Πώς ένα τούβλο οδήγησε πράκτορα του dark web να σώσει κορίτσι που κακοποιείτο για χρόνια

Ο ειδικός διαδικτυακός ερευνητής Γκρεγκ Σκουάιρ είχε φτάσει σε αδιέξοδο στις προσπάθειές του να σώσει ένα κορίτσι που κακοποιείτο σεξουαλικά. Η ομάδα του το είχε ονομάσει Λούσι, μέχρι που ένα στοιχείο που παρατηρήθηκε στις φωτογραφίες του κοριτσιού άλλαξε όλη την τροχιά της έρευνας.

Η ομάδα του Σκουάιρ είχε εντοπίσει ανησυχητικές εικόνες της Lucy στο dark web, μια κρυπτογραφημένη γωνιά του διαδικτύου που είναι προσβάσιμη μόνο με τη χρήση ειδικού λογισμικού που έχει σχεδιαστεί για να καθιστά τους κατόχους ψηφιακά μη ανιχνεύσιμους.

Ωστόσο, ο κακοποιητής ήταν τόσο προσεκτικός στο να καλύπτει τα ίχνη του, αλλοιώνοντας τυχόν χαρακτηριστικά ταυτοποίησης, έτσι που ήταν αδύνατο να καταλάβει ποια ή σε ποιο μέρος ήταν η Λούσι.

Αυτό που σύντομα θα ανακάλυπτε ήταν ότι το στοιχείο για την τοποθεσία της 12χρονης ήταν κρυμμένο σε κοινή θέα.

Η υπόθεση της Lucy

Ο Σκουάιρ εργάζεται για το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, σε μια επίλεκτη μονάδα που προσπαθεί να εντοπίσει παιδιά που εμφανίζονται σε υλικό σεξουαλικής κακοποίησης.

Αναφορικά με την υπόθεση της Lucy, ο Σκουάιρ αποκαλύπτει στο BBC, ότι την αντιμετώπισε νωρίς στην καριέρα του, ως έμπνευση για τη μακροχρόνια αφοσίωσή του.

Θεώρησε ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι η Lucy είχε περίπου την ίδια ηλικία με την κόρη του, ενώ νέες φωτογραφίες της, στις οποίες φαίνεται να δέχεται σεξουαλική κακοποίηση φαινομενικά στην κρεβατοκάμαρά της, εμφανίζονταν συνεχώς.

Ο Σκουάιρ και η ομάδα του μπορούσαν να δουν, από το είδος των πριζών που ήταν ορατές στις εικόνες, ότι η Lucy βρισκόταν στη Βόρεια Αμερική. Αλλά δεν μπορούσαν να μάθουν τίποτα άλλο.

Επικοινώνησαν με το Facebook, το οποίο εκείνη την εποχή ήταν το κυρίαρχο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ζητώντας βοήθεια για την αναζήτηση οικογενειακών φωτογραφιών που είχαν αναρτηθεί, ώστε να δουν αν η Lucy ήταν σε κάποια από αυτές.

Ωστόσο το Facebook, παρά το γεγονός ότι διέθετε τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου, δήλωσε ότι «δεν είχε τα εργαλεία» για να βοηθήσει.

Έτσι, ο Σκουάιρ και οι συνάδελφοί του ανέλυσαν όλα όσα μπορούσαν να δουν στο δωμάτιο της Lucy: το κάλυμμα, τα ρούχα της, τα λούτρινα παιχνίδια της, αναζητώντας οποιοδήποτε στοιχείο που θα μπορούσε να βοηθήσει.

Και τότε έκαναν μια μικρή ανακάλυψη. Η ομάδα παρατήρησε ότι ένας καναπές που φαίνεται σε μερικές από τις εικόνες πωλούνταν, ωστόσο μόνο σε περιφερειακό επίπεδο, όχι σε εθνικό, και ως εκ τούτου είχε μια πιο περιορισμένη πελατειακή βάση.

Βέβαια, το στοιχείο αυτό δεν ήταν αρκετό καθώς εξακολουθούσε να αντιστοιχεί σε περίπου 40.000 άτομα. «Σε αυτό το σημείο της έρευνας, [εξακολουθούμε] να εξετάζουμε 29 πολιτείες εδώ στις ΗΠΑ. Δηλαδή, μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες διευθύνσεις, και αυτό είναι ένα πολύ, πολύ δύσκολο έργο», είπε ο Σκουάιρ.

Τα τούβλα που έλυσαν το μυστήριο

Η ομάδα έψαχνε πλέον μανιωδώς για περισσότερα στοιχεία. Και τότε συνειδητοποίησαν ότι κάτι τόσο συνηθισμένο όσο ο εκτεθειμένος τοίχος από τούβλα στην κρεβατοκάμαρα της Λούσι θα μπορούσε να ξεμπλοκάρει την έρευνα.

