Η «Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας-Le Consentement» αποτελεί την προσωπική μαρτυρία της εκδότριας Vanessa Springora σχετικά με τη σχέση που σύναψε ως δεκατετράχρονη ανήλικη με τον πενηνταδυάχρονο συγγραφέα Gabriel Matzneff, σημαίνον πρόσωπο των γαλλικών Γραμμάτων με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις.
Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Ειρήνης Λαμπρινοπούλου, ερευνά μια υπόθεση που σηματοδότησε τη γαλλική πνευματική ζωή και ανακάλυψε το ερώτημα των ορίων της συναίνεσης. Val δίνουν φωνή στα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας και στην περιρρέουσα κοινωνική ατμόσφαιρα, μεταφέροντας στη θεατή την πολυπλοκότητα των γεωγραφικών.
Το βιβλίο έγινε διεθνές best seller, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και στο θέατρο και, πρωτίστως, οδήγησε σε θεσμικές παρεμβάσεις στη γαλλική νομοθεσία περί του ηλικιακού ορίου συναίνεσης.

Παρίσι, 1986. Η δεκατετράχρονη Vanessa Springora έρχεται σε επαφή με τον συγγραφέα Gabriel Matzneff, έναν ήδη καταξιωμένο –και θεσμικά περιχαρακωμένο– εκπρόσωπο των γαλλικών Γραμμάτων. Η σχέση που ακολουθεί, καλλιεργημένη μέσα σε ένα περιβάλλον το οποίο φέρεται να αποθεώνει την «απελευθέρωση» και να αποστέλλει κάθε όριο, εκτυλίσσεται ως μια επικίνδυνη συνδιαλλαγή εξουσίας και ευαλωτότητας. Η νεαρή Vanessa μετατρέπεται σταδιακά από ανθρώπινη ύπαρξη σε «μούσα», σε πρόσωπο παγιδευμένο σε μια συνθήκη στην οποία επισήμως έχει «συναινέσει» — ένα αφήγημα που καταρρέει όταν, χρόνια αργότερα, αποφασίζει να το αμφισβητήσει δημόσια.
Η δημοσίευση του Le Consentement το 2020 αποτέλεσε σημείο καμπής: το βιβλίο έγινε διεθνές best seller, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και στο θέατρο και, πρωτίστως, οδήγησε σε θεσμικές παρεμβάσεις στη γαλλική νομοθεσία περί του ηλικιακού ορίου συναινεσης. Η θεατρική εκδοχή που παρουσιάζεται στο Θέατρο Τέχνης επικεντρώνεται στον μηχανισμό της αποπλάνησης, στον ρόλο του κύρου και της κοινωνικής ανοχής, καθώς και στο κρίσιμο ερώτημα: επιτρέπονται, τελικά, όλα στο όνομα της τέχνης;

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου ανήκει στη νέα γενιά σκηνοθετών που διακρίνονται για τον πειραματισμό, την εμβάθυνση, τις διαφορετικές οπτικές ενός θέματος και την εξερεύνηση κοινωνικών θεμάτων. Η πιο πρόσφατη και καθοριστική δουλειά ήταν η «Λυγερή» στο Εθνικό Θέατρο , μια παράσταση που προκάλεσε έντονη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο προσέγγισε τη γυναικεία υποκειμενικότητα και τη βία που (ανα)παράγει το κοινωνικό βλέμμα. Με την ανάλογη προσήλωση η Λαμπρινοπούλου καταθέτει εδώ μια σκηνική πρόταση που φωτίζει τους μηχανισμούς εξουσίας, την ευαλωτότητα και την ευθύνη που συνεπάγεται κάθε αφήγηση.
Και καθώς το έργο θέτει εκ νέου το ζήτημα της συναίνεσης, τα ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά:
Μπορεί μια σχέση να είναι ελεύθερη όταν δεν είναι ισότιμη;
Όταν η τέχνη αγγίζει σκοτεινές πραγματικότητες, ποια είναι η δική μας θέση απέναντί της;

Ταυτότητα Παράστασης
Συγγραφέας: Vanessa Springora Μετάφραση: Βένια Σταματιάδη Σκηνοθεσία: Ειρήνη Λαμπρινοπούλου Διασκευή: Ειρήνη Μουντράκη
Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Άρτεμις Φλέσσα
Μουσική Σύνθεση: Ανδρέας Βαλαχής
Φωτισμοί: Σωτήρης Ρουμελιώτης
Επιμέλεια Κίνησης : Ηλέκτρα Καρτάνου
Βίντεο: Πέτρος Σεβαστίκογλου
Βοηθός Σκηνογράφου: Αγγελική Καμπίτση
Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη
Γραφιστική επιμέλεια: Μαύρα Γίδια
Διεύθυνση παραγωγής: Λαμπρίνα Καραγιαννίδου
Επικοινωνία – Γραφείο Τύπου: Μαρία Τσολάκη
Social Media – Διαφήμιση: Renegade Media, Βασίλης Ζαρκαδούλας
Συμπαραγωγή: Τεχνηχώρος – Θέατρο Τέχνης – Πεδίο Τέχνης ΑΜΚΕ
Παίζουν (με σειρά εμφανίσεων):
Βένια Σταματιάδη, Μαριλένα Μπαρταλούτσι, Κλέων Γρηγοριάδης και μαζί τους ο μουσικός επί σκηνής Andy Val.
- Φωτιά στο εργοστάσιο της Βιολάντα: Τα σενάρια για τα αίτια της τραγωδίας - Αγωνία για τις αγνοούμενες
- Όταν η Βιολάντα ήταν φούρνος της γειτονιάς στα Τρίκαλα: Η ιστορία της εμβληματικής βιομηχανίας
- Δήμητρα Λιάνη: Η αντίδρασή της στο άκουσμα του θανάτου της Αναστασίας Αθήνη
- Γιώργος Λιάγκας: Του έκλεισε το τηλέφωνο ο Μιχάλης Γιαννάκος - «Μου έκανε τη μούρη κρέας. Άντε από ‘δω!»
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.