5 μοναδικά κτίρια της Αθήνας που «σκότωσε» η ανάπτυξη

Αν υπήρχε η δυνατότητα να ταξιδέψουμε στον χρόνο και γυρνούσαμε πίσω στην Αθήνα του 19ου και του 20ού αιώνα, θα μπερδευόμασταν αρκετά. Μπορεί και να μας απασχολούσε ένα κρίσιμο ερώτημα: γιατί κτίρια που είχαν αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες και εξαιρετική ομορφιά εξαφανίστηκαν με απόφαση των εκάστοτε αρχών; Πριν βρούμε εκείνον που έχει την ευθύνη, ας δούμε πρώτα τα αλλοτινά κοσμήματα της Αθήνας που δεν υπάρχουν πια. 

Ξενοδοχείο Ακταίον Παλλάς

Κατασκευάστηκε από τον Ιωάννη Πεσμαζόγλου στις ακτές του Φαλήρου και ξεκίνησε να λειτουργεί το καλοκαίρι του 1903. Στην αρχή, οι χώροι του ξενοδοχείου προορίζονταν μόνο για κοσμικές εκδηλώσεις. Αυτή εν τέλει ήταν και η μεγαλύτερη δόξα του. Σύντομα έγινε το επίκεντρο της κοσμικής ζωής των μεγαλοαστών της Αθήνας ενώ στα χρυσοποίκιλτα σαλόνια του φιλοξένησε πρίγκιπες, βασιλείς και σημαντικές προσωπικότητες της εθνικής ζωής. Υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του '90 καθώς το κόστος συντήρησής του ήταν αρκετά βαρύ.

Μέγαρο Παπούδωφ

Ακριβώς απέναντι από τη Βουλή, στη συμβολή της Πανεπιστημίου με τη Βασιλίσσης Σοφίας, σήμερα βρίσκεται ένα επιβλητικό, γυάλινο κτίριο. Στο ίδιο σημείο πριν αρκετά χρόνια, βρισκόταν το Μέγαρο Παπούδωφ. Η ανοικοδόμησή του ξεκίνησε το 1875 από τον ομογενή Αριστείδη Παπούδωφ. Το μέγαρο πέρασε από διάφορα χέρια. Το 1920 προοριζόταν να γίνει η κατοικία του τότε διαδόχου, πρίγκιπα Γεωργίου. Εν τέλει, στέγασε την Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών και από την ταράτσα του έπεσαν οι σφαίρες κατά των διαδηλωτών του ΕΑΜ στα Δεκεμβριανά. Κατεδαφίστηκε το 1971.

Δημοτικό Θέατρο

Τα σχέδια του θρυλικού Ερνέστου Τσίλερ έλαβαν σάρκα και οστά, μετά κόπων και βασάνων, ύστερα από την απαραίτητη χρηματοδότηση του Ανδρέα Συγγρού. Το Δημοτικό Θέατρο της πρωτεύουσας εγκαινιάστηκε από τον Γεώργιο Α' το 1888 στη σημερινή πλατεία Κοτζιά. Με τη δημιουργία του Βασιλικού Θεάτρου, το Δημοτικό Θέατρο μπήκε σε μια εποχή απαξίωσης. Υπήρξαν πρωτοβουλίες για την ανακαίνισή του αλλά απέβησαν άκαρπες. Το 1940, ο δήμαρχος της πόλης, Κώστας Κοτζιάς, αποφασίζει την κατεδάφισή του.

Βίλα Μαργαρίτα

Ένας πύργος βγαλμένος από παραμύθι που βρισκόταν κάποτε στην περιοχή των Αμπελοκήπων. Κτίστηκε περίπου το 1900 και ανήκε σε έναν Αρμένιο έμπορο. Το όνομά της το οφείλει στον επόμενο ιδιοκτήτη της, τον Ευστάθιο Λάμψα, ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρεταννία, και την κόρη του Μαργαρίτα. Το γοτθικού τύπου κτίσμα στέγασε την πρεσβεία της Δανίας στα χρόνια της Κατοχής. Παρά τις προσπάθειες των κατοίκων, οι αρχές αρνήθηκαν να το κηρύξουν διατηρητέο και κατεδαφίστηκε το 1972.

Μέγαρο Νεγρεπόντη

Το 1880, η πλατεία Συντάγματος απέκτησε ένα ακόμη ξεχωριστό κτίριο με μοναδικά χαρακτηριστικά. Στη συμβολή της Λεωφόρου Αμαλίας με την οδό Όθωνος, βρισκόταν το Μέγαρο Νεγρεπόντη. Χρησιμοποιήθηκε ως ιδιωτική κατοικία αλλά στη συνέχεια δόθηκε ως προσωρινό ανάκτορο στον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο ύστερα από τον γάμο του με την πριγκίπισσα Σοφία. Το 1940 στέγασε το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας ώσπου 19 χρόνια μετά κατεδαφίστηκε για να δώσει τη θέση του σε μια πολυκατοικία.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.