Από τα ερείπια της Γάζας στα πρώτα βήματα της ελπίδας: Η ιστορία του Ομάρ που περπάτησε ξανά

Τα τελευταία δύο χρόνια, η γενοκτονία στη Γάζα έχει προκαλέσει απίστευτες απώλειες και καταστροφές. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί, τραυματιστεί, πολιορκηθεί και εκτοπιστεί. 

Ο Mohammad Al Hawajri, που εργαζόταν στη Γάζα ως νοσηλευτής χειρουργείου με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, αφηγείται πώς αυτός και η οικογένειά του προσπάθησαν να βρουν μάταια ασφάλεια μέσα στη Γάζα και πώς τελικά κατάφερε να φύγει στην Ιορδανία προχωρώντας σε ιατρική εκκένωση λόγω σοβαρού τραυματισμού του πεντάχρονου γιου του, Omar.

Ο Omar τραυματίστηκε από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στο πόδι και τώρα νοσηλεύεται στην Κλινική Επανορθωτικής Χειρουργικής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Αμμάν της Ιορδανίας.

«Λίγες μέρες μετά την έναρξη του πολέμου στη Γάζα, το Ισραήλ έδωσε εντολή περίπου ο μισός πληθυσμός να μετακινηθεί στο νότο. Εμείς μείναμε στο βορρά και μετακομίσαμε στο πλησιέστερο γραφείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, όπου είχαν συγκεντρωθεί πολλοί από τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους.

Εκεί νιώθαμε πιο ασφαλείς από τα σπίτια μας, αν και κάθε θόρυβος έξω μας θύμιζε ότι πουθενά δεν ήμασταν πραγματικά ασφαλείς.

Με το πέρασμα των εβδομάδων, οι ισραηλινές δυνάμεις εισέβαλαν στο νοσοκομείο Al-Shifa και ο φόβος εξαπλώθηκε σε κάθε γωνιά της πόλης της Γάζας. Τα καταστήματα και οι φούρνοι είχαν κλείσει εδώ και καιρό και ο λιμός άρχιζε να κυριαρχεί στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας.

Διαβάστε ακόμα: ΟΗΕ: Το Ισραήλ κλήθηκε στην επιτροπή κατά των βασανιστηρίων για τους παλαιστίνιους κρατούμενους

Η πόλη καταστρεφόταν και οι άνθρωποι που παρέμεναν εκεί λιμοκτονούσαν. Αποφασίσαμε να φύγουμε, ελπίζοντας ότι ο νότος θα μας πρόσφερε μια μικρή πιθανότητα επιβίωσης.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προσπάθησαν να εξασφαλίσουν ασφαλή διέλευση για το προσωπικό κατά τη διάρκεια των σύντομων «παράθυρων ασφαλείας» που άφηναν οι ισραηλινές δυνάμεις.

Ξεκινήσαμε με μια αυτοκινητοπομπή που μετέφερε τόσο το προσωπικό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα όσο και τις οικογένειές τους. Ωστόσο, με χιλιάδες ανθρώπους να προσπαθούν απεγνωσμένα να διαφύγουν και το χάος να κυριαρχεί στον διάδρομο του Netzarim, το «παράθυρο ασφαλείας» έκλεισε πριν προλάβουμε να περάσουμε προς το νότο και αναγκαστήκαμε να επιστρέψουμε στην πόλη της Γάζας.

Καθώς τα αυτοκίνητα της οργάνωσης που έφεραν σαφώς τα λογότυπα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, επέστρεφαν προς την κλινική, ξαφνικά ξέσπασαν πυροβολισμοί. Οι σφαίρες διαπέρασαν τον αέρα, τα παράθυρα έσπασαν και θραύσματα από σφαίρες χτύπησαν τα οχήματά μας.

Στο χάος των πυροβολισμών, ο Alaa Al-Shawa, που ήταν εθελοντής νοσηλευτής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στα επείγοντα, πυροβολήθηκε στο κεφάλι, ενώ κρατούσε τα παιδιά μου. Πέθανε ακαριαία.

Τα παιδιά μου θυμούνται εκείνη την ημέρα σαν να ήταν χθες – οι πυροβολισμοί έρχονταν από τόσες πολλές κατευθύνσεις που ήταν αδύνατο να καταλάβουν από πού πρωτοξεκίνησαν.

Η σφαίρα πέρασε ακριβώς πάνω από τα κεφάλια τους πριν χτυπήσει τον Alaa, τον οποίο αγαπούσαν πολύ. Ήμασταν αρκετά κοντά στην κλινική για να τρέξουμε μέσα να τον βοηθήσουμε, αλλά ο Alaa αιμορραγούσε ακατάσχετα και κάθε προσπάθεια να τον σώσουμε απέτυχε.

