Τι συμβολίζει η μπλε μπογιά στο Braveheart

Tον Μάιο του 1995, ο Μελ Γκίμπσον φόρεσε τη μεσαιωνική στολή του πολέμου, μπήκε στο σώμα του Σκωτσέζου επαναστάτη Γουίλιαμ Γουάλας και μας χάρισε θρυλικές εικόνες για το σινεμά των '90s.

Το ιστορικό έπος Braveheart που έγραψε και σκηνοθέτησε ο 69χρονος ηθοποιός, μας έκοψε την ανάσα με τις επικές σκηνές μάχης και εκείνο το φινάλε που θα μείνει στη συλλογική μνήμη, όσο θα υπάρχουν ταινίες.

Δίκαια η ταινία πήρε και το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και κατέρριψε το ένα μετά το άλλο ρεκόρ εισπράξεων παγκοσμίως, με περισσότερα από 200 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις εισιτηρίων (για ένα μπάτζετ που δεν ξεπέρασε τα 80 εκατομμύρια).

Κάπου εδώ όμως σταματούν τα καλά λόγια και ξεκινούν οι πολλές ιστορικές ανακρίβειες.

Η ταινία είναι μνημειώδης (και) για τα λάθη της

H ερευνήτρια Σάρον Κρόσα είχε γράψει τότε πώς η απεικόνιση των Σκωτσέζων μαχητών με κιλτ και δερμάτινες ζώνες, ήταν «τόσο ιστορικά ανακριβής, σαν να δείχνει κάποιος Ινδιάνους από γουέστερν με κουστούμια και γραβάτες».

Επίσης, η μπλε μπογιά με την οποία οι μαχητές έβαφαν τα πρόσωπα τους, είναι μέρος της ιστορίας της Σκωτίας μεν, αλλά δεν συνδέεται με την εποχή του Γουίλιαμ Γουάλας.

Οι αρχαίοι Πίκτες της Σκωτίας χρησιμοποιούσαν πράγματι μπλε βαφή "woad" στο σώμα τους πριν από μάχες. Όμως αυτό συνέβαινε περίπου 1.000 χρόνια πριν από την εποχή του Γουίλιαμ Γουάλας.

Οι Σκωτσέζοι των μεσαιωνικών χρόνων δεν πολεμούσαν με βαμμένα πρόσωπα. Φορούσαν δερμάτινη πανοπλία, αλυσίδες στον θώρακα και πολύ πιο συμβατική ενδυμασία. Τα πρόσωπα με μπλε μπογιά δεν ανταποκρίνονται μεν στην ιστορική αλήθεια, αλλά δημιουργούν πολύ, πολύ δυνατές κινηματογραφικές εικόνες, αναλλοίωτες ως και σήμερα. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.