Μενού
  • Α-
  • Α+

Ύστερα από μια άκρως επιτυχημένη καριέρα σε θέατρο και τηλεόραση ως ηθοποιός, αλλά και ως παρουσιάστρια, η Σοφία Αλιμπέρτη εδώ και πολλά χρόνια έχει τραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας και ζει μόνιμα στην Πάρο. Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις της η ηθοποιός και παρουσιάστρια μίλησε στη Φαίη Σκορδά και στο «Πρωινό Μας» για το λόγο που αποφάσισε να φύγει από την Αθήνα, για το ενδεχόμενο να επιστρέψει στην τηλεόραση, για τους παπαράτσι που την κυνηγούσαν, αλλά και για τον έρωτα στη ζωή της. «Χωρίς θάλασσα γύρω μου εγώ δεν μπορώ. Στον Πάριο εκτός από τα παιδιά μας χρωστάω το ότι έκανα πατρίδα την Πάρο», παραδέχτηκε η Σοφία Αλιμπέρτη.

Διαβάστε ακόμη: Σίσσυ Χρηστίδου: Ο Θοδωρής Μαραντίνης ζητά συνεπιμέλεια

Ο λόγος που έφυγε από την Αθήνα και μετεγκαταστάθηκε στην Πάρο, όπως είπε, ήταν επειδή «Ήθελα να δω αρχικά πως θα είναι η ζωή μου εδώ στην Πάρο. Μου αρέσει η ζωή εδώ έχει μια ποιότητα, εδώ και το τίποτα έχει ποιότητα, ενώ στην Αθήνα το τίποτα μεταφράζεται σε άγχος, στρες, μεγεθύνονται όλα. Εδώ αλλάζουν οι ρυθμοί σου, τα θέλω σου. Το ήθελα πάντα να εγκατασταθώ εδώ». 

Η ίδια δεν έκρυψε ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να γυρίσει στην τηλεόραση αν και όχι μπροστά, αλλά πίσω από τις κάμερες. «Υπάρχουν στιγμές που μου λείπει κι εμένα η επικοινωνία με τον κόσμο. Μου αρέσει αυτή η αλληλεπίδραση που υπάρχει. Κάποια στιγμή σκεφτόμουν και το ραδιόφωνο γι’ αυτό τον λόγο, αλλά δεν έκανα ούτε το ένα ούτε το άλλο. Τελικά, ήρθα στην Πάρο. ''Φλερτάρω'' με την ιδέα να επιστρέψω στην τηλεόραση, αλλά πίσω από τις κάμερες. Πολλοί ηθοποιοί στο εξωτερικό κάνουν και παραγωγές», ανέφερε. 

«Όταν σταμάτησα την τηλεόραση είπα: Θέλω να ζήσω. Δεν μπορούσα να πάω σε μια παραλία και ήταν ο παπαράτσι πίσω από τον θάμνο, ήμουν από 12 ετών στην τηλεόραση, φτάνει», εξήγησε η Σοφία Αλιμπέρτη, αποκαλύπτοντας πως τα παιδιά της φοβόντουσαν μιας και κάθε μέρα υπήρχαν άγνωστοι με κάμερες έξω από το σπίτι.

Τόνισε δε ότι «Ζούσα μήνες με τον φόβο και η αστυνομία δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Ήμουν απεγνωσμένη πήγα να τον χτυπήσω με το αμάξι, προκειμένου να έρθει η αστυνομία. Δεν τον χτύπησα όμως, τη γλίτωσε, δεν τον πρόλαβα. Φοβόμουν τα πάντα και έκανα τα χειρότερα σενάρια του κόσμου. Ήταν πολύ δύσκολο». 

Όσον αφορά την εικόνα της ως γυναίκα και τον έρωτα η ίδια είπε ότι «Δεν έβγαζα αυτή τη θηλυκότητα. Ήμουν πάντα το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Ήθελα τον χρόνο μου. Ωστόσο, είμαι μια χορτάτη γυναίκα, η οποία αγαπήθηκε και αγάπησε, έπεσε για τον έρωτα στα πατώματα. Όλα τα έκανα μια χαρά και φυσιολογικά. Είχα σχέσεις που δεν έμαθε ποτέ κανείς». 

Τέλος, δεν έκρυψε ότι «Δεν με τρομάζουν τα γηρατειά, δεν με τρομάζουν πολλά πράγματα, αλλά με τρομάζει το να μην είμαι δημιουργική, αυτό μου δημιουργεί έναν πανικό. Έπρεπε να βρω κάτι για να μπορώ να είμαι εδώ. Άνοιξα ένα μαγαζί αλλά ήταν μεγάλο λάθος. Ήταν all day που σημαίνει έπρεπε να ήσουν εκεί πολλές ώρες το 24ωρο, με πολλές ευθύνες, χωρίς καμιά βοήθεια και με ένα κράτος που ένιωθα ότι σε τιμωρεί αν έχεις μαγαζί. Κατάφερα να το δώσω φέτος».