Ο άλυτος γρίφος της εξαφάνισης του σκληρού συνδικαλιστή Τζίμι Χόφα

«Δώσε την ευκαιρία σε οποιοδήποτε αφεντικό να σου περικόψει τον μισθό σου στο μισό και θα δεις ότι εδώσες την ευκαιρία σε οποιοδήποτε αφεντικό να σου περικόψει τον μισθό σου στο μισό και θα δεις ότι αύριο το πρωί θα το έχει κάνει κιόλας ο λεχρίτης! Το αφεντικό διψάει για χρήμα και ο μόνος τρόπος να βγάλει χρήμα είναι να το πάρει από το στόμα του εργάτη».

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν σε έναν από τους σημαντικότερους συνδικαλιστές που έδρασαν ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Τζίμι Χόφα.

Σκληρά λόγια τα οποία, όμως, έχουν μία βάση δεδομένου πως είχαν βγει από το στόμα ενός συνδικαλιστή. Λογικό συμπέρασμα. Μόνο που ο Τζίμι Χόφα ήταν πολλά περισσότερα από ένας απλός συνδικαλιστής.

Για να το θέσουμε ευγενικά το χέρι του ήταν... «μακρύ». Και οι σχέσεις του με τη μαφία γνωστές. Η εξαφάνισή του παραμένει ακόμα και σήμερα το απόλυτο μυστήριο. Για τις Αρχές θεωρείται δολοφονημένος. Το πτώμα του, ωστόσο, δε βρέθηκε ποτέ.

Ο συνδικαλιστής των φορτηγατζήδων που δεν οδήγησε ποτέ φορτηγό

Ο Τζίμι Χόφα γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1913 στην Ιντιάνα των ΗΠΑ. Ο πατέρας του ήταν ένας φτωχός, σκληρά εργαζόμενος ανθρακωρύχος ο οποίος πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα όταν ο Τζίμι ήταν ακόμα πολύ μικρός.

Η μητέρα του ήταν πλύστρα και με τα ελάχιστα λεφτά που «έβγαζε» δεν μπορούσε να μεγαλώσει τα τέσσερα παιδιά της. Ο Τζίμι αναγκάστηκε να αφήσει το σχολείο προκειμένου να κάνει διάφορες δουλειές του ποδαριού για να βοηθήσει οικονομικά.

Την εποχή του Μεγάλου Κραχ (1929) ο Χόφα εργαζόταν στις αποθήκες τροφίμων της εταιρείας Κρόγκερ στο Ντιτρόιτ. Είναι μία εξαιρετικά δύσκολη εποχή, όπου για τα αφεντικά τα εργατικά δικαιώματα είναι άγνωστη λέξη.

Μέσα σε δύο χρόνια και αν και πολύ νεαρός ο Χόφα κέρδισε την εμπιστοσύνη των συναδέλφων του και κατάφερε να οργανώσει απεργία. Βγήκε μπροστά, διαπραγματεύτηκε με την εργοδοσία και κέρδισε αυξήσεις και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Την επόμενη χρονιά απολύθηκε αλλά είχε ήδη φτιάξει «όνομα» αλλά και έναν πυρήνα φανατικών υποστηρικτών.

Εκείνοι ήταν που τον βοήθησαν να αναδειχθεί συνδικαλιστικά και στην επόμενη δουλειά του. Για την ακρίβεια ο Χόβα δε δούλεψε ποτέ ξανά τη ζωή του. Είχε γίνει τόσο... «φίρμα» στα συνδικαλιστικά που όταν απολύθηκε από την εταιρεία Κρόγκερ, οι φορτηγατζήδες του Ντιτρόιτ του ζήτησαν να εμπλακεί με το σωματείο τους προκειμένου να το μεγαλώσει.

Κάπως έτσι και χωρίς να πιάσει ποτέ τιμόνι, ο Χόφα άρχισε να «δουλεύει» στην τοπική 299 των Teamsters στο Ντιτρόιτ.

