Τι θα γινόταν αν ο κόσμος αποφάσιζε για τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα;

Παρά τη συμφωνία για κατάπαυση του πυρός που επιτεύχθηκε πέρυσι στον Λίβανο, το Ισραήλ συνεχίζει τις επιθέσεις στη χώρα, όπως και τις επιχειρήσεις του στη Δυτική Όχθη. Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς αναλυτές και επικριτές να εκφράζουν έντονο σκεπτικισμό για το αν η νέα συμφωνία για τη Γάζα μπορεί πράγματι να φέρει ειρήνη ή να σταματήσει τις επιθέσεις του Ισραήλ.

Σε περίπτωση αποτυχίας, εκτιμάται ότι το Ισραήλ θα συνεχίσει την καταστροφική στρατιωτική του εκστρατεία στη Γάζα, η οποία έχει προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 66.000 Παλαιστινίων, παρά τη διεθνή καταδίκη.

Η διεθνής κατακραυγή

Τον Σεπτέμβριο, επιτροπή του ΟΗΕ επιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις διεθνών και ισραηλινών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι ο πόλεμος του Ισραήλ φέρει χαρακτηριστικά γενοκτονίας. Στο ίδιο πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρότεινε την αναστολή των εμπορικών προνομίων του Ισραήλ, ενώ τον Αύγουστο, όργανο του ΟΗΕ είχε κρίνει ότι το Ισραήλ επέβαλε ανθρωπογενή λιμό στη Λωρίδα της Γάζας.

Διαβάστε ακόμα: Global Sumud Flotilla: 21 Ισπανοί επέστρεψαν και καταγγέλλουν κακομεταχείριση από το Ισραήλ

Ταυτόχρονα, μια σειρά από παραδοσιακούς συμμάχους του Ισραήλ –όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς– αναγνώρισαν επίσημα το Παλαιστινιακό κράτος, ακολουθώντας χώρες όπως η Νορβηγία, η Ισπανία και η Ιρλανδία, που έκαναν το ίδιο το προηγούμενο έτος.

Ατομικές φωνές επίσης ασκούν πίεση. Ο Πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, ζήτησε τον αποκλεισμό του Ισραήλ από τις διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις, ενώ η Πρόεδρος της Σλοβενίας, Νατάσα Πιρκ Μούσαρ, χαρακτήρισε τις ενέργειες του Ισραήλ «γενοκτονία».

Μπορούν οι χώρες να αναγκάσουν το Ισραήλ να αποχωρήσει από τη Γάζα χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ;

Τέσσερις ειδικοί τοποθετούνται επί του θέματος στο aljazeera

Τι μπορεί να κάνει ο ΟΗΕ;

Michael Lynk – Καθηγητής διεθνούς δικαίου, Πανεπιστήμιο Δυτικού Οντάριο: «Ο ΟΗΕ παραμένει το πιο αποτελεσματικό όργανο για να σταματήσει τις επιθέσεις του Ισραήλ στη Γάζα. Υπάρχει νομικό προηγούμενο.

Διαβάστε ακόμα: Τραμπ για Γάζα: «Ολοκληρώνεται η 1η φάση συνομιλιών - Κινηθείτε γρήγορα αλλιώς αιματοχυσία»

Το Ισραήλ παραβιάζει τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, τη Σύμβαση του 1948 για τη Γενοκτονία και το Καταστατικό της Ρώμης του 1998. Όλες αυτές οι διεθνείς συμφωνίες υποχρεώνουν τα κράτη να αναλάβουν δράση όταν διαπράττονται θηριωδίες ή γενοκτονία.

Το 1950, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το ψήφισμα “Ένωση για την Ειρήνη” ώστε να παρέμβει στην Κορέα, παρακάμπτοντας το βέτο της ΕΣΣΔ στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Το ίδιο μοντέλο θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σήμερα στη Γάζα:

Ένα ειρηνευτικό σώμα του ΟΗΕ θα μπορούσε να σταλεί στη Γάζα, να ξεκινήσει ανθρωπιστική βοήθεια, αποκατάσταση των υποδομών και να διαχειριστεί προσωρινή διακυβέρνηση.»

