Το ξεχασμένο μέλος των Beatles που έμεινε στο συγκρότημα μόλις 11 ημέρες

Ο Τζον Λένον είχε πει πως: «Ένα όνειρο που ονειρεύεσαι μόνος είναι απλώς ένα όνειρο. Ένα όνειρο που ονειρεύεσαι με άλλους είναι πραγματικότητα». Και μπορεί ο σπουδαίος μουσικός να είπε την παραπάνω φράση να είχε στο μυαλό του λέξεις και έννοιες όπως η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, η ουτοπία κλπ αλλά εύκολα θα μπορούσε να ήταν μία σκέψη του Τζίμι Νίκολ.

Εύλογα (οι μη μυημένοι) θα αναρωτιέστε ποιος είναι ο Τζίμι Νίκολ. Και θα έχετε όλα τα δίκια του κόσμου.

Σαν μουσικός που ήταν ο Τζίμι Νίκολ θα ονειρευόταν να γίνει ένα από τα θρυλικά «Σκαθάρια». Μία ημέρα σαν σήμερα μετά από μία αλληλουχία γεγονότων έκανε αυτό το όνειρο πραγματικότητα. Έγινε μέλος των Beatles.

Και μπορεί να ήταν μέλος του συγκροτήματος για μόλις 11 ημέρες και οκτώ συναυλίες αλλά και πάλι... Η ιστορία «έγραψε» πως ο Τζίμι Νίκολς ήταν το... ξεχασμένο, πέμπτο σκαθάρι, αφού ήταν ο άνθρωπος που έκατσε πίσω από το σετ των ντραμς «κλέβοντας» για λίγο τη θέση που δικαιωματικά άνηκε στον Ρίνγκο Σταρ!

Τα «Σκαθάρια» από το Λίβερπουλ

Οι Beatles «γεννήθηκαν» στο Λίβερπουλ, στην κομητεία του Μέρσεϊσαϊντ. Σε αυτή την εργατούπολη με το σπουδαίο λιμάνι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη βιομηχανική επανάσταση στη βορειοδυτική Αγγλία.

Όλα ξεκίνησαν από δύο συμμαθητές, δύο αμούστακα παιδιά, κάπου εκεί στα 14 του χρόνια. Τους Τζον Λένον και Πολ ΜακΚάρτνεϊ που ήθελαν να βρουν τη δική τους «άκρη» μέσα από τη μουσική. Πειραματίστηκαν αρκετά μέχρι να βρουν την «ταυτότητά» τους και μαζί με τους Τζωρτζ Χάρισον και Ρίνγκο Σταρ να κατακτήσουν τον κόσμο και να δημιουργήσουν το φαινόμενο της «Beatlemania» που προκαλούσε παροξυσμό στα κοριτσόπουλα, διαδοχικά «εγκεφαλικά» στους γονείς τους και στάθηκε αντικείμενο μελέτης από πανεπιστημιακούς δασκάλους.

Αρχικά το όνομα της μπάντας ήταν «Quarry Men», που προέκυψε από το σχολείο του Λένον (Quarry Bank High). Μετά έγινε Beetles από τον Buddy Holly and the Crickets, μία πρόταση που «έριξε» στο τραπέζι ο πρώτος μπασίστας του συγκροτήματος Στιούαρτ Σάτκλιφ.

Μία άλλη εκδοχή για το πώς απέκτησαν αυτό το όνομα λέει πως ο Λένον έκανε ένα λογοπαίγνιο με τις λέξεις beat και less και κάπως έτσι το δεύτερο «e» στο Beetles έγινε «a». Υπάρχει και μία άλλη εκδοχή που λέει πως κατέληξαν στο Beatles όταν είδαν την ταινία «Ο ατιθασος» με τον Μάρλον Μπράντο όπου υπήρχε μία συμμορία μοτοσικλετιστών, οι «Beetles».

Οι ίδιοι είχαν αφήσει τον καθένα να διαλέξει όποια εκδοχή θέλει. Το μόνο που είχε διαψεύσει ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ ήταν πως το όνομα προέκυψε μετά από... όραμα που είχε ο Λένον, όπου του εμφανίστηκε ένας άνδρας (άφηνε να εννοηθεί πως ήταν ο Ιησούς) και του είπε πως «το συγκρότημα σας θα είναι ''Beatles με a, όχι e''»!

Όπως και να πήραν το όνομά τους, ωστόσο, η αλήθεια είναι μία για τους Beatles: Πως κατάφεραν από το 1959 μέχρι και την 30η Δεκεμβρίου 1970 οπότε σύρθηκαν στα δικαστήρια προκειμένου να επικυρωθεί το «διαζύγιο» ανάμεσα στα μέλη της μπάντας, να κατακτήσουν κάθε πιθανή και απίθανη κορυφή στη μουσική βιομηχανία και η κληρονομιά τους να φτάνει μέχρι και τις ημέρες μας.