Teamsters ήταν το συνδικάτο των φορτηγατζήδων το οποίο ιδρύθηκε το 1903 και 30 χρόνια αργότερα αριθμούσαν 75.000 μέλη.

Ξεκινώντας από την τοπική οργάνωση ο Τζίμι Χόφα έφτασε να διοικεί το σωματείο (σε εθνικό επίπεδο) μέσα σε δύο δεκαετίες.

Με σκληρές απεργίες και μποϊκοτάζ, ο Τζίμι Χόφα κατάφερε να μετατρέψει τους Teamsters σε μία τεράστια και πανίσχυρη συνδικαλιστική Ένωση που έφτασε το 1951 να αριθμεί κάτι παραπάνω από 1 εκατομμύριο μέλη σε εθνικό επίπεδο!

Το 1957 ανάλαβε την προεδρία του συνδικάτου αφού ο προκάτοχός του, Ντέιβ Μπεκ, καθαιρέθηκε μετά από καταγγελίες για διαφθορά και σχέσεις με τη μαφία. Ο Χόφα ανέλαβε το «τιμόνι» των Teamsters και σύντομα ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στις ΗΠΑ.

 «Ο Χόφα ήταν ένας εξαιρετικά τρομακτικός άνθρωπος. Αυτός ο άνθρωπος δεν φοβόταν καθόλου, δεν έδειχνε τίποτα, δεν έδειχνε καθόλου συναισθήματα, δεν είχε καθόλου αίσθηση του χιούμορ και ήταν αφοσιωμένος στους ανθρώπους που ανήκαν στο συνδικάτο του. Όταν δουλεύεις για αυτούς τους ανθρώπους μαθαίνεις πολλά και θα σου πω γιατί. Δεν ξέρουν ότι είσαι εκεί. Γίνεσαι ένα κομμάτι του αυτοκινήτου, όπως ένας επιπλέον λεβιές ταχυτήτων ή ένα φρένο, και μιλάνε», είχε πει σε συνέντευξή του ο Μάρβιν Έλκιντ, ο οδηγός του Χόφα.

Τον Έλκιντ είχε «παραχωρήσει» στον Χόφα, ο διαβόητος μαφιόζος «Χοντρός Τόνι» Σαλέρνο, αρχηγός για μία πενταετία της «φαμίλιας» των Τζενοβέζε στη Νέα Υόρκη.

Από αυτό το γεγονός και μόνο καταλαβαίνει κανείς πως οι σχέσεις του Χόφα με τη μαφία ήταν κάτι παραπάνω από στενές.

Ο άλυτος γρίφος της εξαφάνισης του Τζίμι Χόφα

Η δράση του Τζίμι Χόφα και το γεγονός ότι διαρκώς μεγάλωνε η δύναμή του, ενόχλησε το κράτος και μπήκε στο μικροσκόπιο των Αρχών. Ο Χόφα άνοιξε «βεντέτα» με τον Ρόμπερτ Κένεντι, τον αδερφό του μετέπειτα προέδρου των ΗΠΑ.

Ο Κένεντι από την εποχή που ήταν ένας απλός δικηγόρος μέχρι και την εποχή που διορίστηκε από τον αδερφό του υπουργός Δικαιοσύνης κυνηγούσε τον Χόφα σε κάθε βήμα που έκανε και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να τον κλείσει φυλακή. Δημιούργησε, μάλιστα, μία ειδική ομάδα εισαγγελέων που είχαν μοναδικό σκοπό να τυλίξουν τον Χόφα σε μία κόλλα χαρτί και ονόμασε την ομάδα αυτή «Get Hoffa»!

Από την πλευρά του ο Χόφα ακόμα και σε δημόσιες δηλώσεις του αποκαλούσε τον Ρ. Κένεντι «κακομαθημένο μπάσταρδο» και φρόντισε – μέσω των γνωριμιών του στη μαφία – να παγιδεύσει τηλέφωνα κοντινών ανθρώπων του προκειμένου να μαθαίνει... χρήσιμες λεπτομέρειες για τον παράνομο έρωτα με την Μέριλιν Μονρόε.

