Όταν ο Παπαδόπουλος προσπάθησε να καθιερώσει τον πολιτικό γάμο και ένα ξεχασμένο «ερωτικό» σκάνδαλο

Μπορεί σήμερα, πλέον, οι υμνητές της χούντας να διαδίδουν ένα σωρό fake news σχετικά με την επταετία, στηριζόμενοι στο «έλα μωρέ, θα έχει ξεχαστεί αυτό τώρα», αλλά δυστυχώς για εκείνους κάποιες από τις «ομορφιές» των χουντικών δε θα ξεχαστούν ποτέ.

Και φυσικά δεν αναφερόμαστε στα βασανιστήρια, τις δολοφονίες, τις εξορίες, την καταστολή, την καταπίεση, τις απάτες και πολλά άλλα. Αυτά είναι σοβαρά και με αυτά δεν μπορείς να κάνεις αστεία.

Πλάκα, όμως, μπορείς να κάνεις με τα άλλα. Τα «μικρά». Όπως για παράδειγμα ένα ξεχασμένο «ερωτικό» σκάνδαλο με πρωταγωνιστές των αρχιπραξικοπηματία Γεώργιο Παπαδόπουλο και τη σύζυγό του, τη γνωστή και μη εξαιρετέα Δέσποινα. Ή για τότε που, μία ημέρα σαν σήμερα, ο Παπαδόπουλος επιχείρησε να το «παίξει»... προοδευτικός και θέλησε να ανοίξει την κουβέντα για την καθιέρωση του πολιτικού γάμου. Και αυτό ήταν κάτι που δεν πήγε καθόλου καλά. 

Ο νόμος της μιας νύχτας

Για να σας εξηγήσουμε θα πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω στο 1954. Τότε η νεαρά Δέσποινα Γάσπαρη, αριστούχος της Σχολής Τοπογράφων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, εργαζόταν στο Γενικό Επιτελείο Στρατού και συγκεκριμένα στη Γεωγραφική Υπηρεσία του Στρατού. Τότε στο ΓΕΣ είχε πάρει μετάθεση και ένας νεαρός αξιωματικός, ο (μετέπειτα δικτάτορας) Γεώργιος Παπαδόπουλος ο οποίος θα ήταν προϊστάμενος στο τμήμα που εργαζόταν η Δέσποινα.

Οι δυο τους δεν είχαν πολλές επαφές καθότι ο Παπαδόπουλος είχε την εικόνα του «πολλά βαρύ και όχι» και επιπλέον ήταν και παντρεμένος (ήδη από το 1942) με τη Νίκη Βασιλειάδη, με την οποία είχε αποκτήσει και δυο παιδιά, τον Χρήστο και τη Χρυσούλα. Βέβαια, για να τα λέμε όλα, παντρεμένη ήταν και η νεαρά Δέσποινα και μάλιστα με έναν αστυνομικό ονόματι Σερέτης.

«Στην υπηρεσία, δεν είχε την τρυφεράδα που είχε μέσα στο σπίτι ή με τους φίλους. Ήταν με κάτω το κεφάλι και έλεγες πως πέρα από τα χαρτιά του δεν έβλεπε τίποτε άλλο» είχε πει η Δέσποινα σε συνέντευξη που είχε δώσει τους «Φακέλους» του Αλέξη Παπαχελά.

Όταν τελείωσε η δουλειά της Δέσποινας στο ΓΕΣ, ζήτησε να φύγει διότι δεν μπορούσε να αντέξει τον στρατιωτικό τρόπο ζωής. Αυτός που έπρεπε να υπογράψει το χαρτί της απόλυσης – παραίτησης ήταν ο Παπαδόπουλος ο οποίος μπροστά στον κίνδυνο να χάσει τη Δέσποινα... φανερώθηκε.

Έβρισκε διαρκώς δικαιολογίες για να αναβάλει την υπογραφή του χαρτιού μέχρι που στο τέλος δεν άντεξε και με έναν καθόλου δημοκρατικό τρόπο (η δημοκρατία δεν ήταν και το φόρτε του, άλλωστε) της είπε πως «δεν υπογράφω κανένα χαρτί. Εδώ θα μείνεις. Είτε σου αρέσει, είτε δε σου αρέσει»!

