Αχρείαστη βία, βασανιστήρια κι ό,τι άλλο είδαμε στην πρεμιέρα της σειράς «Το Δίχτυ»

Αναίτια βία, μπούλινγκ, βασανιστήρια, ρατσισμός, ψυχική ασθένεια, ενδοοικογενειακή βία, έλλειψη στέγης, αλκοολισμός… Η νέα σειρά του Μανούσου Μανουσάκη στην ΕΡΤ, «Το Δίχτυ», έδειξε τις άγριες διαθέσεις της από την πρεμιέρα της, θίγοντας μέσα σε ένα μόλις επεισόδιο πολλαπλά σοβαρά και σκληρά ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας.

Η νέα σειρά θεωρείται και αστυνομική, όμως το αστυνομικό μυστήριο, τουλάχιστον στην πρεμιέρα, είχε τεθεί στο περιθώριο. Δολοφονία υπήρχε, αλλά ο δράστης είχε υπονοηθεί από νωρίς. Στο επίκεντρο, όμως, του επεισοδίου ήταν η βία, η αναίτια βία και τα βασανιστήρια, με θύματα μαθητές κι αστέγους. Κι ίσως δεν χρειάζονταν τόσες σκηνές με μπουνιές, κλοτσιές και βγάλσιμο νυχιών με πένσα και ουρλιαχτά, για να μπούμε στο πνεύμα...

Όπως μάλλον δεν χρειαζόταν και η παράπλευρη αναφορά -με σοκαριστικές σκηνές- σε πολλά άλλα σκοτεινά θέματα, όπως ο ρατσισμός, ο αλκοολισμός, η ψυχική ασθένεια, η βία σε βάρος μεταναστών, τα ναρκωτικά, η έλλειψη στέγης, παράλληλα με την κεντρική, ούτως ή άλλως, σκληρή ιστορία. Αναμενόμενη και χωρίς κανένα twist η πλοκή, οδήγησε σε ένα καθόλου happy end, που ναι μεν βρήκε τους κακούς στη φυλακή, αλλά οι εν προκειμένω, κακοί ήταν έφηβοι...

Κεντρικό θέμα του επεισοδίου ήταν το μπούλινγκ, δηλαδή ο σχολικός εκφοβισμός, με πρωταγωνιστές μια παρέα νταήδων, που κακοποιεί συμμαθητές και κάνει βασανιστήρια σε άστεγους, μετανάστες και ψυχικά άρρωστους. Το θέμα θα ήταν βαρύ, ακόμα κι αν η βία περιοριζόταν στο σχολείο, πόσω μάλλον στην προκειμένη περίπτωση, όπου ξέφυγε εκτός ελέγχου και εκτός σχολείου. Το “γιατί” δεν απασχόλησε, μόνο το “πώς”, καθώς ο φακός εστίασε σχεδόν αποκλειστικά στην εκδήλωση - παρουσίαση της βίας, κι όχι στο πεδίο που την καλλιέργησε -πέρα από κάποια κλισέ υπονοούμενα.

Αρκετά στερεοτυπική στάθηκε η προσέγγιση των χαρακτήρων, ιδίως στο κομμάτι των δραστών και των προκλητικά αδιάφορων καθηγητών, που περηφανεύονταν για τα πρωτόκολλα προστασίας του σχολείου από κρούσματα εκφοβισμού. Περισσότερο ενδιαφέρον ως ήρωες έχουν οι σταθεροί χαρακτήρες, δηλαδή οι αστυνομικοί της ομάδας που ασχολούνται με την επίλυση άγριων εγκλημάτων και που υποστηρίχθηκαν άρτια από τους ηθοποιούς (Θοδωρής Αθερίδης, Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Ορέστης Τζιόβας, Φιόνα Γεωργιάδη).

Προφανώς η νέα σειρά έχει πολλά θετικά, όπως οι ερμηνείες, η προσεγμένη παραγωγή, τα πολλά εξωτερικά γυρίσματα, η γρήγορη αφήγηση και εναλλαγή σκηνών και ο αυτοτελής χαρακτήρας των επεισοδίων (που μοιάζουν με τηλεταινίες). Κι ίσως το πρόβλημα της πρεμιέρας ήταν ότι προσπάθησε πολύ να πείσει για τον κοινωνικό της χαρακτήρα, να σοκάρει και να ταρακουνήσει το κοινό. Κάπου εκεί, όμως, χάθηκε ο στόχος. Γιατί για μια ρεαλιστική προσέγγιση της αγριότητας της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, δεν αρκούν οι στερεοτυπικές υπερβολές κι οι ακραίες, αλλεπάλληλες σκηνές βίας -ιδίως την ώρα που “απέναντι”, στην εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη, η ζωή υπονοεί το πιο ανατριχιαστικό σενάριο μέσα από απλές τηλεφωνικές συνομιλίες...

Βεβαίως, το “Δίχτυ” αξίζει κι άλλης ευκαιρίας, όχι μόνο λόγω των εμφανώς καλών προθέσεων του, αλλά και γιατί πρεσβεύει μια σύγχρονη και προσεγμένη τηλεοπτική μυθοπλασία, που έχει πολλά περιθώρια εξέλιξης.

Το επόμενο επεισόδιο, που ουσιαστικά ξεκίνησε από την τελευταία σκηνή του πρώτου, ασχολείται με το θέμα των ναρκωτικών, το τρίτο με την παράνομη εμπορία βρεφών και το κλέψιμο ενός μωρού από μια δομή προσφύγων και το τέταρτο με την αρχαιοκαπηλία. Ο κύκλος θα ολοκληρωθεί σε έξι επεισόδια, ενώ έχουν ήδη εγκριθεί άλλα έξι, που θα προβληθούν στο β’ μισό της σεζόν τον νέο χρόνο.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.