Σκεντέρμπεης: Ο ήρωας της Αλβανίας με το ελληνικό ονοματεπώνυμο που έγινε φόβος και τρόμος των Οθωμανών

Ο Βολταίρος είχε πει για εκείνον πως ήταν «ο μοναδικός που μπορούσε να αναστήσει την θνήσκουσα Βυζαντινή Αυτοκρατορία». Ο Βιβάλντι του αφιέρωσε μία όπερα.

Ο πολύς Μωάμεθ Β΄ο Πορθητής, νευριασμένος, είχε ομολογήσει πως  «αν δεν είχε γεννηθεί ο Σκεντέρμπεης, θα καθόμουν στον θρόνο του Πάπα της Ρώμης»! Πίστευε, μάλιστα, πως είχε μαγικές ικανότητες και όταν διαπραγματευόταν μαζί του για ειρήνη, ζήτησε ως δώρο το περίφημο σπαθί του.

Ο Σκεντέρμπεης του το έστειλε αλλά λίγο καιρό αργότερα ο τούρκος πρεσβευτής το επέστρεψε λέγοντάς ότι ο Μωάμεθ ήξερε ότι του είχε δώσει ένα κοινό σπαθί και όχι το πραγματικό όπλο που «χαλούσε» τους εχθρούς του. Τότε ο Σκεντέρμπεης, απάντησε με χιούμορ: «Έστειλα στον σουλτάνο το σπαθί μου. Δεν μπορούσα όμως να στείλω και το χέρι μου»!

Ο πάπας, που ήταν ένας από τους πιο ένθερμους θαυμαστές του Σκεντέρμπεη τον είχε αποκαλέσει «αθλητή τού Θεού» και «αήττητο ιππότη».

Αυτά που διαβάσατε θα μπορούσαν να είναι το καλύτερο... βιογραφικό για τον Σκεντέρμπεη, τον εθνικό ήρωα της Αλβανίας που έγινε ο φόβος και τρόμος των Οθωμανών.

Όπως θα διαπιστώσατε, φίλοι και εχθροί συμφωνούσαν πως ο ανυπότακτος, αλβανός πρίγκιπας ήταν μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες στην ιστορία των Βαλκανίων.

Ο άνθρωπος που για 25 χρόνια σταμάτησε μόνος του τους Οθωμανούς

Για τη γέννηση του Γεώργιου Καστριώτη δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι. Αυτό που έχει επικρατήσει, ωστόσο, είναι πως γεννήθηκε μία ημέρα σαν σήμερα στις 6 Μαΐου 1405, στα ορεινά της βόρειας Αλβανίας.

Ήταν γιος του τοπικού άρχοντα Γκιον Καστριώτη, ενός ηγεμόνα που αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του σουλτάνου Μουράτ Β'.

Ως εγγύηση υποταγής, ο νεαρός Γεώργιος στάλθηκε όμηρος στην αυλή της Αδριανούπολης όπου εξισλαμίστηκε, εκπαιδεύτηκε ως γενίτσαρος και εντάχθηκε στη στρατιωτική ελίτ της αυτοκρατορίας.

Τότε και εκεί πήρε το όνομα Ισκεντέρ (Αλέξανδρος) και τον τίτλο του μπέη (άρχοντας) και έτσι προέκυψε το Σκεντέρμπεης. Λέγεται πως ο ίδιος ο σουλτάνος του έδωσε το προσωνύμιο Σκεντέρμπεης.

Για σχεδόν 20 χρόνια υπηρέτησε ως οθωμανός στρατιωτικός διοικητής στα μέτωπα της Μικράς Ασίας και των Βαλκανίων.

Στις 3 Νοεμβρίου 1443, όλα άλλαξαν. Οι οθωμανικές δυνάμεις ηττήθηκα στη μάχη της Νις από τον Ιωάννη Ουνυάδη. Μέσα στην αναταραχή της υποχώρησης, ο Σκεντέρμπεης λιποτάκτησε μαζί με περίπου 300 Αλβανούς ιππείς, επέστρεψε στην Κρούγια και με πλαστό φιρμάνι του σουλτάνου απέσπασε την παράδοση του φρουρίου.

