Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας: Πέντε προσωπικότητες που τα κατάφεραν παρά τα εμπόδια

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα, αφού μόλις 1 στα 10 άτομα με αναπηρία δεν αντιμετωπίζει δυσκολία πρόσβασης στην υγεία, ενώ την ίδια ώρα το 78% δεν μπορεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες την Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας.

Το ζήτημα της συμπεριληπτικότητας των ατόμων με αναπηρία, στην Ελλάδα σηκώνει μεγάλη συζήτηση, η πραγματικότητα στο εξωτερικό ωστόσο είναι αρκετά διαφορετική καθώς κρατικοί, δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς, όχι πάντα, μεροληπτούν έστω για τις βασικές υποδομές πρόσβασης.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας, συγκεντρώσαμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ανθρώπων με αναπηρία, που παρά τα εμπόδια κοινωνίας, κράτους και οικονομίας, κατάφεραν να πετύχουν τους στόχους τους.

1. Ο Λουί Μπράιγ

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποκλεισμού κατά βάση, αποτελεί ο Λουί Μπράιγ, Γάλλος εφευρέτης του συστήματος γραφής και ανάγνωσης του συστήματος για τους ανθρώπους με προβλήματα όρασης.

Το σύστημα Μπράιγ, εξάλλου, όπως είναι γνωστό χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.

Ο Λουί Μπράιγ γεννήθηκε το 1809 στο χωριό Κουπβρέ (Coupvray) κοντά στο Παρίσι. Έχασε την όρασή του στο ένα μάτι πολύ μικρός, στην ηλικία των τριών ετών, ύστερα από τραυματισμό με αιχμηρό αντικείμενο, καθώς βοηθούσε τον πατέρα του στην κατασκευή εξαρτημάτων ίππευσης, ενώ αργότερα η μόλυνση μεταδόθηκε και στο άλλο του μάτι, και ως την ηλικία των 5 ετών είχε μείνει τυφλός. Οι γονείς του τον έστειλαν στο Βασιλικό Ινστιτούτο Τυφλών στο Παρίσι, όπου εκπαιδεύονταν παιδιά με προβλήματα όρασης. 

Ο Μπράιγ όμως δεν ήταν ευχαριστημένος, γιατί το σύστημα ανάγνωσης που χρησιμοποιούσαν ήταν δύσχρηστο με χοντρούς χαρακτήρες και τα βιβλία ήταν μόνο 14, με αποτέλεσμα το μάθημα να γίνεται προφορικά. Έτσι κατάφερε, μετά από προσπάθειες πέντε ετών, να δημιουργήσει ένα καινούριο ειδικό αλφάβητο για ανθρώπους με προβλήματα όρασης. Όταν παρουσίασε τη μέθοδό του, άλλοι έδειξαν την ικανοποίησή τους, ενώ άλλοι υποστήριξαν πως το σύστημα ήταν κουραστικό και όχι αποδοτικό.

Ο Μπράιγ απογοητεύτηκε, αλλά δεν σταμάτησε τις προσπάθειες και βρήκε τρόπο ώστε οι τυφλοί να διδάσκονται και μαθηματικά και μουσική. Εφηύρε ακόμα και μια γραφομηχανή, με την οποία έχουν τη δυνατότητα οι τυφλοί να γράφουν, όπως και οι βλέποντες.

2. Ο Στίβεν Χόκινγκ

Δεύτερο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί, φυσικά, ο Άγγλος θεωρητικός φυσικός, κοσμολόγος, συγγραφέας και Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, Στίβεν Χόκιγνκ.

Ο Χόκινγκ έπασχε από τη νόσο του κινητικού νευρώνα (αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση), κατάσταση που είχε εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των ετών. Ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου παράλυτος και επικοινωνούσε μέσω συσκευής παραγωγής ομιλίας. Παντρεύτηκε δύο φορές και είχε τρία παιδιά.

Μεταξύ των σημαντικών επιστημονικών εργασιών του ήταν μια συνεργασία με τον Ρότζερ Πένροουζ επάνω σε θεωρήματα βαρυτικής μοναδικότητας στα πλαίσια της γενικής σχετικότητας και η θεωρητική πρόβλεψη ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία, που συχνά καλείται ακτινοβολία Χόκινγκ.

