Η σύλληψη του serial killer Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς που έσπειρε τον τρόμο στη Νέα Υόρκη

Τη διετία 1976-1977 πολλές νεαρές, όμορφες και ελκυστικές, γυναίκες που ζούσαν στη Νέα Υόρκη και είχαν μακριά, καστανά μαλλιά, έσπευσαν να τα κόψουν ή να βάψουν ξανθά. Δεν ήταν κάποια... μόδα που της «έσπρωξε» να κάνουν κάτι τέτοιο αλλά ο φόβος.

Ο φόβος πως μπορεί αυτές να ήταν το επόμενο θύμα ενός μανιακού serial killer που εκείνη την περίοδο είχε σπείρει τον τρόμο στην αμερικανική μεγαλούπολη.

Μια ημέρα σαν σήμερα, στις 10 Αυγούστου 1977, η αστυνομία της Νέας Υόρκης έβαλε τέλος σε αυτόν τον εφιάλτη. Πέρασε χειροπέδες στον Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς ο οποίος λίγο αργότερα θα έπαιρνε το προσωνύμιο ο «γιος του Σαμ», επειδή όπως είχε πει στους αστυνομικούς αυτός που του έδινε εντολές για να σκοτώνει νεαρές κοπέλες ήταν ο... σκύλος του Σαμ, ενός γείτονά του!

Η προβληματική ζωή του Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς

Η  Ελίζαμπεθ Μπρόντερ ήταν μια νεαρή, όμορφη κοπέλα που ζούσε στη Νέα Υόρκη. Δούλευε σαν σερβιτόρα σε ένα καφέ – εστιατόριο στο Μπρούκλιν. Κάποια στιγμή, η κοπέλα γνώρισε και παντρεύτηκε τον Τόνι Φάλκο έναν απατεωνίσκο ιταλικής καταγωγής ο οποίος της υποσχόταν... μεγάλη ζωή.

Τελικά, λίγο καιρό μετά τον γάμο τους, την παράτησε για μια άλλη γυναίκα και εξαφανίστηκε. Μέσα στην ατελείωτη πίκρα της η  Ελίζαμπεθ Μπρόντερ έκανε σχέση με έναν παντρεμένο. Τον Τζόσεφ Κλάινμαν. Όταν έμεινε έγκυος, την έπεισε να δώσει το παιδί για υιοθεσία προκειμένου να συνεχίσουν να είναι μαζί αλλιώς θα έπρεπε να τον ξεχάσει.

Ο μικρός Ντέιβιντ δόθηκε για υιοθεσία στην οικογένεια της Περλ και του Νέιθαν Μπέρκοβιτς, μιας μικροαστικής οικογένειας του Μπρονξ που ήταν ιδιοκτήτες ενός μίνι μάρκετ. Οι θετοί του γονείς είχαν πει στον μικρό Ντέιβιντ πως εκείνοι τον είχαν υιοθετήσει και πως οι βιολογικοί του γονείς είχαν πεθάνει.

Στον εύθραυστο ψυχισμό του μικρού, δημιουργήθηκε η βεβαιότητα πως αυτός ήταν που ευθυνόταν για τον θάνατο των βιολογικών του γονιών. Αυτό του δημιούργησε οργή. Η οργή αυτή «μεταφράστηκε» σε παραβατική συμπεριφορά στο σχολείο αλλά και έξω από αυτό.

Προκειμένου να βρουν λύση στο πρόβλημα, οι θετοί του γονείς τον πήγαν σε έναν ψυχοθεραπευτή, ο οποίος τους αποκάλυψε πως το παιδί είναι πανέξυπνο, τόσο πανέξυπνο που γνωρίζει που να σταματάει τα όσα έκανε προκειμένου να μην κινδυνέψει να μπει σε κάποιο αναμορφωτήριο.

Ο Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς δέχθηκε – κατά τους ψυχιάτρους που τον εξέτασαν πολλά χρόνια αργότερα – δυο ισχυρά σοκ. Το πρώτο ήταν ο θάνατος, από καρκίνο, της θετής του μητέρας, της Περλ την οποία υπεραγαπούσε.

Όταν τελείωσε το σχολείο κατετάγη στον στρατό και έφυγε για τη Νότια Κορέα. Όταν επέστρεψε (το 1974) υπέστη το δεύτερο ισχυρό σοκ. Τότε έμαθε πως η βιολογική του μητέρα δεν είχε πεθάνει αλλά ήταν ολοζώντανη!

Όσες φορές την είδε εκείνη ήταν απόμακρη και δεν του έδινε κάποια ιδιαίτερη σημασία. Ο κόσμος του Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς κατέρρευσε. Θεώρησε πως εκείνος έφταιγε που η βιολογική του μητέρα δεν τον αποδεχόταν και αφού τον απέρριψε εκείνη, θα τον απέρριπταν και όλες οι γυναίκες που θα συναντούσε στη ζωή του.