Πρώτα κατέκτησαν την Αγγλία, μετά την Ευρώπη ολόκληρη, έπειτα τις ΗΠΑ όπου, μάλιστα, εμφανίστηκαν τον Φεβρουάριο του 1964 να εμφανιστούν και να παίξουν στο τηλεοπτικό σόου του Εντ Σάλλιβαν, μία εκπομπή που παρακολούθησαν 73 εκατομμύρια άνθρωποι!

«Δεν προκάλεσα εγώ τη διάλυση. Ο Τζόνι μας το έκανε. Abbey Road, Let It Be… δεν τα πηγαίναμε και άσχημα. Αυτό ήταν το συγκρότημά μου, η ζωή μου, γι’ αυτό και ήθελα να συνεχίσει. Θα μπορούσε να γίνει αυτό. Το πραγματικό ζήτημα ήταν ότι ο Τζον έφτιαχνε μια καινούργια ζωή με την Γιόκο. Ο Τζον ήθελε πάντα να ελευθερωθεί από την κοινωνία επειδή, ξέρετε, τον μεγάλωσε η θεία του Μίμι, που τον καταπίεζε αρκετά, έτσι είχε πάντα τάσεις απόδρασης. Δεν είμαι εγώ αυτός που προκάλεσε τη διάλυση. Όχι, όχι, όχι. Ο Τζον μπήκε μια μέρα σε ένα δωμάτιο και είπε ''Φεύγω από τους Beatles''. Είναι αυτό αιτία διάλυσης συγκροτήματος ή όχι; 'Ηθελε να πηγαίνει και να ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι στο Άμστερνταμ για μια εβδομάδα για την ειρήνη. Και δεν μπορούσες να φέρεις αντίρρηση σε κάτι τέτοιο», είχε πει ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ για την απόφαση που είχε σοκάρει την παγκόσμια μουσική κοινότητα.

Πριν διαλυθούν, ωστόσο, οι Beatles, είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν (πέρα από υπέροχη μουσική) διάφορες ωραίες ιστορίες. Μία από αυτές θα τη διαβάσετε στη συνέχεια.

Το «Σκαθάρι» που έμεινε στο συγκρότημα για μόλις 11 ημέρες

Στις 3 Ιουνίου του 1964 οι Beatles είχαν μια φωτογράφηση. Προετοιμάζονταν πυρετωδώς για την επόμενη συναυλία τους και ήταν διαρκώς στο «τρέξιμο». Έκαναν τα πάντα προκειμένου να γίνει σωστά η προώθηση της επερχόμενης περιοδείας τους και να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους. Και τότε... Καταστροφή!

Κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης ο Ρίγκο Σταρ κατέρρευσε. Κανείς δεν ήξερε τι είχε συμβεί. Φώναξαν αμέσως έναν γιατρό ο οποίος συνέστησε, το συντομότερο δυνατό, να μεταφερθεί ο ντράμερ του θρυλικού συγκροτήματος στο νοσοκομείο για εξετάσεις.

Εκεί, οι γιατροί διαπίστωσαν πως δεν είχε κάτι σοβαρό. Και εκεί που όλοι πήγαν να αναπνεύσουν με ανακούφιση, οι γιατροί εντόπισαν ένα πρόβλημα στις αμυγδαλές και φαρυγγίτιδα και συνιστούν στον ντράμερ των Beatles ξεκούραση.

Και κάπου εκεί αρχίζει να επικρατεί πανικός αφού η πρώτη συναυλία της περιοδείας θα ήταν μετά από... λίγες ώρες! Τα ενδεχόμενα δυο. Ή στο παρά... ένα θα ακύρωναν την περιοδεία (ή τέλος πάντων τις πρώτες συναυλίες). Ή θα έβρισκαν αντικαταστάτη μέχρι να γίνει καλά ο Ρίγκο Σταρ.

Ο παραγωγός του συγκροτήματος Τζορτζ Μάρτιν πρότεινε τον Τζίμι Νίκολ, έναν ντράμερ με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο παρελθόν και γνώρισε πως ήξερε όλα τα κομμάτια του συγκροτήματος άρα κέρδιζαν χρόνο που, πλέον, ήταν πολύτιμος.

Ο Τζον Λένον και ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ δέχθηκαν αμέσως καθώς δεν ήθελαν για κανέναν λόγο να ακυρωθεί η περιοδεία λίγες ώρες πριν την πρώτη συναυλία! Ο Τζορτζ Χάρισον, ωστόσο, αρνήθηκε και απείλησε, μάλιστα, πως «αν δεν έρθει ο Ρίνγκο δεν έρχομαι ούτε εγώ, βρείτε δύο αντικαταστάτες»! Με τον χρόνο να πιέζει, όλοι «έπεσαν» πάνω από τον Χάρισον και τελικά κατάφεραν να του αλλάξουν γνώμη.

