Politico: Ο «φευγάτος» Μπαϊρού ίσως κυνηγήσει την προεδρία της Γαλλίας

Η κυβέρνηση του Φρανσουά Μπαϊρού στη Γαλλία θα πρέπει να θεωρείται λήξασα τη Δευτέρα με την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του, δεδομένου ότι δεν συγκεντρώνει τη στήριξη του κοινοβουλίου.

Αυτό όμως, δεν σημαίνει πως θα «σημάνει τέλος» στην πολιτική πορεία του Μπαϊρού, με το Politico να αναδεικνύει την πιθανότητα για διεκδίκηση του προεδρικού θώκου από τον 74χρονο πολιτικό.

Έχει ο 74χρονος από τα Πυρηναία μια ακόμη ευκαιρία για το Μέγαρο των Ηλυσίων; Είναι ο κεντρώος ενοποιητής που θα μπορούσε να σταματήσει τον ακροδεξιό Εθνικό Συναγερμό από το να έρθει στην εξουσία το 2027 και να αναδιαμορφώσει το πολιτικό τοπίο της Ευρώπης υπό τη Μαρίν Λεπέν ή τον Τζόρνταν Μπαρντέλλα;, αναρωτιέται το Politico, παρουσιάζοντας το -πιθανό- μέλλον του Μπαϊρού μετά τη γαλλική πρωθυπουργία.

Όταν ρωτιέται από δημοσιογράφους, τείνει να παρατηρεί συνειδητά: «Δεν παίζεται έτσι το παιχνίδι».

Μπαϊρού: Αισιόδοξος για το 2026 και μετά

Ο Μπαϊρού δεν πτοείται από την τρέχουσα κακή του επίδοση στις δημοσκοπήσεις. Κατά τη γνώμη του, τα πράγματα θα αρχίσουν να δένουν μόνο τον χειμώνα στα τέλη του 2026, γράφει μεταξύ άλλων το Politico.

«Το κριτήριο», πιστεύει, «είναι ότι στην κουζίνα τους, γύρω από τα οικογενειακά γεύματα, το νωρίτερο τα Χριστούγεννα, τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο, υπάρχουν άνθρωποι που λένε: Αυτός μπορεί να τα καταφέρει».

Προς το παρόν, ο Μπαϊρού φαίνεται απίθανο να είναι αυτός ο «ένας». Είναι πιθανό να χάσει την ψήφο εμπιστοσύνης την επόμενη εβδομάδα, αφού δεν κατάφερε να προωθήσει μια σειρά από σοβαρές περικοπές στον προϋπολογισμό, τις οποίες, όπως λέει, είναι ζωτικής σημασίας για να σταματήσει η Γαλλία, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ, από το να βυθιστεί σε μια κρίση χρέους τύπου Ελλάδας.

Η λογική του Μπαϊρού είναι ότι τελικά θα δικαιωθεί ως ένας ηθικός προφήτης για τους κινδύνους της υπερβολικής δαπάνης. Εάν οι δυσοίωνες προειδοποιήσεις του αποδειχθούν προφητικές, κάθε οικογένεια που αναγκάζεται να τσιγκουνευτεί τα δώρα για τα παιδιά της το 2026 ή τα εορταστικά είδη όπως η σαμπάνια και τα στρείδια τα Χριστούγεννα, θα δει τον Γάλλο πρωθυπουργός ως τον γκουρού που «τα 'λεγε».

Παρόλα αυτά, έχει πολύ έδαφος να ανακτήσει όσον αφορά τη δημοτικότητα. Η μεγάλη προεδρική αναμέτρηση την άνοιξη του 2027 μπορεί να είναι ακόμα μακριά, αλλά άλλοι πρώην κεντρώοι πρωθυπουργοί, δηλαδή ο Édouard Philippe και ο Gabriel Attal, φαίνονται επί του παρόντος σε καλύτερη θέση για την κούρσα.

Έχοντας αποτύχει να κερδίσει την κορυφαία θέση το 2002, το 2007 και το 2012, ο Μπαϊρού σίγουρα έχει μόνο μία ευκαιρία.

Η στρατηγική του τώρα είναι να αποχωρήσει από τον πρωθυπουργικό του ρόλο δείχνοντας ότι ήταν έτοιμος να ηττηθεί μαχόμενος για ένα ζήτημα αρχής — η ανάγκη για ισοσκέλιση της οικονομίας, είναι κάτι που τονίζει εδώ και χρόνια.

Αντιμέτωπος με το ίδιο αδυσώπητα διχασμένο κοινοβούλιο που καταδίκασε τον προκάτοχό του, Μισέλ Μπαρνιέρ, καθώς προσπαθεί να περάσει τις μεταρρυθμίσεις του προϋπολογισμού, ο Μπαϊρού αντιμετωπίζει τη μοίρα του αντί να του επιβληθεί. Ή, με τα λόγια ενός υπουργού κατά τη διάρκεια υπουργικού συμβουλίου: «Είναι καλύτερο να πεθάνεις αυτοκτονώντας παρά να υποφέρεις από αγωνία».

Ο Μπαϊρού θα ελπίζει ότι η αυτοπυρπόλησή του μπορεί να προετοιμάσει το σκηνικό για μια ανάσταση όπως ενός Φοίνικα. Το μόνο που θα χρειαζόταν είναι μια δόση οικονομικής καταστροφής, καταλήγει το Politico.
 

Ο Φρανσουά Μπαϊρού είναι ο νέος πρωθυπουργός της Γαλλίας