Επτά κλασικές ελληνικές ταινίες που «ανέβηκαν» πρώτα στο θέατρο - Ποιοι έπαιξαν πρώτοι τους ρόλους που αγαπήσαμε

Μπορεί να μας φαντάζει απίστευτο, αλλά ρόλους που έχουμε αγαπήσει μέσα από τις ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου και τους έχουμε ταυτίσει με κάποιους ηθοποιούς, παίχτηκαν για πρώτη φορά στο θέατρο από άλλους ηθοποιούς. 

Άλλωστε, στα '60s ήταν συνηθισμένο ένα θεατρικό έργο, το οποίο έσπαγε τα ταμεία και μάζευε ουρές έξω από το θέατρο, να γυριζόταν σε ταινία σχεδόν αμέσως μετά, γνωρίζοντας εξίσου μεγάλη επιτυχία.

Πολλές φορές οι συντελεστές ήταν οι ίδιοι, αλλά υπήρχαν και περιπτώσεις κατά τις οποίες άλλοι ήταν οι ηθοποιοί που έπαιξαν στη θεατρική παράσταση και άλλοι εκείνοι που -για διάφορους λόγους- πήραν τον ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά. Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα: 

Το Ξύλο Βγήκε Από Τον Παράδεισο

Η ταινία που εκτόξευσε τη δημοτικότητα της Αλίκης Βουγιουκλάκη και την καθιέρωσε ως «εθνική σταρ» όταν προβλήθηκε το 1959 ήταν γνώριμο έργο στο κοινό και αυτό γιατί είχε παιχτεί 15 χρόνια πριν στο θέατρο. 

«Το Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο» είχε ανέβει στο θέατρο Κυβέλη το 1944 με την 26χρονη τότε Μαρία Καλουτά στον ρόλο της Λίζας Παπασταύρου που αργότερα έπαιξε η Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Κώστα Μανιατάκη στον ρόλο του Πάνου Φλωρά που στο σινεμά υποδύθηκε ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Όλοι οι ηθοποιοί που έπαιξαν στην παράσταση ήταν διαφορετικοί από αυτούς που έπαιξαν στην ταινία πλην του Ορέστη Μακρή που έπαιξε τον ίδιο ρόλο και στα δύο.

Η μουσική της παράστασης είχε την υπογραφή του Μενέλαου Θεοφανίδη σε αντίθεση με την ταινία όπου τη μουσική και τα τραγούδια έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις. 

Παρά το γεγονός ότι το κοινό αγκάλιασε την παράσταση, οι κριτικές που έλαβε ήταν χλιαρές αν και την ίδια στιγμή οι πρωταγωνιστές κατόρθωσαν να κερδίσουν και τους κριτικούς.

Πάντως, όταν αποφασίστηκε η μεταφορά του έργου στον κινηματογράφο, η Μαρία Καλουτά ήταν 40 ετών, συνεπώς, δεν θα μπορούσε να υποδυθεί την ανήλικη μαθήτρια. Έτσι, ο ρόλος πήγε στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, η οποία στις συνεντεύξεις της πάντα έδειχνε μια αδυναμία σε αυτόν τον ρόλο. 

Δεσποινίς Διευθυντής 

Προτού η «Λίλα» Τζένη Καρέζη «σπάσει» ταμεία ρωτώντας με πληθυντικό ευγενείας τον «κύριο Σαμιωτάκη» Αλέκο Αλεξανδράκη «Γυρίσαατεε;» ή φωνάζοντας για ενισχύσεις την ξαδέρφη «Αθηνάααα» Λιλή Παπαγιάννη, είχε γνωρίσει την αποθέωση στο θέατρο.

Η «Δεσποινίς Διευθυντής» είχε ανέβει στο θέατρο Κοτοπούλη ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1963 για να «σώσει» την Καρέζη από την παράσταση «Η Γειτονιά των Αγγέλων», η οποία δεν κέρδισε το κοινό με αποτέλεσμα να κατέβει μέσα σε μόλις λίγες εβδομάδες. 

Στο θέατρο, όμως, τον Αλέκο Σαμιωτάκη δεν υποδυόταν ο Αλέκος Αλεξανδράκης παρά ο Νίκος Κούρκουλος. Η παράσταση έσκισε και η Φίνος Φιλμ εκδήλωσε αμέσως ενδιαφέρον να μεταφερθεί το έργο στον κινηματογράφο. Άλλωστε, τότε η «αιώνια αντίπαλός της, Αλίκη Βουγιουκλάκη, είχε φύγει από την εταιρεία και ο Φιλοποίμην Φίνος είχε ρίξει όλο του το βάρος στην Καρέζη που ήταν η σταρ της εταιρείας.   

