Φόνισσα: Το έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη - Η υπόθεση του βιβλίου

Η Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη αποτελεί ένα από τα κλασικά δείγματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας των αρχών του 20ου αιώνα.

Ο Παπαδιαμάντης πραγματεύεται ζητήματα ηθικής, τη θέση της γυναίκας σε μία μικρή επαρχιακή κοινωνία και καταφέρνει να διεισδύσει στον ψυχισμό της κλειστής κοινωνίας της Σκιάθου.

Η Φόνισσα: Η υπόθεση του έργου

Κεντρικό πρόσωπο είναι η Φραγκογιαννού, μία ηλικιωμένη χήρα που έζησε βάσανα ως παιδί, σύζυγος, μητέρα και γιαγιά, υπηρετώντας πάντα και χωρίς αντιρρήσεις τους ανθρώπους γύρω της.

Η πείρα τής δίδαξε ότι η ζωή της γυναίκας είναι γεμάτη βάσανα και πίστευε ότι η γέννηση ενός κοριτσιού φέρνει μόνο δυστυχία, τόσο στο ίδιο το παιδί, όσο και στην οικογένειά του, ιδιαίτερα εάν είναι φτωχή.

Ένα βράδυ, καθώς ξενυχτάει στην κούνια της άρρωστης νεογέννητης εγγονής της, περνούν από το μυαλό της οι δυσκολίες που έζησε. Θολώνει και σκοτώνει το βρέφος προκαλώντας του ασφυξία. Ο γιατρός θεωρεί τον θάνατο φυσιολογικό.

Στην αρχή νιώθει τύψεις, κατά βάθος όμως δεν μετανιώνει. Αντίθετα, τής γίνεται έμμονη ιδέα ότι η μοίρα την έχει τάξει να σώσει τον κόσμο απαλλάσσοντάς τον από μικρά κορίτσια.

Τα επόμενα θύματά της Φραγκογιαννούς είναι τρία μικρά κοριτσάκια. Δεν φέρει καθόλου τύψεις, αλλά και δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει το κακό που έκανε.

Η χωροφυλακή τήν υποψιάζεται και αποφασίζει να τη συλλάβει, με αφορμή όμως ένα έγκλημα που δεν έχει διαπράξει. Ένα κοριτσάκι πνίγηκε σε πηγάδι και κοντά βρισκόταν η Φραγκογιαννού. Αν και ευχήθηκε να πνιγεί το παιδί, η ίδια δεν το έσπρωξε.

Στην προσπάθειά της να ξεφύγει από τους χωροφύλακες, αποφασίζει να καταφύγει στο ερημητήριο ενός ασκητή, στο οποίο εξομολογείται τα αμαρτήματά της. Τη στιγμή όμως που προσπαθεί να περάσει ένα στενό πέρασμα, η παλίρροια την παρασέρνει και η Φραγκογιαννού πεθαίνει, ανάμεσα στην ανθρώπινη και τη θεία δίκη.