Διαβάστε ακόμα: Wagner: Το «αόρατο χέρι» του Κρεμλίνου που στρατολογεί Ευρωπαίους για δολιοφθορές στο ΝΑΤΟ

«Έτσι, άρχισα απλώς να ψάχνω για τούβλα στο Google και δεν χρειάστηκαν πολλές αναζητήσεις μέχρι να βρω τον Σύνδεσμο Βιομηχανίας Τούβλων», λέει ο Σκουάιρ και προσθέτει:

«Η γυναίκα στο τηλέφωνο ήταν καταπληκτική. Προσφέρθηκε να μοιραστεί τη φωτογραφία με ειδικούς σε τούβλα σε όλη τη χώρα. Η απάντηση ήταν σχεδόν άμεση. Ένας από τους ανθρώπους που επικοινώνησαν ήταν ο John Harp, ο οποίος εργαζόταν στις πωλήσεις τούβλων από το 1981.»

Ο ειδικός έδωσε σημαντικές πληροφορίες, λέγοντας: «Παρατήρησα ότι υπήρχε ένα πολύ ροζ τούβλο και είχε μια μικρή επικάλυψη από κάρβουνο πάνω του. Ήταν ένα αρθρωτό τούβλο οκτώ ιντσών και είχε τετράγωνη άκρη», λέει. «Όταν το είδα αυτό, ήξερα ακριβώς τι ήταν το τούβλο», προσθέτει.

Ήταν, είπε στον Σκουάιρ, ένα «Flaming Alamo». «Η εταιρεία μας κατασκεύαζε αυτό το τούβλο από τα τέλη της δεκαετίας του '60 έως περίπου τα μέσα της δεκαετίας του '80 και είχα πουλήσει εκατομμύρια τούβλα από αυτό το εργοστάσιο», σημείωσε.

Ωστόσο η πληροφορία που άλλαξε την τροχιά της έρευνας ήταν ότι τα τούβλα λόγω του βάρους τους δεν μπορούν να μεταφερθούν πολύ μακριά.

Έτσι, η ομάδα επέστρεψε στη λίστα πελατών του καναπέ και την περιόρισε μόνο σε εκείνους που ζούσαν σε ακτίνα 100 μιλίων από το εργοστάσιο τούβλων του Harp στα νοτιοδυτικά των ΗΠΑ.

Από αυτή τη λίστα 40 ή 50 ατόμων, ήταν εύκολο να ψάξουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και τότε βρήκαν μια φωτογραφία της Lucy στο Facebook με έναν ενήλικα που έμοιαζε σαν να ήταν κάποιος συγγενής της.

Διαβάστε ακόμα: Δημοσιεύτηκε το βιβλίο της Ζιζέλ Πελικό: Η μέρα που κατέρρευσε η ζωή της και πώς στάθηκε πάλι στα πόδια της

Υπολόγισαν τη διεύθυνση και στη συνέχεια τη χρησιμοποίησαν για να βρουν κάθε άλλη διεύθυνση που συνδεόταν με αυτό το άτομο και όλα τα άτομα με τα οποία είχαν ζήσει ποτέ.

Αυτό περιόρισε περαιτέρω την πιθανή διεύθυνση της Λούσι - αλλά δεν ήθελαν να πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα, κάνοντας έρευνες, καθώς κάτι τέτοιο θα διακινδύνευε τη μυστικότητα της έρευνας

Τα Flaming Alamos δεν ήταν ορατά στο εξωτερικό κανενός από τα σπίτια, επειδή τα ακίνητα ήταν επενδυμένα με άλλα υλικά. Αλλά η ομάδα ζήτησε από τον Harp να αξιολογήσει - εξετάζοντας το στυλ και το εξωτερικό τους - αν αυτά τα ακίνητα ήταν πιθανό να είχαν κατασκευαστεί σε μια περίοδο που το Flaming Alamos ήταν προς πώληση

Τελικά κατάφεραν να βρουν μια διεύθυνση που ο Harp πίστευε ότι ήταν πιθανό να είχε έναν τοίχο από τούβλα Flaming Alamo και ήταν στη λίστα πελατών του καναπέ.

Η ομάδα συνειδητοποίησε ότι στο σπίτι με τη Lucy βρισκόταν ο  σύντροφος της μητέρας της, ο οποίος ήταν καταδικασμένος σεξουαλικός παραβάτης. Μέσα σε λίγες ώρες, οι τοπικοί πράκτορες της Εσωτερικής Ασφάλειας συνέλαβαν τον δράστη, ο οποίος κακοποιούσε σεξουαλικά τη Lucy για έξι χρόνια.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.