Βερόνικα Αργέντζη: «Τον πατέρα μου τον γνώρισα στα 14 μου»

Πίσω στα 90s η Βερόνικα Αργέντζη έγινε γνωστή από τον ρόλο της στη σειρά του Μανούσου Μανουσάκη «Τμήμα Ηθών» ωστόσο η έντονη προβολή την κούρασε γρήγορα.

«Κάποια στιγμή είπα “(σ.σ. δεν αντέχω) όλο αυτό με την πολλή έκθεση, το πολύ ξενύχτι, την πολλή ζήτηση, το πολύ”». Είπα “πρέπει να ηρεμήσω, πρέπει λίγο να κάτσω, να δω πραγματικά τι είναι αυτό που με κάνει καλά”. Ασχολήθηκα με τα παιδιά, έκανα θέατρο λίγο στα παιδιά, ασχολήθηκα με τη διαφημιστική εταιρεία που είχαμε. Μπορώ να κάνω χίλια πράγματα. Ασχολήθηκα με ακίνητα, ασχολήθηκα με διάβασμα, καλυτέρευσα τον εαυτό μου. Σκέφτηκα, είδα πράγματα… Έζησα λίγο ήρεμα, γιατί όλα αυτά είχανε μία πολύ μεγάλη ένταση», δήλωσε η ηθοποιός στην εκπομπή «Στούντιο 4» σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της.

Πρόσθεσε ακόμη ότι η δημιουργία οικογένειας, ήταν κάτι που ήθελε από μικρή γιατί της έλειπε.

«Ήθελα οικογένεια με την κλασικότατη έννοια. Αυτό που μου έλειπε από παιδί. Πριν 22 χρόνια έκανα την κόρη μου, 26 χρόνια έμεινα με τον σύζυγό μου. Θεωρώ ότι έκανα γρήγορα οικογένεια», εκμυστηρεύτηκε.

Αποκάλυψε μάλιστα ότι η ίδια γνώρισε τον πατέρα της όταν ήταν 14 ετών.

«Όταν ήμουν μικρή αισθανόμουν ότι κάτι μου λείπει, που τ’ άλλα τα παιδιά το ‘χουν, ενώ εγώ δεν το ‘χω. Αυτό ήταν η κοινωνική ταυτότητα, η κοινωνική αποδοχή», εξομολογήθηκε στην αρχή της συνέντευξή της, υπογραμμίζοντας ότι η μητέρα της ήταν τραπεζική υπάλληλος και εκείνη μεγάλωνε της με τον παππού και τη γιαγιά της.

«Εγώ εισέπραττα, αυτόν τον ψίθυρο “ψιτ, ποιανού είν’ αυτό το παιδί; ποιανού είν’ αυτό το παιδί;”. Τότε υπήρχε αυτό. Τη μαμά την έβλεπα κάθε φορά που ερχόταν να με δει και μ’ έπαιρνε, γεμάτη δώρα, όποτε της το επέτρεπε η δουλειά, είτε ήταν Σαββατοκύριακο είτε με έπαιρνε κάποια στιγμή εκεί», είπε ακόμα.

Μιλώντας για τη σχέση της με τη μητέρα της όταν ήταν παιδί, υπογράμμισε: «Θυμάμαι όταν η μητέρα μου μου έφερε μία κούκλα El Greco, από αυτές τις πολύ ωραίες κούκλες, μεγάλες, με τα μαύρα τα μαλλάκια και το στρογγυλό πρόσωπο. Ήμουν 6 – 7 χρονών. Όλα τα παιδιά λοιπόν, σαν τα μελισσάκια, είχανε έρθει και τραβούσαν την κούκλα να δούνε πώς είναι, τι φοράει.

Εγώ, νομίζω τα λέει όλα, πήγα πίσω από μία κολώνα της ΔΕΗ, την κράτησα αγκαλιά και κοίταζα τα παιδιά που είχανε την κούκλα. Η έννοια μου ήταν στη μητέρα. Αργότερα στη ζωή μου, δεν με εντυπωσίασε ποτέ η ύλη.

Ήθελα άλλα πράγματα να γεμίσουν την ψυχή μου. Εγώ εκείνη τη στιγμή ήθελα τη μαμά μου. Ήθελα την αγάπη, δηλαδή. Ήθελα την αγκαλιά.

Μεγαλώνοντας μείναμε πολλά χρόνια μαζί με τη μητέρα μου. Όταν βρέθηκα στην Αθήνα και μείναμε μέχρι και το τέλος, δηλαδή το ’11 που έφυγε από τη ζωή. Δεν τα είπαμε όλα. Μου λείπει που δεν τα είπαμε όλα.

Αισθάνομαι ότι δεν ξέρει κανένας τι ξημερώνει, λέω πάντα “Θεέ μου, σε παρακαλώ πάρα πολύ, δώσ’ μου τον χρόνο να αδειάσω μέσα μου διάφορα πράγματα και να λειάνω, αν όχι να εξαφανίσω, ό,τι αρνητικό μπορεί να έχω φέρει στη ζωή μου εδώ”. Αυτό με βασανίζει», είπε στη συνέχεια.

«Τον μπαμπά τον γνώρισα στα 14 μου»

Παράλληλα, η Βερόνικα Αργέντζη εξομολογήθηκε: «Τον μπαμπά τον γνώρισα στα 14 μου και μετά από λίγο έφυγε. Ας πούμε ότι δεν υπήρχε. Έφυγε κυριολεκτικά από τη ζωή».

Για τις πιο κομβικές στιγμές της ζωής της, δυσάρεστες και ευχάριστες η Βερόνικα Αργέντζη σημείωσε: «Δυσάρεστη στιγμή ήτανε όταν έφυγε η μητέρα μου, που ήτανε λίγο αδιαχείριστο γιατί έφυγε έτσι ξαφνικά, και χρειάστηκε χρόνος να συγχωρήσω τον εαυτό μου για πράγματα που δεν είχα κάνει. Την κουβαλάω κι εγώ την ευθύνη γιατί ήμουνα ένα έντονο παιδί παρόλο που μπορεί να είχα κάθε δικαίωμα σαν παιδί να είμαι όπως ήθελα…

Εγώ τη ζόρισα τη μητέρα μου λίγο. Δηλαδή ήμουνα πολύ χειραφετημένη και επειδή ήταν και αυτή πολύ δυνατός άνθρωπος, ήμουν κι εγώ πολύ δυνατή. Και αυτό μας έφερε σε συγκρουσιακές καταστάσεις. Δυσάρεστη ήταν η στιγμή που έφυγε από τη ζωή ο σύντροφός μου, για πάρα πολλούς λόγους και κυρίως για το παιδί μου».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.