Η αυτοκτονία της Ελευθερίας Βιδάκη και η αόρατη απειλή της επιλόχειας κατάθλιψης

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του ανθρώπου που θεωρούνται (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να θεωρούνται) αυτονόητα φωτεινές. Δίχως την παραμικρή αμφιβολία η γέννηση ενός παιδιού είναι μία από αυτές τις στιγμές. Πιθανότατα είναι η πιο ιερή από αυτές.

Για κάποιες γυναίκες, ωστόσο, αυτή η τρυφερή αρχή, η γέννηση μίας νέας ζωής, μπορεί να μετατραπεί σε μία σκοτεινή δοκιμασία.

Η ιστορία της ηθοποιού Ελευθερίας Βιδάκη είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά παραδείγματα αυτής της άγριας αντίφασης.

Μία νέα μητέρα, μία ταλαντούχα ηθοποιός, μία γυναίκα που είχε μπροστά της μία πολλά υποσχόμενη πορεία, βρέθηκε αντιμέτωπη με την επιλόχειο κατάθλιψη, μία ασθένεια συχνά αόρατη αλλά δυνητικά καταστροφική.

Η αυτοκτονία της μία ημέρα σαν σήμερα, στις 30 Μαρτίου 2004, συγκλόνισε το πανελλήνιο και έκανε δημόσια μία συζήτηση που μέχρι τότε υπήρχε κατά κανόνα μόνο πίσω από κλειστές πόρτες και ψιθυριστά λόγια.

Γιατί πίσω από την εικόνα της «ευτυχισμένης μανούλας» μπορεί να κρύβεται μια ψυχική μάχη, σιωπηλή και εξουθενωτική. Η τραγική ιστορία της Ελευθερίας Βιδάκη υπενθυμίζει με σκληρό τρόπο ότι η μητρότητα δεν είναι πάντα μόνο φως.

Και κυρίως ότι πίσω από τη χαρά μπορεί να κρύβεται μία μάχη που πρέπει να αναγνωρίζεται, να κατανοείται και, το σημαντικότερο απ' όλα, να αντιμετωπίζεται.

Το σύντομο ταξίδι της Ελευθερίας Βιδάκη από το φως στο σκοτάδι

Η Ελευθερία Βιδάκη γεννήθηκε το 1969 σε ένα από τα πιο ιστορικά μέρη της Κρήτη. Στη Θέρισο, στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων, εκεί απ' όπου τον Μάρτιο του 1905 ξεκίνησε η Επανάσταση των Κρητών, με αρχηγό τον Ελευθέριο Βενιζέλο και σκοπό την Ένωση με την Ελλάδα.

Η Βιδάκη σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ παράλληλα ολοκλήρωσε τις σπουδές της και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στο θέατρο ξεχώρισε γρήγορα για το ταλέντο και την εκφραστικότητα της, συμμετέχοντας σε σημαντικές παραστάσεις του αρχαίου δράματος όπως οι «Βάκχες», οι «Τρωάδες» και οι «Εκκλησιάζουσες».

Είναι η εποχή που η Ελευθερία Βιδάκη είχε αναγνωριστεί ως μία από τις πιο ελπιδοφόρες ηθοποιούς της γενιάς της, με συναδέλφους και κριτικούς να μιλούν για μία ξεχωριστή παρουσία πάνω στο θεατρικό σανίδι.

Έπειτα ήρθε η σειρά της τηλεόρασης όπου έγινε ιδιαίτερα γνωστή μέσα από τη δημοφιλή, κωμική σειρά «Κάτι τρέχει με τους δίπλα» όπου πρωταγωνίστησε με τους Ρένο Χαραλαμπίδη, Κλέων Γρηγοριάδη και Δήμητρα Ματσούκα. Επιπλέον, είχε συμμετάσχει και σε άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως οι «Αέρινες σιωπές», «Καθρέφτες» και «Καλημέρα Ζωή».

Στον κινηματογράφο η παρουσία της περιλάμβανε ταινίες όπως «Βιογραφίες», «Τούνελ» και «Κάθε Σάββατο», αποδεικνύοντας την ευελιξία της ως ηθοποιού.

