Όταν οι Judas Priest κατηγορήθηκαν ότι «έσπρωξαν» δυο οπαδούς τους στην αυτοκτονία

Το Heavy Metal σαν μουσικό είδος «γεννήθηκε» μέσα από τα riffs του Tony Iommi και τη φωνή του Ozzy Osbourne, την ημέρα που οι Black Sabbath κυκλοφόρησαν τον πρώτο (και ομώνυμο) δίσκο τους, ένα πραγματικό ογκόλιθο της σκληρής μουσικής.

Από τότε η συγκεκριμένη μουσική απέκτησε εκατομμύρια πιστούς σε όλο τον κόσμο αλλά και πολλές χιλιάδες ορκισμένους εχθρούς οι οποίοι την κατηγόρησαν για τα πάντα. Για σατανισμό, για βία, για ναρκωτικά ακόμα και για παρακίνηση σε αυτοκτονία!

Υπερβολικό; Όχι βέβαια. Οι σπουδαίοι Βρετανοί Judas Priest (που τον περασμένο Ιούλιο ισοπέδωσαν, για ακόμα μια φορά, την Πλατεία Νερού, στο πλαίσιο του Release Festival) βρέθηκαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου επειδή οι γονείς δυο οπαδών τους, κατηγόρησαν το συγκρότημα πως αυτό ευθύνεται που οι δυο νέοι έβαλαν τέλος στη ζωή τους!

«Breaking The Law», «Painkiller» και τα μυαλά στα μπλέντερ

Πριν φτάσουμε, όμως, σε εκείνη την απίθανη ιστορία καλό θα ήταν να κάνουμε (ειδικά για τους μη μυημένους) μια μικρή αναδρομή στην πορεία ενός εκ των επιδραστικότερων συγκροτημάτων της Heavy Metal μουσικής.

Οι Judas Priest έκαναν τα πρώτα του δειλά βήματα ήδη από το 1969. Τότε Heavy Metal δεν υπήρχε, ωστόσο. Υπήρχε το hard rock και κάτι που ήταν υπό... γέννηση. Βέβαια, και το ίδιο το συγκρότημα, εκείνη την περίοδο, καμία σχέση δεν είχε με αυτό που θα μάθαινε ο κόσμος αργότερα.

Η πρώτη σύνθεση του συγκροτήματος ήταν ο 18χρονος κιθαρίστας John Perry, ο ντράμερ John Partridge, ο μπασίστας Bruno Stapenhill και ο τραγουδιστής Al Atkins. Όταν ο περί σκοτώθηκε σε τροχαίο (ή κατά άλλους αυτοκτόνησε) αντικαταστάθηκε από τον 17xrono Ernie Chataway.

«Νονός» του συγκροτήματος ήταν ο Stapenhill ο οποίος εμπνεύστηκε για το όνομα από το τραγούδι του Bob Dylan «The Ballad of Frankie Lee and Judas Priest»!

Τα πρώτα βήματα του συγκροτήματος είναι σε εντελώς ερασιτεχνικό επίπεδο. Κάποιες συναυλίες, κάποια demos, μέχρι εκεί. Κάποια στιγμή τους προσέγγισε μια δισκογραφική εταιρεία για να υπογράψουν ένα συμβόλαιο για τρεις δίσκους αλλά έκλεισε πριν καν ηχογραφήσουν το πρώτο.

Έτσι, σχεδόν όλα τα μέλη της μπάντας άρχισαν σταδιακά να αποχωρούν προκειμένου να κυνηγήσουν τα όνειρά τους αλλού.

Ο μόνος που έμεινε ήταν ο Atkins ο οποίος συναντήθηκε με τον κιθαρίστα Kenny «K.K.» Downing και μαζί άρχιζαν να «χτίζουν» τους νέους Priest. Το συγκρότημα αρχίζει να ανεβαίνει σταδιακά, να κάνει ποιοτικότερα πράγματα και στη σύνθεση προστίθενται σταδιακά ο Ian «Skull» Hill στο μπάσο και ο John Hinch πίσω από το σετ των ντραμς.

Η καθοριστική προσθήκη, ωστόσο, ήταν αυτή του Rob Halford στη θέση του τραγουδιστή. Με τον Halford στη φωνή το συγκρότημα απογειώνεται. Το 1974 κυκλοφορούν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο «Rocka Rolla» το οποίο μουσικά (και σε σχέση με τα όσα ακολούθησαν) ήταν μέτριο αλλά σε κάθε περίπτωση τους έβαλε στη «φάση».

