Μενού
kryogoniki
Η σορός του Δρ. Τζέιμς Μπέντφορντ | YouTube
  • Α-
  • Α+

Η ιστορία του Δρ. Τζέιμς Μπέντφορντ είναι μια εκπληκτική ιστορία. Μοιάζει με σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας αλλά έγινε μια ημέρα σαν σήμερα πριν από 56 χρόνια. Είναι η ημέρα που ο Μπέντφορντ πέθανε αλλά πέθανε με την ελπίδα πως μια ημέρα θα... Αναστηθεί. Όχι, δεν ήταν πιστός χριστιανός που προσδοκούσε ανάσταση νεκρών. Κυριολεκτούσε. Δώρισε το σώμα του σε μια επιστημονική ομάδα κρυογονικής με την προϋπόθεση να τον βγάλουν από την ψύξη στο μέλλον και όταν η επιστήμη θα έχει φτάσει στο επίπεδο εκείνο που θα μπορεί να τον επαναφέρει στη ζωή!

Ο ετοιμοθάνατος επιστήμονας

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ο Δρ. Τζέιμς Μπέντφορντ διαγνώσθηκε με καρκίνο στα νεφρά. Σαν επιστήμονας θεώρησε πως μπορεί να το παλέψει αλλά όταν στις επιπλέον εξετάσεις που έκανε εντοπίστηκε καρκίνος και στους πνεύμονες αντιλήφθηκε πως δεν του μένει πολύς καιρός ακόμα. Όταν η κατάσταση της υγείας του άρχισε να επιδεινώνεται, μπήκε οικειοθελώς σε έναν οίκο ευγηρίας στην Καλιφόρνια. Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί πως ήταν μια... περίεργη απόφαση για κάποιον που δεν είχε πολλούς μήνες ζωής. Ο Μπέντφορντ, ωστόσο, δεν είχε μπει τυχαία σε εκείνον τον οίκο ευγηρίας. Σε μικρή απόσταση από εκεί, είχε την έδρα της η εταιρεία κρυογονικής της Καλιφόρνια.

Αυτό που είχε στο μυαλό του ο Δρ. Τζέιμς Μπέντφορντ ήταν μόλις πεθάνει, να ξεκινήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται η διαδικασία αναστολής των ζωτικών λειτουργιών. Στην πραγματικότητα αυτό που ζητούσε ο Μπέντφορντ ήταν μόλις σταματήσει η καρδιά του να χτυπά, να μπει στην... κατάψυξη. Και αυτό έγινε μια ημέρα σαν σήμερα. Στις 12 Ιανουαρίου του 1967, περίπου στις 13:15, η καρδιά του 73χρονου Μπέντφορντ έπαψε να χτυπά. Στην πραγματικότητα ο καρκίνος «σκότωσε» πιο γρήγορα απ' ότι όλοι περίμεναν τον επιστήμονα και έτσι αιφνιδιάστηκαν καθώς αν και είχαν κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες, ο πρόεδρος της εταιρείας έλειπε και έτσι άργησε να δώσει την εντολή έναρξης της διαδικασίας. Κάπως έτσι χάθηκαν οι πρώτες κρίσιμες ώρες.

Ο προσωπικός γιατρός του Μπέντφορντ, ωστόσο, δεν άφησε εντελώς τον χρόνο να πάει χαμένο. Με τεχνητές αναπνοές και μαλάξεις προσπάθησε να διατηρήσει σε λειτουργία τον εγκέφαλο. Την ίδια ώρα το άψυχο σώμα του είχε τοποθετηθεί σε θρυμματισμένο πάγο. Παράλληλα, οι επιστήμονες είχαν χορηγήσει στη σορό την χημική ουσία διμεθυλοσουλφοξείδιο που εμποδίζει την κυτταρική διάσπαση.

Περίπου 48 ώρες μετά η αποστολή είχε ολοκληρωθεί. Στο πρώτο της σκέλος, τουλάχιστον. Το σώμα του Δρ. Τζέιμς Μπέντφορντ είχε καταψυχθεί σε ξηρό πάγο στους -79 βαθμούς Κελσίου. Σε δεύτερη φάση αποθηκεύτηκε σε υγρό άζωτο στους -196 βαθμούς Κελσίου. Αμέσως μετά τον θάνατό του, το σώμα μεταφέρθηκε σε ειδική «κάψουλα κρυο-φροντίδας» στις εγκαταστάσεις του επιστήμονα και ερευνητή Έντουαρντ Χόουπ ο οποίος, μάλιστα, μετά από χρόνια έβγαλε και το βιβλίο «Καταψύξαμε τον πρώτο άνθρωπο», το οποίο αναφερόταν σε αυτό το τολμηρό πείραμα.

