Όταν νιώθουμε πληγωμένοι από τους άλλους, ο εγκέφαλός μας δεν επεξεργάζεται απλώς τον πόνο. Αντιθέτως, γίνεται κάτι σαν σκηνοθέτης κάνοντας οντισιόν για τους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους: Το θύμα και τον θύτη ή τον κακοποιό. Και οι κοινωνικοί επιστήμονες το αποκαλούν αυτό «moral typecasting», στα ελληνικά «ηθική τυποποίηση». Θα σου εξηγήσουμε τι σημαίνει.
Αρχικά, οι περισσότεροι είμαστε εξοικειωμένοι με την ιδέα του typecasting στη βιομηχανία του θεάματος. Εάν βλέπαμε τον ηθοποιό Ντάνιελ Ράντκλιφ στον δρόμο (λέμε τώρα) ο εγκέφαλός μας θα φώναζε «Harry Potter!».
Σύμφωνα με τον Κουρτ Γκρέι, καθηγητή ψυχολογίας και νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Chapel Hill και συγγραφέα του βιβλίου «Outraged», όταν επιλέγουμε κάποιον ως κακό, δεν τον χαρακτηρίζουμε απλώς ως «κακό» - τον θεωρούμε επίσης υποσυνείδητα ως ανίκανο να βιώσει τον πόνο.
Από την άλλη, όταν επιλέγουμε κάποιον ως «θύμα» τον θεωρούμε και ως ανίκανο να προκαλέσει βλάβη. Έτσι, πάντα αυτός που έχουμε στο μυαλό μας ως «κακό» είναι ο κακός παράγοντας, ενώ τα θύματα είναι αγνά αλλά ανίσχυρα.
Διαβάστε περισσότερα στο jenny.gr
- Φωτιά στο εργοστάσιο της Βιολάντα: Τα σενάρια για τα αίτια της τραγωδίας - Αγωνία για τις αγνοούμενες
- Όταν η Βιολάντα ήταν φούρνος της γειτονιάς στα Τρίκαλα: Η ιστορία της εμβληματικής βιομηχανίας
- Δήμητρα Λιάνη: Η αντίδρασή της στο άκουσμα του θανάτου της Αναστασίας Αθήνη
- Πίσω από κάθε νεκρό σε χώρο εργασίας, υπάρχει μια κοινή αλήθεια
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