Το 1976 κυκλοφορούν το «Sad Wings of Destiny» το οποίο μέσα περιέχει το διαχρονικό metal ύμνο «Victim of Changes» και την επόμενη χρονιά κυκλοφορούν με το «Sin After Sin» και κάπου εκεί οι Judas Priest έχουν γίνει, πλέον, γνωστοί, μπαίνουν στα βρετανικά charts και φλερτάρουν με τα αντίστοιχα των ΗΠΑ.

Το 1978 κυκλοφορούν το «Stained Class» και μπαίνουν για πρώτη φορά στο Billboard 200. Το 1979 κυκλοφορούν το live album «Unleashed in The East» το οποίο έγινε πλατινένιο στις ΗΠΑ!

Το 1980 έρχεται το μεγάλο «μπαμ». Κυκλοφορούν το «British Steel» μέσα στο οποίο υπάρχει το εμβληματικό – θρυλικό «Breaking The Law». Οι Rob Halford, K.K. Downing, Glenn Tipton, Ian Hill και Dave Holland έπιασαν το εκρηκτικό κοινωνικό κλίμα που επικρατούσε τότε στη Βρετανία της Θάτσερ, ανέδειξαν τα άγχη και τις αγωνίες της εργατικής τάξης και έριξαν μια μουσική «βόμβα»!

Η δεκαετία του 1980 ήταν η χρυσή δεκαετία για τους Judas Priest που χάρισαν στον κόσμο της σκληρής μουσικής αξεπέραστα διαμάντια. Και εκεί που κάποιοι νόμιζαν πως είχαν «ταβανιάσει», ήρθε το 1990 το θρυλικό «Painkiller» το οποίο τους καθιέρωσε σαν μια από τις σπουδαιότερες metal μπάντες όλων των εποχών.

Οι Judas Priest στο εδώλιο του κατηγορουμένου

Εκείνη τη χρονιά, μαζί με την τεράστια επιτυχία που σημείωσε το «Painkiller» αλλά και με τον «metal god» Rob Halford να εμφανίζει τάσεις φυγής, το συγκρότημα ήρθε αντιμέτωπο με μια πρωτοφανή δικαστική περιπέτεια που συγκέντρωσε τα βλέμματα όλου του πλανήτη.

Η ιστορία ξεκινάει παραμονές Χριστουγέννων του 1985. Τότε δυο πιτσιρικάδες, ο 20χρονος Τζέιμς Βανς και ο 18χρονος Ρέιμοντ Μπέλκναπ, μετά από μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ και χασίς και αφού έσπασαν οτιδήποτε βρήκαν μπροστά τους μέσα στο δωμάτιο του Μπέλκναπ, αποφάσισαν πως είναι η καταλληλότερη στιγμή να αυτοκτονήσουν!

Ο Μπέλκναπ πήρε την καραμπίνα που είχε ο (αλκοολικός και κακοποιητικός) πατριός του στο σπίτι, πήγε στο προαύλιο μιας εκκλησίας, δίπλα σε μια παιδική χαρά, στην πόλη που έμεναν στη Νεβάδα των ΗΠΑ και τίναξε τα μυαλά του στον αέρα. Ο Βανς που παρακολουθούσε την όλη φάση, όταν ο φίλος του έπεσε νεκρός, πήρε την καραμπίνα και αυτοπυροβολήθηκε.

Σε αντίθεση με τον Μπέλκναπ, ωστόσο, ο Βανς επέζησε αν και σοβαρότατα τραυματισμένος. Τα επόμενα τρία χρόνια της ζωής του τα πέρασε μέσα στα νοσοκομεία με τους γιατρούς να προσπαθούν να τον κρατήσουν ζωντανό.

Κάποια στιγμή ο Βανς είχε γράψει ένα γράμμα στη μητέρα του, στο οποίο ζητούσε συγγνώμη και εξηγούσε πως σε αυτή του την πράξη τον έσπρωξαν το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και οι... Judas Priest που τους υπνώτισαν και θεώρησαν ότι η απάντηση στη ζωή ήταν ο θάνατος! «Ήταν λες και πατήσαμε το κουμπί της αυτοκαταστροφής. Σαν να είχαμε προγραμματιστεί. Ήξερα ότι θα το έκανα. Φοβόμουν. Δεν ήθελα να πεθάνω αλλά το έκανα σαν να μην είχα άλλη επιλογή» είχε πει ο Βανς.