Τι έδειξαν οι εξετάσεις 24 χρόνια μετά

Πριν πεθάνει ο Μπέντφορντ είχε δώσει στην εταιρεία κρυογενικής 100.000 δολάρια εκτιμώντας πως αυτό το ποσό θα έφτανε για να καλύψει τα έσοδα. Αυτό το ποσό, βεβαία, έφτασε μόνο για τα έξοδα των πρώτων ετών. Το 1969, η σορός μεταφέρθηκε στις εγκαταστάσεις «Galiso» στην Καλιφόρνια. Το 1977, όταν το κόστος άρχισε να... ξεφεύγει ο γιος του Μπέντφορντ, πήρε το σώμα του πατέρα του και το τοποθέτησε σε μια ιδιωτική εγκατάσταση και ανά τακτά χρονικά διαστήματα γέμιζε την κάψουλα με υγρό άζωτο.

Τα χρόνια περνούσαν ο γιος του Μπέντφορντ μεγάλωσε και δεν μπορούσε να συνεχίζει να διατηρεί τη σορό του πατέρα του μόνος του και έτσι μετά από διαβουλεύσεις εντός της πανεπιστημιακής κοινότητας, το 1982, η κάψουλα δόθηκε στο «Alcor Life Extension Foundation». Εκεί παραμένει μέχρι και σήμερα!

Στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει σε τι κατάσταση βρίσκεται, πλέον, το σώμα. Η τελευταία φορά που έγιναν εξετάσεις σε αυτό ήταν το 1991! Τότε είχε διαπιστωθεί πως το σώμα «ήταν σε καλή κατάσταση και φαινόταν νεότερος από τα 73 του χρόνια». Αποκαλύφθηκαν όμως κάποια προβλήματα: «Το δέρμα στην αριστερή πλευρά του αυχένα ήταν διογκωμένο και παρατηρείτο εκροή παγωμένου αίματος από το στόμα και τη μύτη». Η ίδια έκθεση ανέφερε ότι «τα μάτια του ήταν μερικώς ανοιχτά και τα οφθαλμικά αιμοφόρα αγγεία υπόλευκα εξαιτίας του πάγου. Τα ρουθούνια του ήταν πεπλατυσμένο σε σχέση με το πρόσωπο του, πιθανότατα ως αποτέλεσμα παρατεταμένης πίεσης από κομμάτια ξηρού πάγου». Μετά από εκείνες τις εξετάσεις η σορός τοποθετήθηκε σε νέα κάψουλα και μεταφέρθηκε σε μονάδα αποθήκευσης στην Αριζόνα.

Πλέον υπάρχουν τρεις εγκαταστάσεις κρυογονικής στον κόσμο. Το πρωτοπόρο στον τομέα Cryonics Institute στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ, το πασίγνωστο KrioRus στη Μόσχα της Ρωσίας και το μεγαλύτερο από όλα, το Alcor στην Αριζόνα. Το τελευταίο έχει σήμερα περισσότερους από 200 πελάτες που πληρώνουν πολλά κάθε χρόνο για να διατηρούνται σε υγρό άζωτο. Η τεχνολογία γύρω από την κρυογονική ψύξη συνεχώς εξελίσσεται. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι η μέθοδος δουλεύει. Πολλοί γιατροί και επιστήμονες υποστηρίζουν ότι κατά τη διαδικασία της ψύξης οι βλάβες που προκύπτουν είναι ανεπανόρθωτες. Άρα το να δώσει κάποιος 175.000 ευρώ για να μπει στο πρόγραμμα και ένα ετήσιο «ενοίκιο» μερικών χιλιάδων ευρώ για την κάψουλα, μάλλον είναι μια παρακινδυνευμένη επένδυση. Αν και ποτέ δεν ξέρεις... Πάντως, για την ιστορία και μόνο να αναφερθεί πως η παλαιότερη σορός που βρίσκεται σήμερα στην ψύξη είναι του Μπέντφορντ, ωστόσο, ο νεότερος άνθρωπος που έχει υποβληθεί σε κρυογονική, είναι η δίχρονη Matheryn Naovaratpong, από την Ταϊλάνδη, το σώμα της οποίας βρίσκεται σε ειδική κάψουλα στις εγκαταστάσεις της «Alcor».