Το παιχνίδι της μέγιστης πίεσης: Γιατί ο Τραμπ στήνει ναυτική «φάκα» και η απάντηση που τρέμουν οι αγορές

Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, με την κυβέρνηση Τραμπ να κλιμακώνει την τακτική της «μέγιστης πίεσης» όχι μόνο στο διπλωματικό πεδίο, αλλά και στα ζωτικής σημασίας ύδατα του Περσικού Κόλπου.

Η απαίτηση για μια «ενιαία» απάντηση από το Ιράν δεν είναι απλώς μια τυπική διαδικασία, αλλά μια στρατηγική κίνηση που στοχεύει στην αποκάλυψη τυχόν ρηγμάτων στο εσωτερικό της ιρανικής ηγεσίας.

Το «πυρηνικό προαπαιτούμενο» 

Η βασική γραμμή της Ουάσιγκτον, όπως διατυπώθηκε από τον Λευκό Οίκο, είναι σαφής: Καμία μόνιμη συμφωνία χωρίς την πλήρη παράδοση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου. Για να εξαναγκάσει την Τεχεράνη σε αυτόν τον συμβιβασμό, ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποιεί το ισχυρότερο όπλο του: τον ναυτικό αποκλεισμό.

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) έχει ήδη θέσει υπό περιορισμό δεκάδες πλοία, με τα δεξαμενόπλοια Deep Sea, Sevin και Dorena να αποτελούν τα πιο πρόσφατα παραδείγματα της αμερικανικής επιβολής.

Η αναχαίτιση του Dorena, που μετέφερε 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα ότι η ροή του ιρανικού «μαύρου χρυσού» θα παραμείνει κλειστή όσο οι διαπραγματεύσεις βαλτώνουν.

Διαβάστε ακόμα: Μέση Ανατολή: Σήμερα οι συνομιλίες Λιβάνου – Ισραήλ στην Ουάσιγκτον

Η αντίδραση της Τεχεράνης κινείται σε δύο άξονες: την καταγγελία της δυτικής «υποκρισίας» και την απειλή αντιποίνων στα Στενά του Ορμούζ. Ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ ήταν κατηγορηματικός: τα Στενά δεν πρόκειται να παραμείνουν ανοιχτά υπό το καθεστώς «παραβιάσεων» από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Η πρόσφατη κατάσχεση δύο εμπορικών πλοίων από τις ιρανικές δυνάμεις για «επιθεώρηση» θεωρείται ως μια επίδειξη ισχύος που στοχεύει στην ευαισθησία των διεθνών αγορών. Ήδη, η τιμή του αργού πετρελαίου (WTI) και του Brent καταγράφει άλμα, αντικατοπτρίζοντας τον φόβο για μια παρατεταμένη διακοπή της τροφοδοσίας.

Παρά την αμερικανική ρητορική περί διχασμένης ιρανικής ηγεσίας, η πραγματικότητα φαίνεται πιο σύνθετη. Αν και η απώλεια του Αλί Χαμενεΐ δημιούργησε ένα προσωρινό κενό, η δομή εξουσίας -με την ενισχυμένη παρουσία των Φρουρών της Επανάστασης- δείχνει να ανθίσταται στην κατάρρευση.

Ο πρόεδρος Πεζεσκιάν προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη σκληρή γραμμή των στρατιωτικών και την ανάγκη για διπλωματική διέξοδο, την ώρα που το Πακιστάν προσφέρεται ως ο ενδιάμεσος «έντιμος μεσολαβητής».

Το αιματηρό παράλληλο μέτωπο στον Λίβανο

Ενώ τα βλέμματα είναι στραμμένα στον Κόλπο, η σύγκρουση στον Λίβανο λειτουργεί ως υπενθύμιση του υψηλού κόστους της καθυστέρησης μιας συνολικής εκεχειρίας.

Με πάνω από 2.400 νεκρούς σε έξι εβδομάδες και την εκεχειρία να βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού, η Βηρυτός αναζητά απεγνωσμένα παράταση. Η στοχοποίηση δημοσιογράφων και οι συνεχείς βομβαρδισμοί δείχνουν ότι η αποκλιμάκωση παραμένει μια εύθραυστη υπόσχεση όσο η μεγάλη «συμφωνία» με το Ιράν παραμένει ανεκπλήρωτη.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.