Πότε και γιατί οι Ολλανδοί έφαγαν τον πρωθυπουργό τους

Υπάρχει μια ιστορία, στα όρια του μύθου, ότι οι Ολλανδοί κατέχουν το ρεκόρ της μοναδικής δυτικής χώρας της οποίας οι κάτοικοι έφαγαν τον πρωθυπουργό τους. Κυριολεκτικά, τράφηκαν από το σώμα του. Ισχύει άραγε κάτι τέτοιο.  Το σχετικό Stack Exchange μας λύνει τις απορίες. 

Ήταν το 1672, ένα έτος γνωστό στην Ολλανδική ιστορία ως "Rampjaar" ή Έτος της Καταστροφής, όταν η Ολλανδική Δημοκρατία δέχθηκε μια μεγάλη και απρόσμενη επίθεση από μια συμμαχία της Γαλλίας, της Αγγλίας και του βασιλείου του Μούνστερ (αργότερα, Ιρλανδία). Η  Ολλανδία βρέθηκε στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Εκείνη την εποχή, πρωθυπουργός, ήταν ο Γιόχαν ντε Βιτ. Ο αδελφός του, Κορνέλις, ήταν υπουργός Άμυνας. Το αξίωμα του stadtholder (κυβερνήτης), που προηγουμένως είχε μεγάλη πολιτική εξουσία, είχε καταργηθεί και ο πρίγκιπας της Οράγγης, Γουλιέλμος Γ΄, δεν είχε επίσημη εξουσία εκείνη την εποχή.

Αναγκαία διευκρίνιση

Εκείνη την εποχή υπήρχαν δύο κόμματα στην Ολλανδία. Για να γίνει κατανοητή η ιστορία μας, πρέπει να τα περιγράψουμε. 

Κόμμα των Staten (Κόμμα των Κρατών)

Σύνθεση και Στάση:  Το «κόμμα των Κρατών» ήταν φιλοαστικό , και αντιπροσώπευε τα συμφέροντα των επιχειρηματιών και των παράκτιων επαρχιών της Ολλανδίας. Συνήθως, τα μέλη του Κόμματος των Staten ήταν πιο μετριοπαθή και φιλελεύθερα όσον αφορά τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και οικονομίας. Υποστήριζαν την αποφυγή πολέμου και την προώθηση της ειρηνικής διπλωματίας, επειδή η διαρκής ειρήνη ήταν ευνοϊκή για τις εμπορικές τους δραστηριότητες.Επίσης, ήταν επικριτές της ισχύος του stadtholder, τον οποίο θεωρούσαν ότι συγκέντρωνε υπερβολική εξουσία.

Αντίπαλο Κόμμα: Κόμμα των Οράγγων (Oranje Party)

Σύνθεση και Στάση: Το Κόμμα των Οράγγων (ή Κόμμα των Οράγγων) υποστήριζε σθεναρά πως ο stadtholder (κυβερνήτη) πρέπει να είναι ο απόλυτος πολιτικός άρχων. Το κόμμα ήταν συχνά συνδεδεμένο με τις στρατιωτικές και θρησκευτικές συλλογικότητες της χώρας.Το Κόμμα των Οράγγων συνήθως υποστήριζε πιο αυστηρές πολιτικές και στρατιωτικές δράσεις, με την «δυναμική» εξωτερική πολιτική του να παραπέμπει συνήθως σε προετοιμασίες για ενδεχόμενους πολέμους. 

Πολιτική Αντιπαράθεση

Η Ολλανδία βρισκόταν στην Πρώτη Περίοδο Χωρίς Stadtholder, και το Κόμμα των Staten (Κρατών), το οποίο ήταν κατά του πολέμου, είχε τον έλεγχο. Ο Γιόχαν ντε Βιτ και το κόμμα του προσπαθούσαν να αποφύγουν την πολεμική σύγκρουση μέσω διπλωματικών λύσεων, αλλά η επίθεση από τις συμμαχικές δυνάμεις τους βρήκε απροετοίμαστους.

Αντίκτυποι και Εξελίξεις

Η αποτυχία να προετοιμαστούν κατάλληλα για τον πόλεμο οδήγησε σε μια κρίσιμη κατάσταση. Ο λαός, μαζί με υποστηρικτές του Πρίγκιπα της Οράγγης, ήθελε έναν ισχυρό ηγέτη για να διαχειριστεί την κρίση και πίεσε για την απομάκρυνση των αδελφών ντε Βίτ.

Δολοφονία των αδελφών ντε Βιτ

Ο Γιοχάν και ο Κορνέλις ντε Βιτ υπέκυψαν στις πιέσεις και παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους. Ωστόσο, η πολιτική τους κατευνασμού θεωρήθηκε ως προδοσία, και ο Κορνέλις συνελήφθη με κατηγορίες προδοσίας. Οι αδελφοί φυλακίστηκαν στη φυλακή Γκεβάνγκενποορτ..

Η Εισβολή του Όχλου:

• Στη φυλακή υπήρχαν φρουροί από την πολιτοφυλακή (schutterij) για να προστατεύσουν τους υπόδικους πολιτικούς. Με τρόπο μαγικό (#not), οι φρουροί εξαφανίστηκαν και η φυλακή έμεινε ξεκλείδωτη. 
• Ο όχλος, που αποτελούνταν κυρίως από πολίτες χαμηλότερης τάξης της Χάγης, εισέβαλε στη φυλακή. Κατέλαβε το κτίριο και βασάνισε τα αδέλφια ντε Βίτ μέχρι σημείου κανονικού κανιβαλισμού.  Με αυτό τον τρόπο ήθελαν να ταπεινώσουν τα σώματα τους. 

Μετέπειτα Εξελίξεις

• Ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος Γ΄, ο οποίος αργότερα έγινε βασιλιάς της Αγγλίας, πήρε τον έλεγχο της κυβέρνησης μετά την τραγωδία. Ενώ εξέφρασε δημόσια τη λύπη του για τα γεγονότα, οι ευθύνες για τις πράξεις του όχλου δεν αποδόθηκαν σε κανέναν, και η υπόθεση κουκουλώθηκε.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.