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι το όνομα του Νίκου Κούρκουλου έπεσε στο τραπέζι, τόσο ο ίδιος όσο και ο Φίνος δεν ήθελαν να είναι αυτός ο κινηματογραφικός παρτενέρ της Καρέζη. Ο λόγος; Τόσο ο ίδιος ο Κούρκουλος όσο και ο Φίνος πίστευαν ότι δεν του πάει η κωμωδία. Έτσι, ο ρόλος πήγε στον Αλέκο Αλεξανδράκη με τον οποίο, άλλωστε, η Καρέζη είχε ξαναπαίξει στον κινηματογράφο με επιτυχία. 

Η Χαρτοπαίχτρα

Ίσως είναι ένας από τους πλέον χαρακτηριστικούς ρόλους της Ρένας Βλαχοπούλου, η οποία «κέντησε» ως Αλέκα Οικονομίδου, η αγιάτρευτη «Χαρτοπαίχτρα». 

Και όμως η Ρένα Βλαχοπούλου δεν ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο και αυτό γιατί η ταινία βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Δημήτρη Ψαθά που είχε σπάσει ταμεία για τρεις θεατρικές σεζόν με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Ανδρεάδη, γνωστή και ως «κυρία Κατερίνα». 

Πρόκειται για μία από τις κορυφαίες Ελληνίδες ηθοποιούς, η οποία μεσουράνησε στο θέατρο από τη δεκαετία του '40 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '60. Ωστόσο, από επιλογή δεν έπαιξε στον κινηματογράφο οπότε στις νεότερες γενιές ίσως να μην είναι τόσο γνωστή. 

Η Κατερίνα Ανδρεάδη ανέβασε τη «Χαρτοπαίχτρα» το 1963 με τον θίασό της και αποθεώθηκε ως Αλέκα Οικονομίδου. Το κοινό σχημάτιζε ουρές για τρεις σεζόν έξω από το θέατρο Μπουρνέλη, συμπληρώνοντας περισσότερες από 720 παραστάσεις, αριθμός ρεκόρ για την εποχή.

Όπως ήταν φυσικό, όταν έπεσε η ιδέα στο τραπέζι να γυριστεί η «Χαρτοπαίχτρα» σε ταινία, η Κατερίνα Ανδρεάδη ήταν η πρώτη επιλογή. Ωστόσο, η ίδια έμεινε πιστή στην επιλογή της να απέχει από το σινεμά με κάποιους να λένε ότι σε αυτό έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι η ίδια θεωρούσε πλέον τον εαυτό της μεγάλο σε ηλικία για να βγει στον κινηματογράφο. Έτσι, ο ρόλος πήγε στη Ρένα Βλαχοπούλου και γράφτηκε ιστορία.

Χτυποκάρδια στο Θρανίο 

Θεωρήθηκε η άτυπη συνέχεια της ταινίας «Το Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο», με τη μαθήτρια Αλίκη Βουγιουκλάκη να φοράει πάλι την ποδιά, να ερωτεύεται τον ώριμο Δημήτρη Παπαμιχαήλ και να «σπάει» και πάλι τα ταμεία. 

Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι πριν θριαμβεύσει στον κινηματογράφο, η Αλίκη είχε μαγέψει με το ίδιο έργο το θεατρόφιλο κοινό και μάλιστα, με τον Γιώργο Πάντζα να παίζει τον ρόλο που αργότερα έπαιξε ο Παπαμιχαήλ στην ταινία. 

Το «Χτυποκάρδια στο Θρανίο» ανέβηκε στο θέατρο Κοτοπούλη με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη τον Δεκέμβριο του 1962 για να «σώσει» την εθνική μας σταρ από την παταγώδη αποτυχία που είχε μόλις γνωρίσει με την πρώτη της θιασαρχική απόπειρα, το «Καίσαρ και Κλεοπάτρα», το οποίο κατέβηκε σε λίγες μόλις εβδομάδες. 

Η Αλίκη εμφανιζόταν ως μελαχρινή Κλεοπάτρα στη σκηνή, το κοινό δεν την αναγνώριζε καν και το θέατρο δεν γέμιζε. Έτσι, η Αλίκη στράφηκε στη δοκιμασμένη συνταγή της μαθήτριας έχοντας στο πλευρό της τον Γιώργο Πάντζα και γνώρισε την αποθέωση με τον κόσμο να κάνει ουρές έξω από τα ταμεία.  

Το έργο έγραψε ο Αλέκος Σακελλάριος και τη μουσική ο Μάνος Χατζιδάκις αν και αξίζει να αναφερθεί ότι το soundtrack της θεατρικής εκδοχής ήταν αρκετά διαφορετικό από το αντίστοιχο που γνωρίζουμε όλοι από την ταινία.  

Μια τρελή, τρελή οικογένεια

Η λατρεμένη ταινία της Φίνος Φιλμ με τους Τζένη Καρέζη, Αλέκο Αλεξανδράκη, Μαίρη Αρώνη και Διονύση Παπαγιαννόπουλο σε «μεγάλα κέφια» βασίζεται στο έργο «Οι Γυναίκες προτιμούν τους σκληρούς», το οποίο είχε ανέβει στο θέατρο για δύο συνεχόμενες σεζόν, αλλά δεν έπαιζε κανένας από τους τέσσερις. 

