Ήταν ένα κορίτσι από το Κάνσας που αρνήθηκε να ζήσει όπως «έπρεπε» να ζουν τα κορίτσια της εποχής του.
Η Αμέλια Έρχαρτ γεννήθηκε το 1897 στο Άτκινσον του Κάνσας και μεγάλωσε με έναν τρόπο ασυνήθιστα ελεύθερο για τις αρχές του 20ού αιώνα. Σκαρφάλωνε σε δέντρα, κυνηγούσε, εξερευνούσε τη φύση και δεν δεχόταν όρια, μόνο και μόνο επειδή ήταν γυναίκα. Ανέπτυξε μια προσωπικότητα ανήσυχη και ανεξάρτητη και σε αυτό συνέβαλε η μητέρα της.
Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος τη βρήκε εθελόντρια νοσοκόμα στον Καναδά. Στη συνέχεια γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια για να σπουδάσει ιατρική, όμως η μοίρα της δεν βρισκόταν στα αμφιθέατρα. Τον Δεκέμβριο του 1920, σε μια επίσκεψη σε αεροδρόμιο στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας, πέταξε για πρώτη φορά. Δέκα λεπτά στον αέρα ήταν αρκετά. Είχε βρει τον προορισμό της.
Άρχισε μαθήματα το 1921 και πολύ σύντομα αγόρασε το πρώτο της αεροπλάνο, ένα κίτρινο διπλάνο που αποκαλούσε «Καναρίνι». Το 1922 κατέρριψε γυναικείο παγκόσμιο ρεκόρ ύψους, φτάνοντας τα 14.000 πόδια. Το 1923 έγινε η 16η γυναίκα στον κόσμο που απέκτησε επίσημη άδεια πιλότου.
Διαβάστε ακόμα: Ο Έλληνας πιλότος που κατήργησε τους νόμους της φυσικής - Πώς έσωσε το θηριώδες τζάμπο της Ολυμπιακής με 374 επιβάτες
Η «κατάκτηση» του Ατλαντικού
Το 1928 το όνομά της έγινε πρωτοσέλιδο. Ήταν η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε σε υπερατλαντική πτήση, διασχίζοντας τον Ατλαντικό ως μέλος πληρώματος. Όμως εκείνη δεν της αρκούσε η θέση αυτή, ήθελε να γίνει πιλότος η ίδια.
Στις 21 Μαΐου 1932 πέτυχε αυτό που καμία γυναίκα δεν είχε καταφέρει μέχρι τότε: πέταξε μόνη της πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό, διανύοντας περισσότερα από 2.000 μίλια μέχρι την Ιρλανδία. Το Κογκρέσο των ΗΠΑ τής απένειμε το παράσημο του «Ιπτάμενου Σταυρού». Ήταν πλέον σύμβολο πρωτοπορίας και γυναικείας χειραφέτησης.
Το 1935 πραγματοποίησε ακόμη μία ιστορική πτήση: από τη Χονολουλού της Χαβάης μέχρι το Όκλαντ της Καλιφόρνιας. Ήταν η πρώτη γυναίκα που το κατάφερε μόνη της.
Το μεγάλο όνειρο
Την 1η Ιουνίου 1937 ξεκίνησε το πιο φιλόδοξο σχέδιό της: τον γύρο του κόσμου με το δικινητήριο Lockheed 10-E Electra. Συνοδοιπόρος της ήταν ο έμπειρος πλοηγός Fred Noonan.
Η αποστολή προχωρούσε με επιτυχία. Είχαν καλύψει τα δύο τρίτα της διαδρομής. Στις 2 Ιουλίου 1937 απογειώθηκαν από το Λε της Νέας Γουινέας με προορισμό το μικροσκοπικό νησί Χάουλαντ στον κεντρικό Ειρηνικό. Ήταν ένα από τα πιο δύσκολα σκέλη του ταξιδιού, 2.500 μίλια πάνω από ανοιχτό ωκεανό.
Ένα πλοίο της αμερικανικής ακτοφυλακής περίμενε να τους καθοδηγήσει. Όμως τα ραδιοσήματα ήταν αδύναμα. Η επικοινωνία διακεκομμένη. Τα καύσιμα λιγόστευαν.
