O Χάρης Χαλκίτης ήταν ο μικρός θεός των ντισκοτέκ στα 70ς

Σήμερα μάθαμε πως ο Χάρης Χαλκίτης πέθανε, σε ηλικία 79 ετών. Οι περισσότεροι τίτλοι που αναφέρουν τη σχετική είδηση, μιλάνε για κυρίως για την κόρη του, την τραγουδίστρια και δασκάλα φωνητικής, Βικτώρια Χαλκίτη. Στην πραγματικότητα, ο Χάρης Χαλκίτης έζησε 10 ζωές μέσα στην ποπ μουσική, δημιουργώντας πειραματικά ροκ, ηλεκτρονικά, ντίσκο, ελληνόφωνα και και αγγλόφωνα ηχογραφήματα με μπάντες, με ποπ σταρς κάθε εποχής, ή και για τον εαυτό του. 

Στις αρχές της δεκαετίας του `60, ο Χάρης Χαλκίτης φεύγει από την γενέτειρα του, την Αίγυπτο και εγκαθίσταται στην Αθήνα. Εκεί, μαζί με τους Δάκη και Φίλιππο Νικολάου, μπαίνει στο συγκρότημα των Playboys, ένα σχήμα που πρωτοπορούσε μουσικά, γράφοντας τραγούδια με ξένο στίχο. Οι Playboys άφησαν πίσω τους 7 μικρούς δίσκους, με τo »Pourquoi/Nansy» να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία τους. Παίζει πιάνο, σαξόφωνο, φλάουτο, κλαρίνο, κρουστά και μπάσο, ενώ κάνει συναυλίες με τους Playboys ακόμα και στο καζίνο του Λίβανου, σε μια ιστορία του 1968 που μοιάζει βγαλμένη από εξωτική περιπέτειά α λα James Bond. 

Για τη δεκαετία του `70, κρατάμε την ανάσα μας λίγο πριν καταγράψουμε σε πόσα διαφορετικά project εμφανίστηκε και με πόσα δικά του πράγματα καταπιάστηκε ο Χάρης Χαλκίτης στην ποπ μουσική. Αφού συμμετείχε για λίγο στο συγκρότημα του Γεράσιμου Λαβράνου, ο Ντέμης Ρούσος του ζητάει να συμμετάσχει στο θρυλικό άλμπουμ "666" των Aphrodite's Child. Συμμετέχει και στην τελευταία τους σειρά συναυλιών. Στη συνέχεια κάνει την την παραγωγή στο πρώτο  άλμπουμ του Ντέμη Ρούσσου, "On the Greek Side of My Mind" (1971). Συνεργάστηκε με την Dalida, με το σχήμα "Queen Samantha" και έγραψε υπέροχα disco κομμάτια, υπογράφοντας ως Harris Halkitis.

Μέσα από το βιβλίο "Get That Beat" του Ντίνου Δηματάτη (αναδημοσίευση από εδώ), μαθαίνουμε λίγες ακόμα πληροφορίες για τη μουσική του Χάρη Χαλκίτη:

Το 1970 γίνεται μέλος των Eros, ενός βραχύβιου συγκροτήματος που σχηματίστηκε στην Γαλλία από τους Λουκά Σιδερά, Δημήτρη Ταμπόση (κιθαρίστα/τραγουδιστή), Λάκη Βλαβιανό (πιάνο) και τον Χάρη Χαλκίτη (μπάσο, σαξόφωνο, περκάσιονς) και κυκλοφορούν ένα δίσκο 45 στροφών με τα τραγούδια «Rain Train/ I Can See It». Χρειάστηκαν να περάσουν τρία χρόνια, για να φθάσουμε στο 1973 και να κυκλοφορήσει το μικρό δίσκο “Echoes of Jerusalem/Take your time”. Η έντονη δραστηριότητά του, κάνει τη γαλλική δισκογραφική εταιρεία Barclay να τον υπογράψει και να του κυκλοφορήσει 7(!) μικρούς δίσκους (single), με την εξής χρονολογική σειρά: “Riding free,Leaving lonely/If I Could”, “Like the Bird/Time is Over”, “Riding on Moving/Marita”, “We ll share the world/Birdman”, “Telephone Rock/Because I love”, “So long/Summer Beeeze” και “Fame old situation /So long.

Μετά από την πολυδιάστατη και γεμάτη από ετερόκλητες επιρροής διαδρομή του στην αγγλόφωνη και τη γαλλόφωνη ποπ, ο Χαλκίτης γύρισε στην Ελλάδα, όπου και εργάστηκε ως παραγωγός, ενορχηστρωτής, μουσικός και ερμηνευτής σε δεκάδες δίσκους, για ερμηνευτές όπως ο Δάκης, η Πωλίνα, η Μαντώ, η Κωνσταντίνα, ενώ βοήθησε και την κόρη του, Βικτώρια Χαλκίτη, να μετουσιώσει το φωνητικό της ταλέντο σε όμορφα ποπ τραγούδια. Το «Καυτές Βραδιές», ένα ντουέτο με την Κωνσταντίνα, ήταν μια υπενθύμιση πώς ο Χάρης Χαλκίτης μπορούσε να τραγουδήσει και ελληνικά ποπ. Επίσης ήταν κι ένα βιντεοκλίπ βουτηγμένο στη 90s pop αισθητική.Δεν ξέρω πως αλλιώς να τον αποχαιρετήσουμε.

Update: Ξέρω, με το παρακάτω, πρώτο κομμάτι της Βικτώριας σε παραγωγή του πατέρα της. Αυτός είναι ένας νεποτισμός που εγκρίνουμε.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.