Με τον τρόπο αυτό ξεκίνησε η παράνομη σχέση της Δέσποινας Γάσπαρη με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο. «Η σχέση μας ήταν μυστική όλα τα χρόνια σχεδόν. Δηλαδή μυστική δεν ήταν, γιατί το 1959 ήρθε στην Υπηρεσία Πληροφοριών και αρχίσαμε και μέναμε μαζί, στην Πλατεία Αμερικής, και εκεί μας βρήκε και η Επανάσταση» είχε αναφέρει η Δέσποινα.

Το θέμα, ωστόσο, είναι πως όσο ακόμα η σχέση των δυο ήταν παράνομη η Δέσποινα έμεινε έγκυος. Και όσο η κοιλιά δε φαινόταν τα πράγματα ήταν ελεγχόμενα. Όταν άρχισε η κοιλιά να φαίνεται ξεκίνησαν τα προβλήματα και (κυρίως) τα... κουτσομπολιά.

Η Δέσποινα Γάσπαρη έφερε στον κόσμο το μοναδικό παιδί του ζευγαριού, την Υπερμαχεία Παπαδοπούλου (το όνομα της μητέρας της Δέσποινας). Το μωρό, με δεδομένο πως το ζευγάρι εξακολουθούσε να είναι παράνομο, έμενε στους γονείς της Δέσποινας.

Με την επιβολή της δικτατορίας, ωστόσο, η κατάσταση έγινε πιο «ζόρικη» για τον Παπαδόπουλο ο οποίος δεχόταν ισχυρότατες πιέσεις είτε να χωρίσει τη Δέσποινα και να επιστρέψει στη σύζυγό του, είτε να χωρίσει τη σύζυγό του (με την οποία ήταν σε διάσταση) και να παντρευτεί τη Δέσποινα.

Λέγεται πως ο Παπαδόπουλος βρέθηκε σε αδιέξοδο και έφτασε στο σημείο να υποβάλει την παραίτησή του από αρχηγός του «Επαναστατικού Συμβουλίου» και όρισε, μάλιστα, ως διάδοχό του τον ταξίαρχο των Τεθωρακισμένων, Στυλιανό Παττακό. Η παραίτηση δεν έγινε αποδεκτή και οι πιέσεις αυξήθηκαν ώστε το συντομότερο να βρεθεί μια λύση.

Εκείνη την εποχή το να πάρει ένα ζευγάρι διαζύγιο ήταν (τουλάχιστον) δύσκολο και χρονοβόρο. Ο χρόνος, ωστόσο, πίεζε. Η Νίκη Βασιλειάδη ήταν αυτή που έκανε το πρώτο βήμα. Κατέθεσε αίτηση διαζυγίου και έτσι ο Παπαδόπουλος έδρασε ως δικτάτορας που σέβεται τον εαυτό του και εν μια νυκτί αλλάζει τον νόμο.

Ο φωτογραφικός αυτός νόμος («αυτόματου διαζυγίου», όπως έμεινε στην ιστορία), προέβλεπε πως αν ένα ζευγάρι βρίσκεται σε διάσταση για επτά έτη και πάνω, τότε το διαζύγιο μπορεί να βγει αυθημερόν! Ο νόμος πέρασε το πρωί, το διαζύγιο βγήκε το απόγευμα και το επόμενο πρωί ο νόμος καταργήθηκε. Παστρικές δουλειές.

Τελικά, Παπαδόπουλος και Δέσποινα παντρεύτηκαν το 1968 και το ζευγάρι έφυγε από την Πλατεία Αμερικής και έμεινε σε βίλα στο Λαγονήσι την οποία είχε παραχωρήσει ο Αριστοτέλης Ωνάσης.

Η άγνωστη κόντρα χούντας – Εκκλησίας για τον πολιτικό γάμο

Μπορεί για πολλούς να φαντάζει δύσκολο να αντιληφθούν πως μια δικτατορία που βάσισε την ύπαρξή της στο τρίπτυχο «Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια», θα μπορούσε να έρθει σε ρήξη με την Εκκλησία της Ελλάδος για ένα θέμα όπως η καθιέρωση του πολιτικού γάμου ως ισόκυρου του θρησκευτικού αλλά... μη βιάζεστε. Για όλα υπάρχει μια εξήγηση. Ειδικά στην πολιτική.

Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος έχει αποφασίσει τον μετασχηματισμό της χούντας σε ένα καθεστώς λιγότερο στρατιωτικό και περισσότερο πολιτικό.

Αυτό, ωστόσο, μόνο εύκολο δεν ήταν και φάνηκε ξεκάθαρα με την κυβέρνηση Μαρκεζίνη, περίπου δυόμιση χρόνια αργότερα. Ο Παπαδόπουλος επιχείρησε να κάνει... ομελέτα αλλά προσεκτικά προκειμένου να μη σπάσει αυγά.

Οι σκληροί του καθεστώτος με μπροστάρη τον μετέπειτα δικτάτορα (στη θέση του δικτάτορα) Δημήτρη Ιωαννίδη παραμόνευαν στη γωνία.

Έτσι ο Παπαδόπουλος είχε ξεκινήσει αυτή τη διαδικασία προσπαθώντας να επιφέρει κάποιες αλλαγές προς το πιο... φιλελεύθερο αλλά χωρίς να «χτυπάει» ευαίσθητες χορδές.

Θεώρησε, λοιπόν, πως ανάμεσα στις άλλες μεταρρυθμίσεις που θα πρότεινε να γίνουν θα ήταν και αυτή του πολιτικού γάμου. Ίσως από λάθος προσωπική εκτίμηση, ίσως από κάποια εσωτερική «τρικλοποδιά», μια ημέρα σαν σήμερα, στις 13 Νοεμβρίου 1970, ο Παπαδόπουλος ανοίγει (χωρίς να κάνεις επίσημες ανακοινώσεις) το θέμα της καθιέρωσης του πολιτικού γάμου.

Η αντίδραση της Εκκλησίας ήταν εντονότατη. Στις συζητήσεις που ακολούθησαν ανάμεσα στις δυο πλευρές κοινός τόπος δε βρέθηκε. Η Εκκλησίας της Ελλάδος, είχε «στυλώσει» τα πόδια και δεν έκανε ούτε μισό βήμα πίσω.

Ταυτόχρονα οι σκληροί του καθεστώτος βρήκαν την ευκαιρία προκειμένου να κοντύνουν τα πόδια του μέχρι τότε πανίσχυρου δικτάτορα.

Ο Παπαδόπουλος, παρά το γεγονός ότι γρήγορα αντιλήφθηκε πως δεν έχει και μεγάλα περιθώρια κινήσεων στο συγκεκριμένο θέμα, δεν το εγκατέλειψε αμέσως και (συνεχίζοντας να μην κάνει επίσημες ανακοινώσεις) φρόντισε να διατηρεί το θέμα.

Η άτυπη αυτή δημόσια «διαβούλευση» κράτησε μέχρι και το 1972 οπότε ο δικτάτορας, ο οποίος ουσιαστικά ηττήθηκε κατά κράτος, σιωπηλά απέσυρε την πρόθεσή του για καθιέρωση του πολιτικού γάμου στην Ελλάδα.

Έπρεπε να περάσουν σχεδόν 10 χρόνια από εκείνο το άτυπο, δημόσιο, ντιμπέιτ προκειμένου να ανοίξει ξανά η συγκεκριμένη κουβέντα στη χώρα. Αυτή τη φορά, ωστόσο, η πολιτική συγκυρία ήταν διαφορετική.

Περίπου 200 χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση ο πολιτικός γάμος που ήταν κάτι... φυσιολογικό στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης καθιερώνεται ως ισόκυρου του θρησκευτικού και στην Ελλάδα.

Το 1981 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου είχε εκλεγεί με σκοπό την «Αλλαγή» και αυτό ακριβώς έκανε. Μια από αυτές τις αλλαγές ήταν και η καθιέρωση του πολιτικού γάμου ως ισόκυρου του θρησκευτικού.

Αξίζει να σημειωθεί πως στην ψηφοφορία που έγινε στη βουλή η Νέα Δημοκρατία, ως αξιωματική αντιπολίτευση τότε, είχε ψηφίσει κατά.

Τελικά, για την Ιστορία και μόνο, ο πρώτος πολιτικός γάμος στη χώρα έγινε στο χωριό Φραντάτο της Ικαρίας, ανάμεσα στον Δημήτρη Μαύρο από τη Νάξο και τη Σταματούλα Πλακίδα από την Ικαρία.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.