Στην προσωπική της ζωή, ήταν παντρεμένη με στέλεχος του Mega και απέκτησε ένα γιο. Και εκεί ακριβώς το σκοτάδι ήρθε να καλύψει το φως. Μετά τη γέννηση του παιδιού, η Ελευθερία Βιδάκη άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα επιλόχειας κατάθλιψης.

Οι περισσότεροι ακόμα και συγγενείς, φίλοι ή συνάδελφοι δεν ήξεραν. Στις 30 Μαρτίου 2004, σε ηλικία μόλις 35 ετών η Ελευθερία Βιδάκη, έβαλε τέλος στη ζωή της, πέφτοντας από τον τέταρτο όροφο της πολυκατοικίας που διέμενε στην Αγία Παρασκευή Αττικής.

Η κηδεία της έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα της ενώ μερικά χρόνια αργότερα ο δρόμος που οδηγεί στο πατρικό της σπίτι πήρε το όνομα της και πλέον ονομάζεται «Οδός Ελευθερίας Βιδάκη».

Επιλόχειος κατάθλιψη – Μία αόρατη απειλή

«Η Ελευθερία έκανε το απονενοημένο διάβημα σε μια κρίση λοχείας. Δυσκολευτήκαμε να το δεχτούμε, να το πιστέψουμε και να το αποδεχτούμε. Αυτό ήταν μια δραματική στιγμή, η οποία όμως τακτοποιήθηκε μέσα μου μέσα στα χρόνια. 

» Κάθε φορά που βλέπω επαναλήψεις από το ''Κάτι τρέχει με τους δίπλα'' έχει φύγει πια η θλίψη και έχει έρθει ο θαυμασμός για το ταλέντο της Ελευθερίας. Τον πρώτο καιρό δυσκολεύτηκα να καταλάβω τι συνέβη με την Ελευθερία»,είχε πει πριν λίγα χρόνια ο Ρένος Χαραλαμπίδης σε τηλεοπτική του συνέντευξη.

Ο θάνατος της Ελευθερίας Βιδάκη προκάλεσε σοκ και θλίψη, όχι μόνο στον καλλιτεχνικό χώρο, αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα θέμα – ταμπού: Τη σοβαρότητα και κυρίως την επικινδυνότητα της επιλόχειας κατάθλιψης.

Η επιλόχειος κατάθλιψη είναι μια μορφή κλινικής κατάθλιψης που εμφανίζεται μετά τον τοκετό και επηρεάζει ένα σημαντικό ποσοστό των νέων μητέρων.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι περίπου 1 στις 5 γυναίκες εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης κατά την περιγεννητική περίοδο, ενώ η μέση παγκόσμια συχνότητα κυμαίνεται γύρω στο 17% - 18%.

Στην Ελλάδα, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι περίπου το 15% των γυναικών παρουσιάζουν επιλόχεια κατάθλιψη, ενώ ορισμένες μελέτες έχουν καταγράψει ποσοστά που αγγίζουν ακόμα και το 20% τους πρώτους μήνες μετά τον τοκετό!

Παρά τη συχνότητα της η διαταραχή παραμένει συχνά αδιάγνωστη, με μόνο ένα μικρό ποσοστό των γυναικών αυτών να λαμβάνει την απαραίτητη βοήθεια.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονη θλίψη, άγχος, ευερεθιστότητα, κόπωση, δυσκολία σύνδεσης με το βρέφος, διαταραχές ύπνου και σε σοβαρές περιπτώσεις, σκέψεις αυτοκτονίας.

Πρόκειται για μία κατάσταση που δεν επηρεάζει μόνο τη μητέρα αλλά και τη σχέση της με το παιδί και φυσικά με τη συνολική λειτουργία της οικογένειας.

Σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα, η αντιμετώπιση της επιλόχειας κατάθλιψης είναι εφικτή, ιδίως όταν υπάρξει έγκαιρη διάγνωση. Περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή (όπου αυτό κριθεί αναγκαίο) αλλά και ουσιαστική κοινωνική και οικογενειακή υποστήριξη.

Κρίσιμο σημείο θεωρείται και η ενημέρωση αλλά και η αποστιγματοποίηση της ψυχικής υγείας, ώστε περισσότερες γυναίκες να ζητούν βοήθεια χωρίς φόβο ή ενοχή.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.