Η αναζήτηση βιβλίου είναι ατομικό άθλημα

Κάθε εβδομάδα, η Σταυρούλα Κουλίτση, γράφει στο reader.gr και στη στήλη Διαβάσεις για όσα έκανε ή δεν έκανε, για όσα σκέφτηκε και για όσα προέκυψαν χωρίς να τα έχει σκεφτεί. Όλα αυτά «στην καλύτερη πόλη του κόσμου», γιατί όλοι έχουμε δικαίωμα στην ουτοπία.

Τα φεστιβάλ οποιουδήποτε είδους δίνουν το χώρο, το χρόνο και το σωστό πλαίσιο για να εξερευνήσεις κομμάτια τέχνης όχι τόσο προβεβλημένα, αυτά που δεν θα βρεις εύκολα με ένα απλό google search, που δεν θα σου εμφανίσει ο αλγόριθμος, ούτε θα πέσεις πάνω τους σε μια random βόλτα κι αυτό είναι στο μυαλό μου το πιο ισχυρό τους όπλο.

Τα αδιάβαστα έχουν νεύρα

Το Φεστιβάλ Βιβλίου, βέβαια, είναι και μια τεράστια παγίδα: (άλλη) μια γνώριμη απειλή για τα αδιάβαστα βιβλία που στοιβάζονται στο σπίτι και περιμένουν στωικά ένα ψήγμα ενδιαφέροντός σου. Κι ενώ κάποτε τα πήρες με πάθος, ενθουσιασμό και ίσως κάποια οικονομική υπέρβαση, τώρα κάθονται στη βιβλιοθήκη παροπλισμένα ενώ κάποια καινούργια θα έρθουν να τους κάνουν παρέα μέχρι να γίνουν κι εκείνα μέρος της διακόσμησης. Εντάξει, ας μην τα ισοπεδώνω όλα και μάλιστα τόσο δραματικά. Πολύς κόσμος εκεί έξω διαβάζει όντως τα βιβλία που αγοράζει (ή δανείζεται) αλλά πάντα με εντυπωσιάζει αυτή η τάση μας να θέλουμε τόσο απεγνωσμένα να έχουμε κάτι που τελικά ίσως δεν χρησιμοποιήσουμε ποτε. Ένας κανόνας για την αγορά βιβλίων θα μπορούσε να είναι το one of each. Ένας κλασικός συγγραφέας, ένας σύγχρονος, ένα δοκιμιακό έργο, μια συλλογή διηγημάτων κλπ ανάλογα με τις προτιμήσεις σας και τις κατηγορίες που σας ενδιαφέρουν. Άλλωστε, τα αδιάβαστα είναι εκεί όχι απαραίτητα για να διαβαστούν, αλλά για να λύσουν κάποια στιγμή ένα πρόβλημα - τα βιβλία είναι problem solvers κι εμείς πάντα θα έχουμε προβλήματα προς λύση.

Η μετάφραση μου είναι καλύτερη από τη δική σου

Μια μεγάλη πληγή που μπορεί να γιατρέψει το Φεστιβάλ Βιβλίου είναι η επιλογή σωστής μετάφρασης. Αν μιλάμε για συγγραφείς με ανοιχτά δικαιώματα, πόσο μάλλον για σημαντικούς δημιουργούς, αρκετοί εκδοτικοί οίκοι έχουν μεταφράσει τα βιβλία τους σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και οι διαφορές μεταξύ τους είναι συχνά χαοτικές. Πολύ χαρακτηριστικές οι περιπτωσεις των Ντοστογιέφσκι, Τολστόι, Νίτσε, Κάφκα που άρχισα να φοβάμαι ότι θα τους βρώ τυπωμένους μέχρι και σε χαρτοπετσέτες στο σούπερ μάρκετ. Εκεί λοιπόν έρχεται το δίλημμα του πώς θα διαλέξεις την πιο ταιριαστή σε σένα έκδοση και μετάφραση ειδικά αν δεν έχεις κάποια βαθιά εμπειρία με τους μεταφραστές ή κάποιον ειδικό να ρωτήσεις. Προσωπικά κάνω το εξής: διαβάζω την πρώτη σελίδα από κάθε μετάφραση, τις συγκρίνω μεταξύ τους και στο τέλος επιλέγω. Προσπαθώ δηλαδή να μην βιαστώ να πάρω το πρώτο που θα βρω μπροστά μου (ειδικά αν έχει ωραίο εξώφυλλο) και να κάνω κανονική έρευνα.

Η εσωστρέφεια της αναζήτησης

Τι καλύτερο από το να πάρεις τους φίλους σου και να πάτε να χαζέψετε βιβλία. Οκ, υπάρχουν και καλύτερα πράγματα από το παραπάνω, αλλά τώρα βρισκόμαστε σε συγκεκριμένο σύμπαν. Στην πραγματικότητα δεν θα αλληλεπιδράσετε σχεδόν καθόλου σε όλη τη διάρκεια της βόλτας σας. Ο καθένας θα διαβάζει τις περιγραφές που τον ενδιαφέρουν, θα χάνεται στα περίπτερα για να βρει αυτό το ένα βιβλίο που πρέπει οπωσδήποτε να πάρει σήμερα, θα συζητάει με τους ανθρώπους των εκδοτικών για το τι να διαλέξει από τον Χ συγγραφέα και το πολύ πολύ να δείχνετε ο ένας στον άλλο από μακριά εξώφυλλα για να πάρετε δεύτερη γνώμη και ο άλλος (ή ο ένας) να κουνάει το κεφάλι καταφατικά ή μη ενώ είναι ακόμα χαμένος στις δικές του αναζητήσεις. Πού θέλω να καταλήξω; Σίγουρα όχι στη μοναξιά της ύπαρξης, αλλά στο ευχάριστο δεδομένο ότι ένα Φεστιβάλ Βιβλίου είναι ο ιδανικός χώρος για να επισκεφθείτε ακόμα και μόνοι σας!

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.