Στις 28 Νοεμβρίου 1443 ύψωσε το λάβαρο με τον δικέφαλο αετό και κήρυξε την εξέγερση κατά των Τούρκων. Στις 2 Μαρτίου 1444 συγκάλεσε στη Λέζα όλους τους μεγάλους αλβανούς φεουδάρχες. Εκεί ιδρύθηκε η «Ένωση της Λέζας», ένα είδος στρατιωτικής συνομοσπονδίας, με τον Σκεντέρμπεη, ανώτατο αρχιστράτηγο.

Ο Μουράτ Β' αντέδρασε αμέσως. Έστειλε τον έμπειρο Αλή Πασά με στρατό που έφτανε τις 25.000 άνδρες προκειμένου να διαλύσει την εξέγερση πριν εδραιωθεί. Ο Σκεντέρμπεης που είχε περίπου 10.000 πολεμιστές επέλεξε ως πεδίο μάχης το Τόρβιολ. Το πρωί της 29ης Ιουνίου 1444 με μία απίστευτη στρατηγική επιλογή υψηλού ρίσκου έκρυψε τους περισσότερους από τους στρατιώτες του, υποκρίθηκε πως υποχωρεί, οι Οθωμανοί επιτέθηκαν άτακτα προκειμένου να τον διαλύσουν και τότε εμφανίστηκε ο υπόλοιπους στρατός του Σκεντέρμπεη από τα πλάγια και από τα νώτα και διέλυσε τους τούρκους οι οποίοι δεν κατάλαβαν από που τους ήρθε!

Η ήττα ήταν τεράστια. Υπολογίζεται πως οι Οθωμανοί έχασαν περίπου 10.000 άνδρες σε εκείνη την μάχη που εξελίχθηκε στην πρώτη μεγάλη ταπεινωτική ήττα της Πύλης από επαναστατημένο βαλκανικό στρατό!

Μέσα στα επόμενα έξι χρόνια, ο Σκεντέρμπεης πετύχαινε τη μία νίκη μετά την άλλη κατά των Οθωμανών. Το 1950 ο Μουράτ Β' αποφάσισε να αναλάβει προσωπικά την υπόθεση εξόντωσης του ηγέτη των επαναστατημένων Αλβανών. Εκστράτευσε κατά του Σκεντέρμπεη με στρατό που κάποιοι ιστορικοί υπολογίζουν πως μπορεί να έφτασε ακόμα και τις 100.000 άνδρες.

Ο σουλτάνος πολιόρκησε την Κρούγια που είχε λιγότερους από 2.000 υπερασπιστές μέσα στο κάστρο και περίπου 8.000 έξω από αυτό με αρχηγό τον Σκεντέρμπεη.

Επί έξι ολόκληρους μήνες προσπαθούσε ο Μουράτ Β' να πάρει την Κρούγια αλλά τελικά υποχώρησε ηττημένος.

Ο άδοξος θάνατος του «αετού των Βαλκανίων»

Τα επόμενα χρόνια ο Σκεντέρμπεης βρέθηκε αντιμέτωπος όχι μόνος με τους Οθωμανούς αλλά και με τη Βενετία, η οποία φοβόταν την ενίσχυση της αλβανικής ισχύος.

Παρά τον διμέτωπο αγώνα, ο Σκεντέρμπεης κατάφερε να επιβιώσει και να συντρίψει τους αντιπάλους του σε σειρά συγκρούσεων, διατηρώντας ζωντανό το μέτωπο της εξέγερσης.

