Στην εκπομπή «Η ζωή είναι στιγμές», με παρουσιαστή τον Ανδρέα Ροδίτη, ήταν καλεσμένος ο ηθοποιός, Μάνος Βακούσης, που αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα πρόσφατα περιστατικά βίας και κακοποίησης που συντάραξαν τον χώρο του θεάτρου, ενώ είπε και μία άγνωστη ιστορία για το πώς πήρε τον ρόλο στην ταινία «Μπάιρον: Μπαλάντα για έναν δαίμονα» του 1992.
«Μπαίνει ένα ερώτημα που θέλω να θέσω στους τηλεθεατές μας και στους εαυτούς μας, σε μια εκδοχή. Έχω μία εκδοχή στο μυαλό μου, επειδή αγαπώ πολύ τον Κουροσάβα. Εδώ μπαίνουμε σε μία σκέψη που θέλω να την πω και με όλα αυτά τα τελευταία γεγονότα, υπάρχει μέσα μου ένα ερώτημα. Η βία είναι το θέμα μας και είναι και το θέμα του τι είναι θέατρο; Τι είναι ηθοποιός; και γενικότερα τι είναι τέχνη; Μέσα από τη δική μου εμπειρία και τη δική μου εκδοχή γιατί πάντα υπάρχουν οι εκδοχές. Ανακάλυψα πριν δέκα χρόνια τι σημαίνει ήθος στη λέξη ηθοποιός, δηλαδή ποιώ ήθος. Το ερμηνεύει με έναν μοναδικό τρόπο ο Αριστοτέλης στην "Ποιητική" του, δεν είναι δηλαδή δική μου ερμηνεία, όπου λέει:
"Ποιώ σημαίνει δημιουργώ. Το ήθος σημαίνει εθίζομαι, συνηθίζω εις την ισορροπία οδύνης, ηδονής και βρίσκω το κέντρο μου, άνθρωπος". Αυτό σημαίνει ήθος. Άντε πιασ’ το και άντε καν’ το γιατί ο άνθρωπος παλεύει μέσα σ’ αυτόν τον μαγικό κόσμο του με την οδύνη του και την ηδονή του. Μία σύγχρονη φράση πάνω σ’ αυτό θα λέγαμε τοκετός – ζωή για τη γυναίκα. Το οδύνη – ηδονή λοιπόν είναι η ιστορία του ηθοποιού», είπε αρχικά ο Μάνος Βακούσης.
«Πρέπει να ορίσουμε τι σημαίνει λοιπόν ηθοποιός. Αν σημαίνει αυτό θα πρέπει να πούμε άλλος είναι ο ηθοποιός που ερμηνεύει π.χ. τον Μπάιρον και άλλος είναι ο άνθρωπος στη ζωή του. Δηλαδή στη ζωή του είναι ένας που κακοποιεί, που βιάζει, που είναι ένας άνθρωπος αβυσσαλέος και μετά παίζει τον Μπάιρον. Αυτό έχει να κάνει με την ηθοποιία είναι το πρώτο ερώτημα που θα ήθελα να μας απαντήσουν οι τηλεθεατές μας. Στη δική μου εκδοχή δεν είναι, δηλαδή ο άνθρωπος που είναι βιαστής και παίζει τέλεια τον Άμλετ, για παράδειγμα, έχει να κάνει με την εκδοχή ότι αυτός είναι ένας τρόπος να εκδηλώνει τον βιασμό και στον Άμλετ, οπότε δεν παίρνει τίποτα ο ίδιος από τον Άμλετ, δεν χαρίζει τίποτα στον εαυτό του και στους συνανθρώπους του, θεατές ίσον θέατρο. Θέατρο ίσον Θεός, θεότητα, θέαση, από εκεί είναι οι ρίζες», προσέθεσε.
