Ζιζέλ Πελικό: Η γυναίκα σύμβολο αφηγείται κρυφές πτυχές της φριχτής κακοποίησής της

H Ζιζέλ Πελικό, η Γαλλίδα επιζήσασα δεκάδων βιασμών, αναφέρθηκε σε κρυφές πτυχές της φριχτής κακοποίησής της, που μέχρι στιγμής είχαν μείνει κλειδωμένες στην αίθουσα των δικαστηρίων, όπου δικαιώθηκε με τον εγκλεισμό του πρώην συζύγου της. 

Η Πελικό αφηγήθηκε δημόσια την ιστορία της σε ένα βιβλίο αλλά και την πρώτη συνέντευξη που παραχώρησε από την δίκη, που τη μετέτρεψε σε παγκόσμιο σύμβολο αγώνα.

Ο σύζυγός της τη νάρκωνε ώστε να μπορούν να την κακοποιούν δεκάδες άνδρες. Μέχρι και σήμερα δεν γνωρίζει την πλήρη έκταση όσων βίωσε - ίσως και καλύτερα για την ψυχική της υγεία. 

Σε απόσπασμα του βιβλίου: «Ένας Ύμνος στη Ζωή, η Ντροπή Πρέπει να Αλλάξει Πλευρά», που δημοσιεύτηκε την Τρίτη (11/02) από τη γαλλική εφημερίδα Le Monde, μάς μεταφέρει στις 2 Νοεμβρίου του 2020, όταν ο κόσμος της κατέρρευσε.

Το μυαλό της πάγωσε όταν ένας Γάλλος αστυνομικός τής ανακοίνωσε το αδιανόητο, πως «53 άνδρες είχαν έρθει στο σπίτι μας για να με βιάσουν».

Ο τότε σύζυγός της, Ντομινίκ Πελικό, είχε κληθεί από την αστυνομία για ανάκριση αφού φύλακας ασφαλείας σούπερ μάρκετ τον έπιασε να βιντεοσκοπεί κρυφά γυναίκες.

Εκείνη, ανήξερη, τον συνόδευσε στο τμήμα όπου ο αστυνομικός την ενημέρωσε πως ο άνθρωπος που θεωρούσε στοργικό σύζυγο την είχε κάνει, άθελά της, αντικείμενο της διαστροφής του. 

«Θα σας δείξω φωτογραφίες και βίντεο που δεν πρόκειται να σας ευχαριστήσουν» της είπε ο ένστολος, όπως γράφει στο βιβλίο. Και της παρουσίασε στοιχεία από τη χρόνια κακοποίησή της, την οποία ο σύζυγός της βιντεοσκοπούσε.

«Ο εγκέφαλός μου σταμάτησε να λειτουργεί στο γραφείο του Υπολοχαγού Περέ» σημειώνει στο κείμενό της και εκμυστηρεύεται πως δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τον εαυτό της σε αυτές τις εικόνες. 

«Θα γινόμουν όμηρός τους, σε μία δίκη κεκλεισμένων των θυρών»

Η οδυνηρή δίκη, η οποία ήταν ανοιχτή μετά από δική της απαίτηση, ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 με καταδίκες και για τους 51 κατηγορούμενους. 

Ο Ντομινίκ Πελικό, κρίθηκε ένοχος για όλες τις κατηγορίες και τιμωρήθηκε με τη μέγιστη δυνατή ποινή φυλάκισης 20 ετών. Οι ποινές των υπολοίπων κυμαίνονταν από τρία έως 15 χρόνια φυλάκισης. Μόνο ένας άσκησε έφεση και η ποινή του για βιασμό αυξήθηκε από 9 σε 10 χρόνια φυλάκισης.

Εξηγεί πως η αποδοχή μίας δίκης κεκλεισμένων των θυρών θα προστάτευε τους κακοποιητές της και θα την άφηνε μόνη μαζί τους στο δικαστήριο, «όμηρο των ψεμάτων τους, της δειλίας τους και της περιφρόνησής τους».

«Κανείς δεν θα ήξερε τι μου είχαν κάνει. Ούτε ένας δημοσιογράφος δεν θα ήταν εκεί για να γράψει τα ονόματά τους, δίπλα στα εγκλήματά τους» επισημαίνει. «Πάνω απ 'όλα, ούτε μια γυναίκα δεν θα μπορούσε να μπει και να καθίσει στην αίθουσα του δικαστηρίου για να νιώσει λιγότερο μόνη».

Στα 73 της πλέον, εκμυστηρεύεται πως εάν ήταν νεότερη ίσως δεν άντεχε να γίνει η δίκη παρουσία τόσων βλεμμάτων.

«Αυτά τα καταραμένα βλέμματα, τα οποία μια γυναίκα της γενιάς μου έπρεπε πάντα να αντιμετωπίζει, αυτά τα καταραμένα βλέμματα που σε κάνουν να διστάζεις το πρωί ανάμεσα σε παντελόνι και φόρεμα, που σε ακολουθούν ή σε αγνοούν, σε κολακεύουν και σε κάνουν να ντρέπεσαι. Αυτά τα καταραμένα βλέμματα που υποτίθεται ότι σου λένε ποιος είσαι, τι αξίζεις και μετά σε εγκαταλείπουν καθώς μεγαλώνεις».

Σε συνέντευξη στο περιοδικό Télérama, η Πελικό σημείωσε πως ο 50 ετών γάμος της με τον Ντομινίκ δεν ήταν χτισμένος μόνο στον πόνο. Η ιστορία της «δεν είναι η ιστορία μιας γυναίκας που γνώρισε μόνο πόνο».

«Είμαι άνευ όρων αισιόδοξη. Παρά τα όσα βίωσα και το γεγονός ότι είμαι 73 ετών, είμαι πολύ ζωντανή και επιτρέπω στον εαυτό μου να είναι ευτυχισμένος. Μπορεί κανείς να κάνει φίλους, ακόμη και να ερωτευτεί ξανά».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.