Το κατάμαυρο φινάλε του Pretty Woman που δεν είδαμε ποτέ

Τον Μάρτιο του 1990, το Χόλιγουντ προσπαθούσε να κάνει βήματα εμπρός, να φέρει σε ένα μαζικό κοινό ταινίες με έντονο ερωτικό στοιχείο, ακόμα και να «επιτρέψει» να δούμε ως πρωταγωνίστρια ρομαντικής κομεντί, μια πόρνη πολυτελείας (αυτός ήταν ο '90s ορισμός).

Η ταινία Pretty Woman του Φρανκ Μάρσαλ, που αρχικά λεγόταν «3000», βασισμένη στο ομώνυμο σενάριο που είχε γράψει ο Τζόσεφ Λότον, πέρασε από χίλια κύματα για να γίνει η τεράστια επιτυχία που είδαμε στους κινηματογράφους.

Η αγωνία του να βρεθεί το πρωταγωνιστικό δίδυμο

Ο Αλ Πατσίνο είχε διαβάσει το σενάριο, ώστε να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Έντουαρντ. Δεν είχε ενθουσιαστεί. Ο Σιλβέστερ Σταλόνε και ο Μπαρτ Ρέινολντς το είχαν απορρίψει με συνοπτικές διαδικασίες.

Ο Σαμ Νιλ (Jurassic Park) είχε κάνει δοκιμαστικές λήψεις, δίπλα στην Τζούλια Ρόμπερτς, αλλά δεν είχε πείσει κανέναν. Οι Ντένζελ Ουάσινγκτον, Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Κρίστοφερ Ριβ («Σούπερμαν), είχαν προταθεί, με αρνητικά αποτελέσματα.

Ο Ρίτσαρντ Γκιρ είχε επίσης προταθεί και αρχικά είχε απαντήσει «όχι». Η ίδια η Τζούλια Ρόμπερτς, μόλις 21 ετών τότε, και με προϋπηρεσία την ταινία Mystic Pizza, τον είχε πείσει να διαβάσουν λόγια μαζί. Τελικά, είπε το «ναι».

Όμως, ούτε η Τζούλια Ρόμπερτς ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο της Βίβιαν.

Είχαν προηγηθεί οι Γουινόνα Ράιντερ (θεωρήθηκε «πάρα πολύ νέα για τον ρόλο»), Πατρίσια Αρκέτ, Μπρουκ Σιλντς, Ντρου Μπάριμορ, Ούμα Θέρμαν, Κρίστιν Ντέιβις, Μεγκ Ράιαν (υπήρξε φαβορί για τον ρόλο, ανεξήγητο πως δεν πέρασε) και Ντάριλ Χάνα (απέρριψε το σενάριο ως «απαξιωτικό» για τις γυναίκες).

Η Ρόμπερτς, με την εμφάνιση της στο Mystic Pizza αλλά και με τις ενθουσιώδεις συστάσεις για την παρουσία της στην ταινία «Ανθισμένες Μανόλιες» (προβλήθηκε μετά το Pretty Woman), πήρε τον ρόλο. 

Ο συντηρητικός πυρήνας μιας ρομαντικής ιστορίας

Oι πραγματικοί κακοί της ιστορίας δεν είναι οι «γιάπηδες» που περιτριγυρίζουν τον Έντουαρντ, δεν είναι ΜΟΝΟ αυτοί. Είναι κάθε φιγούρα από τον κόσμο του, που «βαθμολογεί» την Βίβιαν για το αν και εφόσον αξίζει να μπει στον κόσμο του μεταμοντέρνου Πυγμαλίωνα της, όπως οι ψηλομύτες κυρίες στη σκηνή του πολυκαταστήματος.

Η ταινία παραμένει πιστή στο κύμα του πασπαλισμένου με παραμυθένια χρυσόσκονη μισογυνισμού του Hollywood, «πουλάει» μια γυναίκα - τρόπαιο στα χέρια κάθε αρσενικού με χρήμα και εξουσία.

Είναι παρ' όλα αυτά, μια υπέροχη ταινία, αρκεί να έχουμε κατά νου την εποχή στην οποία γυρίστηκε, και την κοινωνία στην οποία απευθυνόταν.

Το εναλλακτικό φινάλε

Το σενάριο στο οποίο βασίστηκε το Pretty Woman περιείχε ένα φινάλε, το οποίο δεν θύμιζε καθόλου αυτό που είδαμε στον κινηματογράφο, που έκανε εκατομμύρια θεατές να δακρύσουν από συγκίνηση για τον Έντουαρτ και την Βίβιαν.

Το «3.000» διατηρούσε όλους τους χαρακτήρες του Pretty Woman αν και θύμιζε περισσότερο δραματικό θρίλερ, βάζοντας στο επίκεντρο μια εκδιδόμενη γυναίκα, που γνωρίζει έναν ευκατάστατο άντρα και η ερωτική τους συναναστροφή, της δίνει τα χρήματα που χρειάζεται να βάλει μπρος κάτι ξεχωριστό: ένα ταξίδι στο πάρκο της Disney, παρέα με την Κιτ, την κολλητή της, επίσης σεξεργάτρια.

Όταν οι δύο τους μπαίνουν στο τρενάκι ενός θεματικού πάρκου της Disney, η ταινία τελειώνει.

Γιατί δεν είδαμε αυτό το φινάλε; Μα γιατί η ταινία προτάθηκε στην Touchstone Pictures, μια εταιρεία παραγωγής που ανήκει στην Walt Disney.

Οι δημιουργοί της προνόησαν ότι ως σκοτεινό δράμα δεν θα είχε καμία απολύτως τύχη, και εγένετο Pretty Woman.  

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.