«Πρέπει λοιπόν να πούμε με μεγάλη αισιοδοξία, να ξανακοιτάξουμε τα χαρτιά μας του τι σημαίνει θέατρο και ηθοποιός. Αυτό όμως είναι μία εκδοχή του τι θέλουμε να είναι. Ο ηθοποιός είναι μία μορφή θα έλεγα θρησκευτική. Στις Βάκχες ο Ευριπίδης δείχνει καθαρά τι σημαίνει ηθοποιός στο πρόσωπο του Διονύσου, του Πενθέα. Όλος ο ανήσυχος κόσμος τόσο αρχαίος όσο και σύγχρονος που γράφει και σκέπτεται μιλάει για αυτόν τον εσώκοσμο που έχουμε μέσα μας που είναι πολλά πρόσωπα. Είναι ο Πενθέας μας, η Αγαύη μας, είναι ο Διόνυσός μας. Το θέμα λοιπόν είναι από τη στιγμή που εγώ ασκητεύω στην τέχνη του ηθοποιού και της ηθοποιίας κατά πόσο μπορώ να προσεγγίσω το τέρας μου, να το συναντήσω με τον Άμλετ και να βρω μία ισορροπία έστω και κραδασμική για τον εαυτό μου και το κοινωνικό σύνολο», συμπλήρωσε ο ηθοποιός και κατέληξε:
«Δεν μπορεί να είμαι βιαστής και να παίζω και να λέγομαι ηθοποιός».
Η άγνωστη ιστορία με τα περίπου σαν αγγλικά
Επίσης ο Μάνος Βακούσης μίλησε για το πώς πήρε τον ρόλο του Λόρδου Μπάιρον στην ταινία του 1992 «Μπάιρον: Μπαλάντα για έναν δαίμονα», την οποία σκηνοθέτησε ο Νίκος Κούνδουρος.
Όπως είπε τον πήρε τηλέφωνο ο Νίκος Κούνδουρος και του είπε να πάρει όσα αγγλικά γνωρίζει και να πάει για ακρόαση. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν ήξερε αγγλικά.
«Λέω στην αγαπημένη μου τι αγγλικά; I’m an actor and I know it. Αυτό ήξερα. Good Morning, goodnight. Δεν ήξερα τίποτα. Μου λέει "μην ανησυχείς πήγαινε και ξέρεις να κάνεις μιμήσεις". Πηγαίνω στον Αρδηττό, σ’ ένα πέτρινο μαγικό σπίτι. Ανεβαίνω, συναντιέμαι, μπαίνω σ’ έναν πολύ όμορφο χώρο. Έχει καθίσει στην πολυθρόνα του που έχει γίνει ένα μ’ αυτόν, αυτός ο άρχοντας (ο Νίκος Κούνδουρος) και μου λέει "κάθισε", έχει και έναν κύριο δίπλα και έναν άλλο κύριο δίπλα που μεταφράζει και μου λέει "μίλα μου αγγλικά". Λέω "βεβαίως" και αρχίζω να μιλάω μία γλώσσα αγγλική που δεν καταλάβαινα ούτε εγώ ούτε εκείνος ούτε κανένας και είχε ενθουσιαστεί γιατί δεν ήξερε ούτε αυτός αγγλικά», είπε ο Μάνος Βακούσης.
«Τότε λέει ο διπλανός που ήξερε αγγλικά γιατί θα γινόταν με Εγγλέζους η ταινία που δεν ήξερα ποια είναι, λέει στον μεταφραστή στον συγγραφέα του έργου, που ήταν τελικά ο Μπάιρον «Μπαλάντα για ένα δαίμονα». "Συγγνώμη πείτε του να μιλήσει γιατί τόση ώρα μας κάνει αστεία δεν μιλάει αγγλικά" και λέει ο Κούνδουρος, "δεν μιλάει αγγλικά". "Όχι δεν μιλάει, αλλά έχει πολύ ωραία προφορά" και λέει ο Νίκος "μου κάνει". Λέει ο Εγγλέζος "θα παίξει τον Μπάιρον χωρίς να ξέρει αγγλικά;" Τελικά ο Εγγλέζος δεν δέχεται. Εγώ φεύγω, περνάω ακόμα μία οντισιόν μαζί με τον Νίκο. Με ντύνει με διάφορα ρούχα, με φωτογραφίζει και μέσα από μία περιπλάνηση μου λέει "θα σε δοκιμάσω για Μπάιρον"», κατέληξε ο ηθοποιός.
- Φωτιά στο εργοστάσιο της Βιολάντα: Τα σενάρια για τα αίτια της τραγωδίας - Αγωνία για τις αγνοούμενες
- Όταν η Βιολάντα ήταν φούρνος της γειτονιάς στα Τρίκαλα: Η ιστορία της εμβληματικής βιομηχανίας
- Δήμητρα Λιάνη: Η αντίδρασή της στο άκουσμα του θανάτου της Αναστασίας Αθήνη
- Πίσω από κάθε νεκρό σε χώρο εργασίας, υπάρχει μια κοινή αλήθεια
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.