Παράλληλα, ωστόσο, η διπλωματία του ήταν εξίσου σημαντική με το σπαθί του. Εξασφάλισε οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από το βασίλειο της Νάπολης και την Αγία Έδρα, η οποία τον ανακήρυξε προστάτης της χριστιανικής Ευρώπης απέναντι στην οθωμανική προέλαση.

Η πιο εντυπωσιακή νίκη του Σκεντέρμπεη ήρθε το 1457 στη μάχη της Αλμπουλένας. Έπειτα από μία δύσκολη περίοδο και ενώ πολλοί θεωρούσαν ότι η αλβανική αντίσταση είχε εξαντληθεί, ο σουλτάνος έστειλε ισχυρό εκστρατευτικό σώμα υπό τον Ισάκ Μπέη και τον Χαμζά Καστριώτη - εξάδελφο του ίδιου του Σκεντέρμπεη που είχε αυτομολήσει στους Οθωμανούς.

Ο Σκεντέρμπεης εξαφανίστηκε για μήνες από το οπτικό πεδίο του εχθρού, δίνοντας την εντύπωση ότι είχε διαλυθεί. Και όταν οι Οθωμανοί χαλάρωσαν, ο στρατός του Σκεντέρμπεη επιτέθηκε αιφνιδιαστικά μέσα από τα δάση της Αλμπουλένας.

Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό για τους εισβολείς. Χιλιάδες νεκροί, αιχμάλωτοι διοικητές και μία από τις μεγαλύτερες ταπεινώσεις που είχε γνωρίσει ποτέ η Οθωμανική Αυτοκρατορία στα δυτικά της σύνορα. Ο Μωάμεθ Β' ο Πορθητής, ο άνθρωπος που κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη, δεν μπορούσε να το ανεχθεί αυτό.

Εξαπέλυσε επανειλημμένες νέες εισβολές. Το 1464 και το 1465 ο Σκεντέρμπεης σημείωσε νέες επιτυχίες στις μάχες της Οχρίδας και του Κασάρ, ενώ την επόμενη χρονιά αντιμετώπισετη δεύτερη μεγάλη πολιορκία της Κρούγιας. Και πάλι οι Οθωμανοί απέτυχαν να λυγίσουν το φρούριο και τον ηγέτη του.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1460, ο Σκεντέρμπεης είχε αποκρούσει συνολικά ούτε μία, ούτες δύο αλλά 13 μεγάλες οθωμανικές επιθέσεις, ένα επίτευγμα σχεδόν αδιανόητο για τα δεδομένα της εποχής κάτι που τον έκανε να μοιάζει με υπεράνθρωπο και τη φήμη του να λαμβάνει επικές διαστάσεις.

Ο αδιάκοπος πόλεμος, ωστόσο, εξάντλησε τόσο την χώρα όσο και τον ίδιο. Στις αρχές του 1468, ενώ προετοίμαζε νέες συμμαχίες με στόχο και όραμα έναν πανβαλκανικό και αντιοθωμανικό συνασπισμό, προσβλήθηκε από ελονοσία στη Λέζα όπου είχε στρατοπεδεύσει.

Στις 17 Ιανουαρίου 1468, ο Σκεντέρμπεης πέθανε σε ηλικία 63 ετών. Ο θάνατός του βύθισε στο πένθος την Αλβανία που, πλέον, έτρεμε το γεγονός ότι θα έπρεπε να συνεχίσει να παλεύει χωρίς τον φυσικό της ηγέτη.

Και τελικά οι χειρότεροι φόβοι επιβεβαιώθηκαν. Μετά τον θάνατό του Σκεντέρμπεη, η Αλβανία υπέκυψε (1479) στους Τούρκους και έμεινε σκλαβωμένη για περίπου 430 χρόνια!

Ήταν 28 Νοεμβρίου 1443 όταν ο Σκεντέρμπεης ύψωσε στην Κρούγια τη σημαία της εξέγερσης και έπρεπε να φτάσει η 28η Νοεμβρίου 1912 για να υψωθεί το λάβαρο της ανεξαρτησίας.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.