Smashing Pumpkins: Η συναυλία που δεν πρέπει να χάσεις

Όλα ξεκινούν με έναν στίχο, γεμάτο οργή, και μια φωνή που μπορεί να μην είναι η πιο μελωδική φωνή του σύμπαντος, όμως ξέρει πώς να ενσωματώσει τον θυμό μιας ολόκληρης γενιάς. 

«Despite of my rage I am still just a rat in cage», τραγουδάει ο Μπίλι Κόργκαν στο Bullet on Butterfly Wings στο άλμπουμ Mellon Collie on Infinite Sadness, έναν κύκλο τραγουδιών που αποτελεί ορόσημο για τον ήχο του εναλλακτικού ροκ.

Κι όλα ξεκίνησαν πιο διακριτικά, με μια μαγεία που κανείς δεν μπορούσε να αποκωδικοποιήσει. 

Η τριλογία της οργής 

Mother, weep the years I'm missing
All our time can't be given
Back
Shut my mouth and strike the demons
That cursed you and your reasons
Out of hand and out of season
Out of love and out of feeling (Μαyonnaise, 1994)

Οι Smashing Pumpkins σχηματίστηκαν το 1988, με τον Μπίλι Κόργκαν ως το απόλυτο αφεντικό, τον Τζέιμς Άιχα στην κιθάρα, τον Τζίμι Τσέιμπερλιν ως μια δύναμη της φύσης στα ντραμς και την ιδιοσυγκρασιακή φιγούρα της Ντ' Άρσι Ρέτζκι στο μπάσο.

Το συγκρότημα πειραματίστηκε μουσικά και επηρεάστηκε άμεσα από τη μουντάδα του Σικάγο, από τους εφιάλτες του Μπίλι - κληρονομιά από τη σκληρή παιδική ηλικία που βίωσε, από τη μοναξιά και το φόβο να εμπιστευτεί ανθρώπους.

Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του '90, λες και ήταν γραφτό τους να κυκλοφορήσουν κλασικά ροκ ηχογραφήματα, μας χάρισαν το Gish, έναν κύκλο τραγουδιών με επιρροές από τον shoegaze θόρυβο, από το παλαιομοδίτικο μέταλ, από τις ποπ ευαισθησίες που ήταν έτσι κι αλλιώς, διάχυτες στην παρέα των 4 «Κολοκύθων».

Ακολούθησε το Siamese Dream,  ένα ανυπέρβλητο αριστούργημα, πραγματικό statement του «ήχου του Μπίλι Κόργκαν», ενός περίπλοκου, γεμάτου στρώσης παραμόρφωσης, μελωδικού ταξιδιού της κιθάρας, δύσκολο νο περιγραφεί. Όπως έλεγε και ο Τόμι Γουαϊζό στο The Room, κάποια πράγματα δεν περιγράφονται, απλώς τα αισθάνεσαι.

Με το Mellon Collie φτιάχνουν ένα Dark Side of The Moon για τη γενιά του '90, μια σειρά τραγουδιών με «μυτερές» γωνιές, ηλεκτρικές prog όπερες, επικές εξομολογήσεις με έγχορδα που σου γρατζουνάνε την ψυχή (Disarm) και τόσα άλλα μαγικά.

Τα παράξενα παιδιά των '90s, ακόμα και μετά το ξαφνικό φευγιό του Κερτ Κομπέιν, έχουν ένα συγκρότημα που τους εκφράζει.

Σημασία έχει το ταξίδι

Το 1998 αποχώρησε από το συγκρότημα ο Τσέιμπερλιν, και στη θέση του ο Κόργκαν τοποθέτησε drum machine (!) και η μπάντα έκανε μια βουτιά στο σκοτάδι που θα ζήλευαν και οι Cure, με το καθηλωτικό διπλό άλμπουμ Adore.

Δύο χρόνια μετά, και ενώ η ποπ μουσική υιοθετούσε νέες εκφράσεις, και το ίντερνετ επηρέαζε τον εκδημοκρατισμό της διανομής της δισκογραφίας, οι Pumpkins βγάζουν το Machina, ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται μόνο από εμμονές του Κόργκαν.

Η μπάντα διαλύεται το 2001, μόλις για τέσσερα χρόνια, και από το 2005 επιστρέφει, χωρίς την Ντ' Άρσι, που έχει ξεκόψει από τα ροκ συγκροτήματα. Από το 2010 και μετά, είναι σαφές ότι η μπάντα αποτελεί περισσότερο προσωπικό όχημα του Μπίλι Κόργκαν, ο οποίος προσπαθεί να βρει την άκρη του νήματος, να ονειρευτεί τη συνέχεια των αριστουργημάτων που έγραψε η μπάντα στα '90s.

Η δισκογραφία τους παραμένει τακτική, οι πειραματισμοί τους σε ήχους και ιδέες ανελέητοι, ενώ το κοινό στις συναυλίες τους αγαπάει «τα παλιά» και το δείχνει με κάθε τρόπο. 

Μη χάσεις αυτή τη συναυλία αν...

Αν αγαπάς τον σκληρό ήχο της ροκ, αυτόν που μοιάζει να προέρχεται από όργανα, αλλά και από ένα σώμα που δονείται, ανάλογα με τα εκάστοτε συναισθήματά του.

Ο Μπίλι Κόργκαν είναι από μόνος του ένας λόγος για να βρεθείς το βράδυ της 16ης Ιουλίου 2024 στο ΣΕΦ. Μια ψυχή που έχει σκαρφιστεί εκατοντάδες μαγικά τραγούδια, που δημιούργησε έναν δικό του μουσικό κόσμο στα σύνορα μιας post-grunge δυστοπίας.

Οι Smashing Pumpkins είναι το μικροσύμπαν που δημιούργησε πριν 35 χρόνια και συνεχίζει να ανατροφοδοτεί με μαγικά τραγούδια. Γίνε μέρος του κόσμου τους και δεν θα το μετανιώσεις.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.