Στο μεταξύ ο θετός του πατέρας είχε παντρευτεί ξανά και η νέα του γυναίκα δεν ήθελε να βλέπει τον Ντέιβιντ ούτε ζωγραφιστό. Το ένα πλήγμα διαδεχόταν το άλλο. «Η έλλειψη αγάπης και συμπόνοιας από τον κόσμο είχε ως αποτέλεσμα να θέλει να πληγώσει τον κόσμο, όπως είχε πληγωθεί εκείνος» είπε ένας από τους ψυχιάτρους που τον εξέτασαν αργότερα.

Η χαριστική βολή ήταν παραμονές Χριστουγέννων του 1975, όταν η βιολογική του μητέρα του είπε δε θέλει να τον ξαναδεί και διέκοψε κάθε επαφή μαζί του. Η αντίστροφη μέτρηση είχε, πλέον, ξεκινήσει.

Ο «γιος του Σαμ» και η αιματοβαμμένη δράση του

Το 1976 η Νέα Υόρκη ζούσε μια βαθιά οικονομική κρίση. Η πολιτεία που βρισκόταν στο χείλος της χρεωκοπίας, προκειμένου να εξοικονομήσει χρήματα από τον προϋπολογισμό, απέλυσε περίπου 10.000 αστυνομικούς!

Η κίνηση αυτή σε μια μεγαλούπολη που βρισκόταν σε ύφεση είχε – προφανέστατα – καταστρεπτικά αποτελέσματα. Η εγκληματικότητα εκτινάχθηκε σε αδιανόητα ύψη. Τα εγκλήματα κατά ζωής και (κυρίως) κατά ιδιοκτησίας έγιναν ο κανόνας σε μια μεγαλούπολη που βυθιζόταν ολοένα και περισσότερο στη βία.
Μέσα σε αυτό το κλίμα κανείς δεν έδωσε σημασία στο γεγονός πως ξαφνικά οι φωτιές στη Νέα Υόρκη πολλαπλασιάστηκαν σε επικίνδυνο βαθμό. Κανείς δεν έδωσε σημασία και στο ότι μια 15χρονη κοπέλα, παραμονή Χριστουγέννων του 1975, μαχαιρώθηκε πολλές φορές από έναν άγνωστο.

Κανείς δεν έδωσε σημασία και όταν στις 28 Ιουλίου 1976, χωρίς προφανή αιτία, ένας άγνωστος άνοιξε πυρ κατά ενός αυτοκινήτου στο Μπρονξ. Μέσα στο αυτοκίνητο υπήρχαν δυο κοπέλες. Η 18χρονη Ντόνα Λόρια που πέθανε ακαριαία και η φίλη της Τζόντι Βαλέντι που τραυματίστηκε σοβαρά.

Απαρατήρητη πέρασε και η επίθεση της 24ης Οκτωβρίου του 1976 όταν ένας άγνωστος πυροβόλησε και τραυμάτισε τον Καρλ Ντενάρο ο οποίος ήταν μαζί με τη φίλη του μέσα στο αυτοκίνητό του στο Κουινς. Στις 26 Νοεμβρίου δυο κοπέλες, η 16χρονη Ντόνα ΝτεΜάσι και η 18χρονη Τζοαν Λομίνο πυροβολήθηκαν και τραυματίστηκαν σοβαρά στο δρόμο, καθώς επέστρεφαν στο σπίτι τους.

Στις 30 Ιανουαρίου του 1977, και πάλι ένας άγνωστος και πάλι χωρίς προφανή λόγο πυροβόλησε και τραυμάτισε θανάσιμα την Κριστίν Φροντ ενώ καθόταν μέσα σε αυτοκίνητο στο Κουίνς με τον αρραβωνιαστικό της.

Τότε ήταν που όλοι κατάλαβαν πως κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά. Όλες αυτές οι κοπέλες ήταν όμορφες, μικρές σε ηλικία και είχαν μαύρα ή καστανά μαλλιά. Ακόμα και στην επίθεση που τραυματίστηκε ο Ντενάρο στόχος ήταν η φίλη του!

Στην αστυνομία της Νέας Υόρκης σήμανε συναγερμός. Ανακοινώθηκε πως στην πόλη κυκλοφορεί ένας serial killer που στοχεύει νεαρά κορίτσια με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και πως δημιουργήθηκε μια ειδική αστυνομική ομάδα (Omega) που είχε ως αποκλειστική αποστολή τη σύλληψη του δράστη.

Αυτό που είχε προκύψει ως πρώτο αποτέλεσμα ήταν πως ο δράστης σκοτώνει με σφαίρες διαμετρήματος 0.44. Τα ΜΜΕ έσπευσαν να τον «βαπτίσουν» ως «0.44 caliber killer».

Επικράτησε πανικός. Οι κοπέλες έτρεμαν να κυκλοφορούν στους δρόμους, τα γνωστά σημεία για ραντεβουδάκια άδειασαν ενώ τα ΜΜΕ επιδόθηκαν σε έναν αγώνα ανευθυνότητας.