Τελικά, πέθανε το 1988 και τότε οι γονείς των δυο νεαρών, αφού έκατσαν και συζήτησαν για το τι οδήγησε τα παιδιά τους στην αυτοκτονία, αποφάσισαν πως δεν ευθύνονταν οι ίδιοι αλλά το βρετανικό heavy metal συγκρότημα το οποίο (σύμφωνα πάντα με τους γονείς) σε πολλά τραγούδια του όπως το «Better By You, Better Than Me» το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 1978 στον δίσκο «Stained Class», είχαν τοποθετήσει με δόλο υποσυνείδητα μηνύματα που οδηγούσαν τους νέους σε ακραίες συμπεριφορές όπως οι αυτοκτονίες!

Σύμφωνα με τη μήνυση που κατέθεσαν το 1987 οι γονείς των δυο νεαρών, οι Judas Priest, μέσα στο «Better By You, Better Than Me» είχαν «κρύψει» μηνύματα όπως «Let's Be Dead» «Fuck the Lord» και «Do it». Ιδιαίτερα τη φράση «Do it» τη θεώρησαν προτροπή για αυτοκτονία.

Με τη μήνυση οι γονείς ζητούσαν από τους Judas Priest και τη δισκογραφική CBS το ποσό των 6,2 εκατομμυρίων δολαρίων ως ηθική αποζημίωση για το θάνατο των παιδιών τους.

Οι δικηγόροι των Judas Priest αρχικά ζήτησαν να μην εκδικαστεί καν η υπόθεση αφού υπήρχε δεδικασμένο με τον Ozzy Osbourne ο οποίος το 1986 είχε οδηγηθεί και αυτός στα δικαστήρια κατηγορούμενους ότι παρακινεί τους νέους σε αυτοκτονία με το τραγούδι του «Suicide Solution» το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 1980 στο δίσκο «Blizzard of Ozz».

Ο δικαστής Τζέρι Γουάιτχεντ τόνισε πως οι δυο υποθέσεις είναι διαφορετικές καθώς ο Ozzy Osbourne αθωώθηκε καθώς αυτό που ήθελε να πει το είχε πει με τους στίχους του και αυτό καλυπτόταν από το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου.

Αντίθετα, στην περίπτωση των Judas Priest, η κάλυψη αυτή του συντάγματος δεν υπήρχε αφού τα υποσυνείδητα μηνύματα δεν αποτελούν κανονικό μέρος του λόγου!

Έτσι, οι δυο πλευρές βρέθηκαν σε δικαστήριο, στο Ρίνο της Νεβάδα αρχές Αυγούστου του 1990. Στις καταθέσεις τους οι γονείς των δυο νεαρών επανέλαβαν πως τα παιδιά τους δεν είχαν πρόθεση να αυτοκτονήσουν αλλά... παρακινήθηκαν και τελικά πείστηκαν να το κάνουν όταν άκουσαν τα υποσυνείδητα μηνύματα που υπήρχαν στο «Better By You, Better Than Me» των Judas Priest.

Από την πλευρά της, η δικηγόρος του συγκροτήματος τόνισε πως δεν υπήρχε καμία πρόθεση να υπάρχουν κρυφά μηνύματα μέσα στο δίσκο και πως αυτά δημιουργήθηκαν από τυχαίους συνδυασμούς ήχων και θορύβων.

«Αν κάναμε κάτι τέτοιο επίτηδες θα έβαζα υποσυνείδητο μήνυμα ''αγοράστε επτά αντίτυπα του δίσκου''! Δε θα έλεγα σε δυο προβληματικά παιδιά να αυτοκτονήσουν» είχε πει ο μάνατζερ του συγκροτήματος Μπιλ Κούμπιρσλι. Την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία εξέθεσε προς το δικαστήριο και ο Rob Halford.

Παράλληλα, οι Judas Priest έπαιξαν και οι ίδιοι ανάποδα τους δίσκους τους, προκειμένου να αποδείξουν πως τα υποτιθέμενα υποσυνείδητα μηνύματα ήταν όντως τυχαίο γεγονός. Το συγκρότημα βρήκε πως υπήρχαν τραγούδια στα οποία αν κάποιος έπαιζε ανάποδα τον δίσκο ακούγονταν εκφράσεις όπως «Hey ma, my chair is broken», «Give me a peppermint» και «Help me keep a job»!

Τελικά, μια ημέρα σαν σήμερα, ο δικαστής Τζέρι Γουάιτχεντ αθώωσε τους Judas Priest αφού εκτίμησε πως οι δυο νέοι οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία εξαιτίας των προσωπικών τους προβλημάτων και όχι της μουσικής τους συγκροτήματος. Ο δικαστής, πάντως, κατέληξε στο συμπέρασμα πως η μουσική των Priest περιέχει υποσυνείδητα μηνύματα τα οποία, όμως, δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτά από την ανθρώπινη ακοή χωρίς τη χρήση ειδικής τεχνολογίας.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.