Ο θίασος Βίλμας Κύρου είχε ανεβάσει το έργο για πρώτη φορά τη σεζόν 1963 - 1964 στο θέατρο Φλόριντα με την ίδια να παίζει τη Μίκα, δηλαδή τον ρόλο της Καρέζη, ενώ τον ρόλο της μικρής της αδερφής, Σίσσυς, έπαιξε η Κατερίνα Γώγου, η οποία κράτησε τον ρόλο και στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου.

Το έργο σημείωσε επιτυχία και έτσι την επόμενη χρονιά πήγε περιοδεία. Αξίζει να σημειωθεί πως την απολαυστική Πάστα Φλώρα, την οποία εμείς έχουμε ταυτίσει με τη Μαίρη Αρώνη, έπαιξε η κορυφαία Ελληνίδα ηθοποιός, Μιράντα Μυράτ, την πρώτη χρονιά και η Τζόλυ Γαρμπή τη δεύτερη χρονιά. 

Και για να βοηθήσουμε λίγο η Τζόλυ Γαρμπή έχει παίξει σε πολλές ελληνικές ταινίες και ένας από τους ρόλους της που έχει μείνει αξέχαστος είναι αυτός της θείας της Αλίκης Βουγιουκλάκη στη «Νεράιδα και το Παλικάρι» που βοηθάει το Κατερινιώ να χαλάσει τον αρραβωνα με τον Σκανταλάκη, ενώ αργότερα την «κλέβουν» κατά λάθος τα πρωτοπαλίκαρα του «Μανούσου» Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Τον ρόλο του Αλέκου Αλεξανδράκη είχε παίξει και τις δύο χρονιές ο Χρήστος Νέγκας.

Της Κακομοίρας

Ο ρόλος του Ζήκου έχει ταυτιστεί με τον Κώστα Χατζηχρήστο με την ταινία «Της Κακομοίρας» να θεωρείται μία από τις πλέον κλασικές της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Και όμως η ταινία στην εποχή της δεν γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία και γυρίστηκε στο σινεμά ύστερα από πρωτοβουλία του Κώστα Χατζηχρήστου το 1963.

Ο ηθοποιός είχε παίξει τον Ζήκο το 1960 στο θέατρο με ένα all star cast αφού είχε στο πλευρό του τη Γεωργία Βασιλειάδου, τον Βασίλη Αυλωνίτη και τον Νίκο Ρίζο. Η παράσταση δεν γνώρισε επιτυχία, αλλά το 1963 ο Χατζηχρήστος, ο οποίος τότε ήταν από τους πλέον αγαπημένους Έλληνες ηθοποιούς αποφασίζει να μεταφέρει το έργο στον κινηματογράφο.    

Ωστόσο, από τη θεατρική διανομή μόνο ο Νίκος Ρίζος κράτησε τον ρόλο του και στην ταινία, ενώ τους ρόλους της Βασιλειάδου και του Αυλωνίτη έπαιξαν η Μαρίκα Νέζερ και ο Κώστας Δούκας. Η ταινία ήρθε 26η ανάμεσα στις 92 ταινίες της σεζόν 1963 - 1964, γνωρίζοντας μέτρια επιτυχία. Σήμερα, βέβαια, θεωρείται κλασική και τα τελευταία χρόνια προβλήθηκε στην τηλεόραση επιχρωματισμένη. 

Εραστές του Ονείρου

Η τελευταία ταινία της Ζωής Λάσκαρη και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ με τη Φίνος Φιλμ ήταν το «Οι Εραστές του Ονείρου» που προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες τον Δεκέμβριο του 1974 και ήρθε πέμπτη σε εισπράξεις από τις συνολικά 47 ταινίες της σεζόν. 

Σύμφωνα με το σενάριο, Ζωή και Δημήτρης ερωτεύονται παράφορα, αλλά ο έρωτάς τους περνάει σαράντα κύματα μέχρι να φτάσουν στο happy end. Η ταινία βασίστηκε στο ομότιλο θεατρικό έργο, το οποίο είχε ανέβει στο θέατρο Βέμπο το 1972 και παιζόταν με μεγάλη επιτυχία για δύο θεατρικές σεζόν. 

Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην ταινία και την παράσταση είναι ότι στο θέατρο τον ρόλο του Παπαμιχαήλ είχε παίξει ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο οποίος εκείνη την περίοδο ζούσε έναν μεγάλο έρωτα με τη Ζωή Λάσκαρη. 

Ωστόσο, μέχρι να γίνουν τα γυρίσματα της ταινίας, Λάσκαρη και Βοσκόπουλος είχαν χωρίσει και έτσι τον ρόλο πήρε ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.