Το 1964 η μάχη αυτή έβγαλε νικητή! Ήταν ο Ρ. Κένεντι ο οποίος κατάφερε και κατηγόρησε για δωροδοκία των ενόρκων ομοσπονδιακού δικαστηρίου και πέτυχε την καταδίκη του σε οκτώ χρόνια φυλάκιση. Στη συνέχεια ο Χόφα καταδικάστηκε σε ακόμα πέντε χρόνια για ανάμειξη σε οικονομικά σκάνδαλα.

Ο πανίσχυρος συνδικαλιστής έμεινε στη φυλακή για πέντε χρόνια και αποφυλακίστηκε επί Νίξον όταν του χορηγήθηκε αμνηστία με τον περιοριστικό όρο της αναστολής της συνδικαλιστικής του δράσης έως το 1980.

Μπορεί ο Τζίμι Χόφα να βγήκε από τη φυλακή αλλά ήταν ξεκάθαρο πλέον πως βρισκόταν εκτός παιχνιδιού αφού δεν μπορούσε να κάνει το παραμικρό. Ή έτσι νόμιζαν οι περισσότεροι. Παρασκηνιακά ο Χόφα είχε ξεκινήσει τις επαφές με τη μαφία προκειμένου να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των μεγαλύτερων οικογενειών ώστε να εκλεγεί ξανά πρόεδρος των Teamsters.

Στο πλαίσιο αυτό, προφανώς, το μεσημέρι της 30ης Ιουλίου 1975 είχε ραντεβού στο εστιατόριο «Marchus Red Fox» λίγο έξω από το Ντιτρόιτ. Όπως είχε πει στη γυναίκα του είχε ραντεβού με δύο μαφιόζους, τον Τόνι Προβετσάνο και τον Τόνι Τζακαλόνε.

Αυτόπτες μάρτυρες είπαν αργότερα πως είδαν τον Χόφα λίγο αναστατωμένο να κάνει δύο τηλεφωνήματα (στις 2.30 μ.μ. και στις 3.30 μ.μ.) μέσα από έναν τηλεφωνικό θάλαμο. Το πρώτο, όπως διαπιστώθηκε αργότερα, έγινε στη γυναίκα του και το δεύτερο σε έναν φίλο του από παλιά που νοίκιαζε λιμουζίνες. Λίγο μετά, όπως ανέφεραν άλλοι αυτόπτες μάρτυρες, τον είδαν να επιβιβάζεται σε ένα αυτοκίνητο. 

Και αυτή ήταν η τελευταία φορά που κάποιος είδε ζωντανό τον Τζίμι Χόφα. Πενήντα χρόνια αργότερα η εξαφάνισή του παραμένει ένα άλυτο μυστήριο.

Ο Προβετσάνο και ο Τζακαλόνε αρνήθηκαν πως είχαν ραντεβού με τον Χόφα και παρουσίασαν ακλόνητα άλλοθι.

Όσες έρευνες και αν έκανε το FBI το πτώμα του Χόφα δεν βρέθηκε ποτέ. Κάθε τόσο όλο και κάποιος... συνταξιούχος μαφιόζος εμφανίζεται και λέει ότι «ξέρει». Μέσα σε αυτά τα 50 χρόνια έχουν γίνει έρευνες σε αγροτικά σπίτια, σε αχυρώνες, σε δρόμους, σε δάση αλλά τίποτα. Έχει ειπωθεί πως έθαψαν τον Χόφα στα θεμέλια του γηπέδου των Giants ή εκεί που βρίσκεται σήμερα ο βασικός αυτοκινητόδρομος του Ντιτρόιτ. Τίποτα.

Στις 19 Ιουνίου του 2013, το FBI ανακοίνωσε ότι σταματά τις έρευνες για τον εντοπισμό του. Ήδη από το 1982 Ο Τζίμι Χόφα είχε δηλωθεί και επίσημα νεκρός. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.