Ο Χόκινγκ ήταν ο πρώτος που εξέθεσε μια κοσμολογία που εξηγήθηκε από μια ένωση της γενικής θεωρίας της σχετικότητας και της κβαντικής μηχανικής. Ήταν φανατικός υποστηρικτής της ερμηνείας πολλών κόσμων της κβαντικής μηχανικής.

Ήταν επίτιμος συνεργάτης της Βασιλικής Εταιρείας των Τεχνών, ισόβιο μέλος στην Επισκοπική Ακαδημία Επιστημών, και αποδέκτης του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας, το υψηλότερο πολιτικό βραβείο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Χόκινγκ ήταν καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μεταξύ 1979 και 2009.

3. Η Φρίντα Κάλο

Η Φρίντα Κάλο, ορθή προφορά Φρίδα Κάλο, ήταν ζωγράφος από το Μεξικό και ξεχώρισε για αρκετά της έργα, κατά βάση αυτοπροσωπογραφίες, μέσα από τις οποίες εκφράζεται ο προσωπικός πόνος και η σεξουαλικότητά της.

Η Φρίντα Κάλο, στην ηλικία των έξι ετών, αρρώστησε από πολιομυελίτιδα, με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να είναι μικρότερο από το άλλο και ημιπαράλυτο. Παρακολούθησε την Escola Preparatoria μία από τα 35 κορίτσια ανάμεσα σε 2000 άτομα όπου και είδε για πρώτη φορά τον μετέπειτα σύζυγό της, τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα, ο οποίος ζωγράφιζε τους τοίχους της σχολής.

To 1925, στα 18 ένα τραμ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Υποβλήθηκε σε μεγάλο αριθμό εγχειρήσεων και έκτοτε η ζωή της σημαδεύτηκε από πόνο και θλίψη για την αδυναμία της να κάνει παιδιά.

4. Ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν

Ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν ήταν Γερμανός συνθέτης και πιανίστας της κλασικής μουσικής. Μέχρι και σήμερα θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους συνθέτες όλων των εποχών. Η δημοτικότητά του είναι αδιάκοπη και παραμένει ένας από τους πιο πολυπαιγμένους συνθέτες στον κόσμο.

Μερικές από τις γνωστότερες συνθέσεις του περιέχουν 9 συμφωνίες, 5 κονσέρτα για πιάνο, 1 κονσέρτο για βιολί, 32 σονάτες για πιάνο, 16 κουαρτέτα εγχόρδων, μία Λειτουργία (Missa solemnis), καθώς και μία όπερα, τη Φιντέλιο.

Κατά τα τέλη της τρίτης δεκαετίας της ζωής του άρχισε να εξασθενεί η ακοή του, ώσπου αργότερα έγινε ολοκληρωτικά κωφός. Έτσι, το 1811, σταμάτησε να διευθύνει και να εκτελεί μπροστά σε κοινό, και καταπιάστηκε αποκλειστικά με τη σύνθεση.

5. Ο Φράνκλιν Ρούσβελτ

Ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ, 32ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, διαγνώστηκε με πολιομυελίτιδα το 1921, με αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος από τη μέση και κάτω.

Αρνούμενος να αφήσει την αναπηρία του να τον καθορίσει, έγινε πρόεδρος με τέσσερις θητείες, οδηγώντας το έθνος μέσα από τη Μεγάλη Ύφεση και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ανθεκτικότητα και η ηγεσία του Ρούσβελτ, σε συνδυασμό με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της αναπηρίας, τον κατέστησαν παγκόσμιο σύμβολο θάρρους και αποφασιστικότητας.

Αυτές οι γενναίες και αποφασιστικές προσωπικότητες όχι μόνο διέπρεψαν στους αντίστοιχους τομείς τους, αλλά και επαναπροσδιόρισαν τις κοινωνικές αντιλήψεις για την αναπηρία. Τα επιτεύγματά τους μας υπενθυμίζουν ότι το ανθρώπινο πνεύμα, τροφοδοτούμενο από πάθος και επιμονή, είναι ικανό για εκπληκτικά κατορθώματα.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.