Extasy Extano: H ιστορία του χορευτικού ύμνου των '90s - Tι σήμαινε τελικά ο τίτλος

Ξαφνικά, στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1990, κυκλοφορεί ένα κομμάτι με τίτλο «Así me gusta a mí». Ο δημιουργός του είναι από τη Βαλένθια της Ισπανίας, λέγεται Χοακίμ Ισίδρο «Τσίμο» Μπάγιο Γκόμεζ και γίνεται ευρύτερα γνωστός ως Τσίμο Μπάγιο.

Το κομμάτι έχει ακατάληπτα λόγια, εκτός από ένα σημείο που ακούγεται ξεκάθαρα το λεκτικό σχήμα «Extasy Extano», σαν ένας κώδικας για κάτι «πονηρό», παράνομο, ή απλά διασκεδαστικό. Το single του Τσίμο Μπάγιο γίνεται τεράστια επιτυχία στην Ισπανία, στο Ισραήλ, στην Ιαπωνία και στην Ελλάδα!

Για να ακριβολογούμε, δεν ήταν απλώς επιτυχία στην Ελλάδα. Αν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω στα πάρτι της δεκαετίας του 1990, ο πανζουρλισμός που συνέβαινε αυτόματα σχεδόν, με την εισαγωγή του κομματιού, έμοιαζε απερίγραπτος.

Κάπου εδώ δημιουργούνται κάποιες απορίες, όπως το τι ήθελε να πει ο συνθέτης με το κομμάτι αυτό, σε ποιό ευρύτερο πλαίσιο μουσικής εντάσσεται και τι απέγινε αυτός ο Τσίμο Μπάγιο, που μοιάζει με μέλος των O.P.A. που παράτησε το σχήμα στου δρόμου τα μισά.

Το «Extasy Extano»

O Μπάγιο δεν τραγουδάει λέξεις, αλλά φθόγγους και συλλαβές που μοιάζουν επιεικώς αστεία. «Τσικιτάν τσικιτί ταν ταν» και ύστερα επαναλαμβάνει με νόημα «έκστα σι - έκστα νο».

Σε νήματα στο Threads και στο Reddit συναντάμε ερμηνείες του κομματιού, πως περιγράφει το ναρκωτικό ecstasy και συγκεκριμένα το «το ξενόφερτο, που είναι καλής ποιότητας» αν και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει. Το Así me gusta a mí είναι ένα hardcore techno κομμάτι που ανήκει στη Ruta del Bacalao (σ.σ. ο δρόμος του Μπακαλιάρου) χορευτική σκηνή της Βαλένθια.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα περίοδος της ισπανικής μουσικής

Ήταν το 1980, ο Κάρλος Σίμο ανέλαβε τα decks του κλαμπ Barraca. Εκείνη την εποχή, η μουσική που παιζόταν κυρίως στη Βαλένθια ήταν εμπορική ντίσκο και ισπανική rumba. Ο Κάρλος Σίμο εμφανίστηκε με μια ριζοσπαστική πρόταση: να καταργήσει σταδιακά αυτή τη μουσική και να παίζει punk, post-punk, new wave, synth pop, gothic rock και τα πρώτα κομμάτια ηλεκτρονικής ροκ (proto-techno).

Ήταν μια ριζοσπαστική μουσική πρόταση, που διαδόθηκε από στόμα σε στόμα και αφορούσε κυρίως πάρτι που συνέβαιναν σε κλαμπ στα περίχωρα της Βαλένθια, σε αγροτικές ή παραθάλασσιες περιοχές.

Ο Τόνι «Ελ Γκιτάνιο» («Ο Γύφτος»), οι αδελφοί Κίκε και Χουάντσο Σεράνο, ο Χουανίτο Τορπέντο ήταν μερικοί από τους πρώτους δισκοθέτες που οργάνωσαν αυτά τα πρωτοποριακά μουσικά πάρτι. Ο Φραν Λένερς ήταν ο πρώτος Ισπανός DJ, ο οποιός πέρα από την επιλογή κομματιών, επικεντρώθηκε και στο μιξάρισμα δίσκων στα ίδια BPM. 

Αυτή η επανάσταση διήρκεσε περίπου επτά-οκτώ χρόνια. Στις αρχές της δεκαετίας του '90, αρκετοί Ισπανοί προσπαθούσαν να «καβαλήσουν» το κύμα της χορευτικής μουσικής, δημιουργώντας κομμάτια σε αυτό το ύφος, χωρίς ιδιαίτερη έμφαση στο γράψιμο καλών στίχων ή την παραγωγή ενδιαφέρουσας μουσικής, σαν αέναους techno αυτοσχεδιασμούς.

Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το μουσικό υποείδος makina, μια αφορμή για ατέλειωτα techno party με κομμάτια που δεν λένε τίποτα το ιδίατερο, άλλα έχουν τον τρόπο να σε σηκώσουν να χορέψεις μέχρι τελικής πτώσης. Κάπου εκεί εμφανίστηκε (το 1991) ο Τσίμο Μπάγιο.

Έκανε κάτι μετά;

Ο Τσίμο κυκλοφόρησε έξι ακόμα singles, εκ των οποίων κανένα δεν κατάφερε να επαναλάβει την επιτυχία του πρώτου του ηχογραφήματος. Το 2010 προσπάθησε να εκπροσωπήσει την Ισπανία στη Eurovision, όμως το La Fiesta del Fuego αποκλείστηκε από τη διοργάνωση, καθώς κρίθηκε πως παραβαίνει τους κανόνες του διαγωνισμού. Κάνει ακόμα συναυλίες ανά την Ευρώπη, απορούμε πως δεν έχει ΑΚΟΜΑ έρθει στα μέρη μας.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.