυμοι να παρουσιάσουν προς υπογραφή την προτεινόμενη συμφωνία που δίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόσβαση στον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας, αν και ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί τη Δευτέρα ότι η συμφωνία αυτή μπορεί να δει πρόοδο τις επόμενες ημέρες.
Η κυβέρνηση Τραμπ δήλωσε επίσης ότι ο Ζελένσκι πρέπει να δεσμευτεί για ειρήνη, χωρίς ωστόσο να διευκρινίσει με πολλές λεπτομέρειες πώς θα μπορούσε να μοιάζει αυτή η ειρήνη.
Η Ουάσινγκτον έχει θέσει ένα όραμα ειρήνης που φαίνεται λίγο δυαδικό - μια στιγμή κατά την οποία ο πόλεμος θα σταματήσει και η Μόσχα θα συμφωνήσει απερίφραστα με τη λύση του Τραμπ.
Ο Τραμπ έχει πει επανειλημμένα ότι δεν πιστεύει ότι ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν θα παραβιάσει οποιαδήποτε συμφωνία που θα συνάψουν από κοινού.
Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί του διαφωνούν και επιμένουν ότι οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία θα γίνει με αρκετές εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία ώστε να μπορεί να αποκρούσει οποιαδήποτε νέα ρωσική επιθετικότητα.
Ουκρανοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι η Ρωσία έχει παραβιάσει περισσότερες από 20 εκεχειρίες ή συμφωνίες την τελευταία δεκαετία.
Η ειρήνη που επιθυμεί ο Τραμπ φαίνεται να απαιτεί από τον Ζελένσκι να μην απαιτήσει περαιτέρω υποστήριξη από τις ΗΠΑ, να βασιστεί σε Ευρωπαίους συμμάχους που ενδεχομένως να λειτουργούν χωρίς αμερικανική βοήθεια, να υπογράψει μια συμφωνία που θα παρέχει στην Ουάσινγκτον μια απροσδιόριστη ροή μετρητών από τους φυσικούς πόρους της Ουκρανίας για την αποπληρωμή της βοήθειας προς τις ΗΠΑ, καθώς και για επενδύσεις στην ανοικοδόμηση και, τέλος, να προσχωρήσει σε όποιους όρους και προϋποθέσεις συμφωνήσει ο Τραμπ με τη Μόσχα, ενδεχομένως χωρίς την Ουκρανία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Αυτό είναι ένα μεγάλο αίτημα από έναν ηγέτη σε καιρό πολέμου. Απαιτεί από τον Ζελένσκι να εμπιστευτεί άνευ όρων ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ ενεργεί προς το συμφέρον της Ουκρανίας.
Μια δημόσια συγγνώμη προς τον Τραμπ θα προχωρούσε, ίσως, σε κάποια απόσταση για την επίλυση της φρικτής κατάρρευσης στο Κίεβο και της συμμαχίας της Ουάσινγκτον.
Ωστόσο, θα μπορούσε να έχει θεμελιώδη αντίκτυπο σε κάποιο ουκρανικό ηθικό: τα στρατεύματα θα έβλεπαν τον αρχηγό τους, στα μάτια τους, να ζητά συγγνώμη επειδή εκφοβίστηκε.
Θα έλεγε στους Ευρωπαίους συμμάχους της Ουκρανίας ότι το Κίεβο έχει βάλει τον Τραμπ εξ ολοκλήρου στη θέση του οδηγού, χωρίς να είναι ξεκάθαρος ο προορισμός που έχει στο μυαλό του.
Η Ουκρανία έχει λόγους να μην εμπιστεύεται: Το Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994 είδε το Κίεβο να παραδίδει τα πυρηνικά του όπλα έναντι εγγυήσεων ασφαλείας από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Ρωσία.
Οι Ουκρανοί έχουν υπομείνει έκτοτε μια δεκαετία ρωσικής επιθετικότητας, ξεκινώντας με την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας το 2014.
Εάν ακόμη και αυτές οι ρητές εγγυήσεις ασφαλείας δεν άλλαξαν τίποτα, γιατί να υπογράψει τον ορυκτό πλούτο της χώρας, εάν αυτό έρχεται χωρίς καμία συγκεκριμένη υπόσχεση για τη συνέχιση της στρατιωτικής βοήθειας;
Η μοίρα του Ζελένσκι έχει γίνει ένα περιστασιακό σημείο συζήτησης του Τραμπ και το μέλλον του ως εταίρου των ΗΠΑ εξαρτάται από την «αποδοχή της ειρήνης».
Η ειρήνη που επιδιώκουν ο Ζελένσκι και οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές του είναι αυτή όπου η Ουκρανία θα είναι επαρκώς εξοπλισμένη και προστατευμένη, έτσι ώστε οποιαδήποτε νέα ρωσική επίθεση - μετά από μήνες επανεξοπλισμού και αναπλήρωσης κατά τη διάρκεια μιας κατάπαυσης του πυρός που καθιστά και πάλι ισχυρή την πολεμική μηχανή της Μόσχας - να μπορεί να αποκρουστεί.
Ο Ζελένσκι και η Ευρώπη φαίνεται να καθοδηγούνται στην προσέγγισή τους από τα διδάγματα της δεκαετίας του 1930.
Ο Τραμπ φαίνεται να καθοδηγείται από την πεποίθησή του ότι οι προσωπικές του σχέσεις και το διαπραγματευτικό του δαιμόνιο μπορούν να νικήσουν ανατρεπτικά τις ωμές πραγματικότητες του πολέμου και της γεωπολιτικής.
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας έχει μπροστά του μια μοιραία επιλογή: να ενδώσει στην απαίτηση του πρώην συμμάχου σας και να ζητήσει συγγνώμη, παραδίδοντας παράλληλα τον πλούτο του έθνους σας και συναινώντας σε απροσδιόριστους όρους μιας ειρηνευτικής συμφωνίας που συζητείται χωρίς εσάς.
Τοποθετεί την Ουκρανία στην πιο δυσμενή θέση που μπορεί να φανταστεί κανείς, μετά από τρία χρόνια άγριας ρωσικής επίθεσης.
Η ανταπόδοση είναι ότι, αν ο Τραμπ συμφωνήσει, οι ΗΠΑ μπορεί να συνεχίσουν να παρέχουν στην Ουκρανία το ζωτικό τρίτο έως το ένα πέμπτο της στρατιωτικής βοήθειας που έχει λάβει στο παρελθόν. Είναι αυτή η επιλογή καθόλου γυμνή;
- LIVE οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή: Νέα χτυπήματα σε βάσεις των ΗΠΑ, βομβαρδισμοί του Ισραήλ στο Ιράν
- Οι επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή στην ελληνική οικονομία: Εκτοξεύτηκε το ρεύμα - Το σχέδιο της κυβέρνησης
- Νέο παραλήρημα του Αρκά για την Αριστερά: «Είναι διαστροφή»
- Η πολυθρύλητη Μάχη της Κοκκινιάς, ο ρόλος των δωσίλογων και το «Ακορντεόν»
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