Στις 17 Απριλίου τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο περίπλοκα. Εκείνη την ημέρα έπεσαν νεκροί η 18χρονη Βαλεντίνα Σουριάνι και ο 20χρονος Αλεξάντερ Εσάου δολοφονήθηκαν μέσα στο αυτοκίνητό τους. Ο δράστης πριν φύγει άφησε ένα σημείωμα στο οποίο αυτοχαρακτηριζόταν ως «γιος του Σαμ»!

Ήταν η πρώτη φορά που οι αστυνομικοί είχαν κάτι στα χέρια του που συνδεόταν άμεσα με τον serial killer κανείς, ωστόσο, δεν ήξερε τι σήμαινε αυτό το «γιος του Σάμ».

Στις 31 Ιουλίου ο δράστης πυροβόλησε ένα νεαρό ζευγάρι που φιλιόταν σε ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο στο Μπρούκλιν. Η 20χρονη Στέισι Μόσκοβιτς τραυματίστηκε θανάσιμα και ο φίλος της, Μπόμπι Βιολάντε έμεινε τυφλός.

Όταν έγινε το φονικό δυο αστυνομικοί, έτυχε, να κόβουν κλήσεις σε αυτοκίνητα στην ευρύτερη περιοχή. Όταν αργότερα άρχισαν να ερευνούν τις κλήσεις μήπως και έβρισκαν κάτι περίεργο διαπίστωσαν πως μια από αυτές αφορούσε ένα αμάξι το οποίο άνηκε σε κάποιον που έμενε σε μια περιοχή που βρισκόταν σε απόσταση μιας ώρας από το Μπρούκλιν.

Του φάνηκε περίεργο και άρχισε να το ψάχνει. Βρήκε πως το όχημα άνηκε σε κάποιον Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς. Τηλεφώνησε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα που υπηρετούσε μια φίλη του και τη ρώτησε αν ήξερε κάποιον Μπέρκοβιτς. Εκείνη του είπε πως ο τύπος ήταν γνωστός στην περιοχή και είχε σκοτώσει ένα λαμπραντόρ που άνηκε σε έναν γείτονά του, τον Σαμ!

Αμέσως ο αστυνομικός ενημέρωσε την ομάδα «Omegα». Το πρωί της 10ης Αυγούστου 1977, τέσσερα στελέχη της ομάδας πήγαν στο σπίτι του υπόπτου γνωρίζοντας μόνο τα στοιχεία του οχήματός του. Το βρήκαν και όταν κοίταξαν από το παράθυρο διαπίστωσαν πως στο πάτωμα υπήρχε ένα όπλο. Χωρίς να περιμένουν το ένταλμα έρευνας, άνοιξαν το αυτοκίνητο και στο ντουλαπάκι βρήκαν ένα σημείωμα με υπογραφή «γιος του Σαμ»!

Λίγο αργότερα εμφανίστηκε ο βασικός ύποπτος. Οι αστυνομικοί τον ρώτησαν αν ήταν ο Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς και εκείνος, σχεδόν χαμογελαστός, τους απάντησε: «Όχι, είμαι ο γιος του Σαμ. Και μόλις με πιάσατε»!

Ο Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς μέσα σε μισή ώρα ομολόγησε τη δολοφονία έξι ανθρώπων, τον τραυματισμό άλλων επτά και την πρόκληση εκατοντάδων πυρκαγιών. Είπε πως ο Σαμ ήταν ένα σατανικό ον 6000 ετών το οποίο του μιλούσε μέσω του σκυλιού και του ζητούσε αίμα ανθρώπων.

Παρά τα σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα που εμφανώς αντιμετώπιζε, ο Μπέρκοβιτς κρίθηκε ικανός να δικαστεί. Καταδικάστηκε σε ισόβια για κάθε έναν από τους φόνους που διέπραξε.

Αν και θεωρητικά ανά δυο χρόνια μπορεί να ζητήσει την αποφυλάκισή του, δεν το κάνει τονίζοντας πως του αξίζει να βρίσκεται στη φυλακή. Αναγκαστικά, με βάση τη νομοθεσία, ωστόσο, πρέπει να γίνεται μια τυπική ακρόαση για την αποφυλάκιση. Η 12η ήταν τον περασμένο Μάιο οπότε και ο Μπέρκοβιτς εμφανίστηκε ξανά και είπε πως δεν παρουσιάστηκε ενώπιον της επιτροπής για να ζητήσει αποφυλάκιση αλλά για να απολογηθεί για ακόμα μια φορά για τα εγκλήματά του. 

Η επόμενη φορά που ο 71χρονος σήμερα Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς, που δηλώνει μετανοημένος χριστιανός, θα βρεθεί ενώπιον της επιτροπής θα είναι τον Μάιο του 2026.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.