Πέθανε σε ηλικία 83 ετών ο σπουδαίος Ούγγρος συγγραφέας Πέτερ Νάντας, γνωστός για τις σουρεαλιστικές αναζητήσεις του γύρω από τις σκοτεινότερες σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας του 20ού αιώνα.
Ο συγγραφέας πέθανε νωρίς το πρωί της Τετάρτης στο σπίτι του, στο Γκομπόσεγκ, στη δυτική Ουγγαρία.
Το όνομα του Νάντας είχε κατά καιρούς συμπεριληφθεί μεταξύ των υποψηφίων για το Νόμπελ Λογοτεχνίας - είναι ίσως περισσότερο γνωστός για το «Παράλληλες Ιστορίες» (Parallel Stories), ένα ογκώδες έργο 1.200 σελίδων που κυκλοφόρησε το 2005.
Χρειάστηκε 18 χρόνια για να το ολοκληρώσει. Με πλήθος διαφορετικών πλοκών και χαρακτήρων, το έργο εκτυλίσσεται με φόντο τα γεγονότα που σημάδεψαν την Ουγγαρία κατά τον 20ό αιώνα.
Πολλοί στην Ουγγαρία το επαίνεσαν ως ένα τολμηρό και πειραματικό έργο, όμως η χρήση βωμολοχιών και η απουσία μιας συμβατικής κατάληξης αποξένωσαν άλλους αναγνώστες.
Όπως αναφέρει το France 24, ο ίδιος ο Νάντας είχε κάποτε πει ότι η δομή του βιβλίου περιγράφεται καλύτερα ως «χάος».
«Δεν μπορώ να γράψω καλύτερα από αυτό», είχε προσθέσει.
Το 2004, ο Νάντας δημοσίευσε το «Δικός μου θάνατος» (Own Death), μια αφήγηση της παραλίγο θανατηφόρας καρδιακής προσβολής που υπέστη. Τότε είχε κηρυχθεί κλινικά νεκρός, προτού επανέλθει στη ζωή.
«Μου αρέσει να ζω και στο σώμα αρέσει να ζει. Αλλά ήταν καλό και να πεθάνω· ήταν μια τόσο γαλήνια κατάσταση, μια τέτοια ηρεμία, που δεν είχα βιώσει ποτέ πριν», είχε δηλώσει αργότερα σε συνέντευξή του στη δημόσια ουγγρική τηλεόραση.
«Η ίδια η εμπειρία εκτυλίσσεται σε έναν κόσμο πέρα από τις λέξεις», είχε προσθέσει, λέγοντας ότι φοβόταν πως η «μετάφραση της εμπειρίας σε λόγια θα την παραμόρφωνε».
«Το σπουδαιότερο μυθιστόρημα»
Ο Νάντας γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια στη Βουδαπέστη το 1942 και έζησε τη σκληρή πολιορκία της πόλης κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μεγάλωσε με μια θεία του, αφού έχασε και τους δύο γονείς του σε νεαρή ηλικία. Η μητέρα του πέθανε από καρκίνο το 1955, ενώ ο πατέρας του αυτοκτόνησε το 1958.
Τη δεκαετία του 1960 ξεκίνησε να εργάζεται ως φωτογράφος σε γυναικείο περιοδικό και αργότερα έγινε δημοσιογράφος, προτού αφοσιωθεί αποκλειστικά στη συγγραφή. Το 1967 δημοσίευσε το «Η Βίβλος» (The Bible).
Ακολούθησαν, κατά τη δεκαετία του 1970, αρκετά ακόμη μυθιστορήματα, διηγήματα και τρία θεατρικά έργα, τα οποία ασκούσαν κριτική στην τότε κομμουνιστική κυβέρνηση.
Το 2003 τιμήθηκε με το Βραβείο Φραντς Κάφκα, ενώ τρία χρόνια αργότερα εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Τεχνών του Βερολίνου.
Η αείμνηστη Αμερικανίδα συγγραφέας Σούζαν Σόνταγκ, μία από τις πρώτες και πιο ένθερμες υποστηρίκτριες του Νάντας, είχε χαρακτηρίσει το έργο του «Ένα βιβλίο αναμνήσεων» (A Book of Memories) ως «το σπουδαιότερο μυθιστόρημα που γράφτηκε στην εποχή μας και ένα από τα σπουδαία βιβλία του αιώνα».
Ο Νάντας χρειάστηκε περισσότερο από μία δεκαετία για να γράψει το μυθιστόρημα, το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1986. Η εμμονή του στη λεπτομέρεια και η ρευστή πρόζα του οδήγησαν σε συγκρίσεις με τον μεγάλο Γάλλο συγγραφέα Μαρσέλ Προυστ.
«Για να διαβάσει κανείς τα δύο πιο γνωστά έργα του απαιτείται ένας τρόπος ζωής που σήμερα βρίσκεται σε παρακμή: να καθίσει ή να ξαπλώσει δίπλα σε ένα βιβλίο και να παραμείνει μέσα σε αυτό για μεγάλο χρονικό διάστημα», δήλωσε ο Σάντορ Μπαζάνι, Ούγγρος ειδικός στο έργο του Νάντας.
«Ζω λιτά»
Ο συγγραφέας, ο οποίος παντρεύτηκε το 1990 τη σύντροφό του επί πολλά χρόνια, Μάγκντα Σαλαμόν, σύμφωνα με δημοσιεύματα ούτε άκουγε ραδιόφωνο ούτε παρακολουθούσε τηλεόραση - αν και χρησιμοποιούσε το διαδίκτυο - και δεν πήγαινε ποτέ στο θέατρο.
«Ζω λιτά και δεν επιθυμώ να κάνω διαφορετικά», είχε δηλώσει.
- Δημήτρης Κόκοτας: «Καταλάβαινε, αντιδρούσε. Δεν υπήρξε μέρα που δεν πήγα να τον δω» λέει η σύζυγός του Κατερίνα Πετράκη
- Η ανατροπή με το τηλεοπτικό μέλλον του Ανδρέα Μικρούτσικου και οι καραμπόλες που έφερε
- «Φούρνος» η Ελλάδα: Οι 5 πόλεις που η θερμοκρασία ξεπέρασε τους 41 βαθμούς την Τετάρτη
- Συνέλαβε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης τον Λεωνίδα στο «10 Λεπτά Κήρυγμα»;
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