«Επίσης, βάσει του Άρθρου 6 του Καταστατικού του ΟΗΕ, θα μπορούσε να προταθεί η αποβολή του Ισραήλ από τον Οργανισμό, λόγω επίμονης παραβίασης των αρχών του. Αν και κάτι τέτοιο απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Ασφαλείας –και άρα των ΗΠΑ– η Γενική Συνέλευση μπορεί να αποφασίσει να μην αναγνωρίσει την εκπροσώπηση του Ισραήλ, όπως έκανε με τη Νότια Αφρική επί απαρτχάιντ.»

Τι μπορούν να κάνουν τα κράτη, ανεξάρτητα από τον ΟΗΕ;

Michael Becker – Καθηγητής διεθνούς δικαίου, Trinity College Dublin: «Η χρήση βίας χωρίς έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι σχεδόν πάντα παράνομη, εκτός αν πρόκειται για αυτοάμυνα. Η Σύμβαση για τη Γενοκτονία του 1948 δεσμεύει τα κράτη να αποτρέπουν γενοκτονίες, αλλά δεν παρέχει αυτόνομη νομική βάση για ένοπλη παρέμβαση.

Θεωρητικά, η Παλαιστίνη θα μπορούσε να προσκαλέσει τρίτα κράτη να τη βοηθήσουν στο πλαίσιο του δικαιώματος της συλλογικής αυτοάμυνας, όπως έχει γίνει στο παρελθόν σε άλλες συγκρούσεις.

Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές νομικές δυσκολίες: Ποιος εκπροσωπεί το παλαιστινιακό κράτος; Η Παλαιστινιακή Αρχή στη Ραμάλα ή η Χαμάς στη Γάζα; Και ποιο νομικό βάρος έχουν τέτοιες προσκλήσεις υπό συνθήκες κατοχής;»

Τι μπορούν να επιτύχουν οι κυρώσεις και τα εμπάργκο;

Daniele Bianchi – Οικονομολόγος, Queen Mary University of London: «Οι κυρώσεις χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ δύσκολα θα έχουν καταλυτικό αποτέλεσμα. Όπως στην περίπτωση της Ρωσίας, η οικονομική πίεση μπορεί να αμβλυνθεί με τη βοήθεια συμμάχων – στην περίπτωση του Ισραήλ, των ΗΠΑ.

Ακόμη κι αν Κίνα, Ε.Ε. και Ινδία συντονίζονταν, θα προκαλούσαν ζημιά, αλλά όχι αναγκαστικά διακοπή των επιχειρήσεων.

Το Ισραήλ εξάγει κυρίως τεχνολογία – όχι εμπορεύματα που μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν ή να μποϊκοταριστούν.

Παρά τον πόλεμο, η ισραηλινή οικονομία παραμένει λειτουργική, με κάποια επιβράδυνση αλλά όχι κατάρρευση.»

Ποιον ρόλο μπορεί να παίξει η κοινή γνώμη;

Nick Cull – Ιστορικός, ειδικός στους πολιτιστικούς αποκλεισμούς, USC: «Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί αποκλεισμοί επηρεάζουν την εικόνα ενός κράτους διεθνώς και ενισχύουν την παγκόσμια πίεση εναντίον του.

Είναι μια μακρόπνοη στρατηγική: Χτίζει – ή καταστρέφει – τη φήμη ενός κράτους σταδιακά. Έτσι συνέβη και με τη Νότια Αφρική.

Ο πολιτιστικός αποκλεισμός, μαζί με οικονομικές κυρώσεις από τις ΗΠΑ, έσπασαν τελικά την πολιτική και επιχειρηματική ελίτ του καθεστώτος του απαρτχάιντ.

Παρόμοια στρατηγική μπορεί να ασκηθεί σήμερα στο Ισραήλ, ώστε να σταλεί ένα σαφές μήνυμα: Ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ως ένα “φυσιολογικό” κράτος, όσο παραβιάζει κατάφωρα τα ανθρώπινα δικαιώματα.»

Πηγή: aljazeera

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.