Ακολούθησε ένα αγώνας δρόμου. Λίγες ώρες μετά ο Τζίμι Νίκολ από το... πουθενά βρέθηκε στο θρυλικό Abbey Road Studios  και πρόβαρε με τα υπόλοιπα «Σκαθάρια» κάποια από τα κομμάτια. Όταν όλοι κατάλαβαν πως «το έχει» του είπαν να πάει σπίτι του και να ετοιμάσει βαλίτσες. Έτσι και έγινε.

Ο Νίκολ επέστρεψε στο σπίτι του στο Δυτικό Λονδίνο και μετά από λίγες ώρες έδωσε ραντεβού με τους υπόλοιπους στο αεροδρόμιο για να φύγουν για Δανία. Εκεί, στην Κοπεγχάγη, μόλις 27 ώρες μετά, ο Νίκολ έδωσε την πρώτη του συναυλία ως «Σκαθάρι».

Όταν αργότερα, ο Ρίνγκο Σταρ ρωτήθηκε πώς ένιωσε όταν έμαθε πως ένας άλλος ντράμερ θα έπαιζε στη θέση του είπε μισοσοβαρά, μισοαστεία: «Ήταν πολύ περίεργο. Πήγαν χωρίς εμένα. Ένιωσα ότι δεν με αγαπούσαν πια»!

Μέσα στις επόμενες 11 ημέρες ο Τζίμι Νίκολ έδωσε 8 συναυλίες. Ο «παραπονιάρης» Ρίγκο Σταρ φρόντισε και έγινε γρήγορα καλά και ενσωματώθηκε με το υπόλοιπο συγκρότημα στις 14 Ιουνίου για τη συναυλία του συγκροτήματος στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Ήταν 11 ημέρες που ο Νίκολ έζησε σαν «Σκαθάρι». Έπαιζε σε κατάμεστα στάδια, έδινε αυτόγραφα, μιλούσε στον Τύπο, τον κυνηγούσαν τα κορίτσια και έκανε και τα ταξίδια του. Το πρωινό της 14ης Ιουνίου, έφυγε από το ξενοδοχείο που έμεναν τα «Σκαθάρια» χωρίς να πει αντίο σε κανέναν. Όχι επειδή δεν ήθελε αλλά επειδή οι υπόλοιποι... κοιμόντουσαν!

Στο αεροδρόμιο της Μελβούρνης τον συνόδευσε ο μάνατζερ του συγκροτήματος Μπράιαν Έπσταϊν ο οποίος του έδωσε ένα πόσο που σήμερα αναλογεί σε περίπου 11.000 λίρες και ένα χρυσό ρολόι χειρός Eternamatic με την επιγραφή: «Από τους Beatles και τον Brian Epstein στον Jimmy – με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη». Στη συνέχεια επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο και επέστρεψε στη Μεγάλη Βρετανία. Η... καριέρα του με τους Beatles είχε τελειώσει.

Ο Τζίμι Νίκολ δεν κατάφερε ποτέ να κάνει κάτι σπουδαίο στη μουσική. Έπαιξε σε διάφορες μικρές μπάντες αλλά χωρίς να καταφέρει κάτι το ιδιαίτερο και έτσι κάποια στιγμή άρχισε να βγάζει τα προς το ζην με ανακαινίσεις σπιτιών. 

Πολλά χρόνια μετά ο Τζίμι Νίκολ σε συνέντευξή δήλωσε ότι η αντικατάσταση του Ρίνγκο ήταν ο, τι χειρότερο συνέβη στη ζωή του. «Μέχρι τότε ήμουν ευτυχισμένος, βγάζοντας 30 με 40 λίρες την εβδομάδα. Όταν οι τίτλοι έπεσαν, άρχισα να πέφτω κι εγώ». Ο Νίκολ χρεοκόπησε, χώρισε και προσποιήθηκε ακόμα και τον ίδιο του τον θάνατο.

Στους Beatles, πάντως, άφησε το «σημάδι» του και τα υπόλοιπα «Σκαθάρια» μόνο καλά λόγια είχαν να πουν για τον Νίκολ. Εκτός από το γεγονός ότι τους βοήθησε, ήταν ο λόγος για τον οποίο έγραψαν και ένα τραγούδι που συμπεριλαμβάνεται στον αριστουργηματικό δίσκο «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band».

Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, όταν τον ρωτούσαν πώς αισθάνεται ο Νίκολ απαντούσε: «Ιt’s getting better», όλα, δηλαδή, γίνονται όλο και καλύτερα. Τρία χρόνια αργότερα ο ΜακΚάρτνεϊ «θυμήθηκε» αυτή τη φράση και έγραψε το «Getting better», το τέταρτο κομμάτι του άλμπουμ.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.