Στις 08:30 το πρωί, η Αμέλια μετέδωσε το τελευταίο της μήνυμα: πετούσε στη γραμμή 157/337. Και ύστερα...σιωπή.
Δεν έφτασε ποτέ στο νησί Χάουλαντ.
Η μεγαλύτερη επιχείρηση αναζήτησης της εποχής
Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τη μεγαλύτερη επιχείρηση έρευνας και διάσωσης που είχε γίνει μέχρι τότε σε καιρό ειρήνης. Πολεμικό ναυτικό και αεροπορία «χτένισαν» χιλιάδες τετραγωνικά μίλια ωκεανού.
Χωρίς αποτέλεσμα.
Επίσημα, το Πολεμικό Ναυτικό κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το αεροπλάνο ξέμεινε από καύσιμα και κατέπεσε στον ωκεανό. Τον Ιανουάριο του 1939 δικαστήριο των ΗΠΑ την κήρυξε νομικά νεκρή.
Διαβάστε ακόμα: Η ημέρα που η Αμέλια Έρχαρτ κηρύχθηκε νεκρή – Η μοιραία τελευταία πτήση
Όμως το σώμα της δεν βρέθηκε ποτέ. Ούτε τα συντρίμμια του αεροσκάφους.
Και έτσι άρχισε το μυστήριο.
Η θεωρία του ναυαγίου στο Νικουμαρόρο
Σύμφωνα με μια εκδοχή, η Έρχαρτ δεν βρήκε το Χάουλαντ και συνέχισε νότια, πραγματοποιώντας αναγκαστική προσγείωση στο νησί Νικουμαρόρο (τότε γνωστό ως νήσος Γκάρντνερ).
Το 1940 βρέθηκαν εκεί ανθρώπινα οστά. Ένας Βρετανός αξιωματούχος υποστήριξε ότι πιθανόν τα υπόλοιπα είχαν παρασυρθεί, ίσως ακόμη και από τεράστια καβούρια που ζουν στην περιοχή. Τα οστά χάθηκαν προτού εξεταστούν με σύγχρονες μεθόδους. Ωστόσο, μεταγενέστερες αναλύσεις των μετρήσεων τους υπέδειξαν ότι θα μπορούσαν να ανήκουν σε γυναίκα με σωματότυπο παρόμοιο με της Έρχαρτ.
Η θεωρία της ιαπωνικής αιχμαλωσίας
Μια άλλη θεωρία θέλει την Αμέλια να προσγειώνεται στις Νήσους Μάρσαλ, που τότε βρίσκονταν υπό ιαπωνική κατοχή. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, συνελήφθη ως ύποπτη κατασκοπείας και μεταφέρθηκε στο νησί Σαϊπάν, όπου και πέθανε.
Μαρτυρίες ντόπιων, δεκαετίες αργότερα, τροφοδότησαν αυτή την ιστορία. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίστηκαν ότι επέστρεψε στις ΗΠΑ με νέα ταυτότητα. Ωστόσο, καμία από αυτές τις θεωρίες δεν αποδείχθηκε.
Ο θρύλος που δεν έσβησε
Από το 1937 μέχρι σήμερα, δεκάδες αποστολές με προηγμένα υποβρύχια ραντάρ και σύγχρονη τεχνολογία προσπάθησαν να εντοπίσουν ίχνη του αεροσκάφους της. Καμία δεν έδωσε οριστική απάντηση.
Κι όμως, ίσως το μυστήριο να είναι μέρος της κληρονομιάς της.
Σε ένα γράμμα που άφησε στον σύζυγό της πριν από το τελευταίο της ταξίδι, έγραφε:
«Έχω πλήρη επίγνωση των κινδύνων. Θέλω να το κάνω, γιατί θέλω να το κάνω. Οι γυναίκες πρέπει να δοκιμάζουν να κάνουν τα πράγματα όπως και οι άνδρες. Κι όταν αποτυγχάνουν, η αποτυχία τους πρέπει να αποτελεί πρόκληση για τις επόμενες».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