Τα παιδιά ούρλιαζαν, οι κραυγές τους γέμιζαν τον αέρα, την ώρα που τον θάβαμε.  Στεκόμασταν εκεί με το μυαλό μας ανίκανο να επεξεργαστεί αυτό που είχε συμβεί.

Παραμείναμε παγιδευμένοι στην κλινική για τις επόμενες μέρες και κοιμόμασταν στον ίδιο χώρο όπου βρισκόταν θαμμένο το σώμα του Alaa κάτω από το χώμα. Δεν υπήρχε άλλο μέρος να πάμε. Ο μεγαλύτερος γιος μου ήταν σοκαρισμένος. Κάθε βράδυ ξυπνούσε κλαίγοντας, στοιχειωμένος από την εικόνα του νεκρού σώματος του Alaa και από όσα είχε δει.

Από τη Γάζα στην Ιορδανία: η διαδρομή ενός παιδιού μέσα στον πόλεμο

Όταν τελικά καταφέραμε να περάσουμε στο νότο στα τέλη Νοεμβρίου 2023, ο δρόμος μπροστά μας ήταν γεμάτος πτώματα που είχαν μείνει εκεί όπου είχαν πέσει. Ήταν ένα θέαμα που κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να σβήσει από το μυαλό του.

Τελικά, φτάσαμε στο Khan Younis και βρήκαμε καταφύγιο στις εγκαταστάσεις των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Αλλά ακόμα και εκεί, ο πόλεμος μας βρήκε. Μια κοντινή επίθεση έσπασε τα παράθυρα, κλονίζοντας συθέμελα το κτίριο.

Αργότερα, ένα βλήμα από άρμα μάχης χτύπησε απευθείας την εγκατάσταση, παρά το ότι υπήρχε και η σημαία και το λογότυπο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Σε αυτή την επίθεση, σκοτώθηκε η κόρη ενός συναδέλφου μας.

Μετά τους βομβαρδισμούς, φύγαμε ξανά, αυτή τη φορά για τη Ράφα, τη λεγόμενη ασφαλή ζώνη. Αλλά ακόμα και εκεί, οι αεροπορικές επιδρομές δεν σταμάτησαν ποτέ. Ακόμα κι αν οι βόμβες δεν έπεφταν κατευθείαν πάνω στα σπίτια, τα θραύσματά τους διαπερνούσαν τους τοίχους και τα καταφύγια.

Ακολούθησαν μήνες εκτοπισμού, σημαδεμένοι από αβάσταχτες απώλειες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Ο χρόνος θόλωσε καθώς μετακινούμασταν από το ένα μέρος στο άλλο, επιβιώνοντας μέρα με τη μέρα.

Ακριβώς όταν νομίζαμε ότι είχαμε αντέξει το χειρότερο, νέος τρόμος χτυπησε την πόρτα μας. Στις 27 Ιουνίου 2025, μια αεροπορική επιδρομή χτύπησε τον δρόμο δίπλα στο σπίτι μας.

Διαβάστε ακόμα:Ο Φιντάν επιμένει στη λύση δύο κρατών στην Κύπρο: «Με τον τουρκικό στρατό δεν έχει ανοίξει ρουθούνι»

Ο μικρότερος γιος μας, ο Omar, στεκόταν δίπλα στην πόρτα όταν ένα θραύσμα έσκισε το πόδι του. Ήταν μόλις πέντε ετών, ήδη εξασθενημένος από μήνες φόβου και πείνας.

Στη Γάζα, υποβλήθηκε σε αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις σε αφόρητες συνθήκες, εν μέσω πείνας και εκρηκτικής αύξησης των τιμών των τροφίμων και των φαρμάκων, τα οποία δεν μπορούσαμε πλέον να αγοράσουμε ή να προμηθευτούμε λόγω της ισραηλινής πολιορκίας.

Έξι εβδομάδες αργότερα, οι συνάδελφοί μας κατάφεραν να μας μεταφέρουν στην Κλινική Επανορθωτικής Χειρουργικής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ιορδανία. Μέχρι τότε, ο Omar ήταν υποσιτισμένος και τα αδέλφια του είχαν επικίνδυνα χαμηλό βάρος.

Εδώ στο Αμμάν, υποβλήθηκε σε επιπλέον χειρουργικές επεμβάσεις και έλαβε ψυχιατρική φροντίδα. Τώρα μπορεί να στέκεται όρθιος, να παίζει και να είναι ξανά ένα κανονικό παιδί. Βλέποντάς τον να κάνει τα πρώτα του βήματα προς την ανάρρωση, μας θυμίζει ότι ακόμα και μετά από όλα αυτά, η ζωή μπορεί να ξεκινήσει ξανά.

Όμως, ανεξάρτητα από την περίθαλψη που λαμβάνει, ένα μέρος της παιδικής του ηλικίας θα φέρει για πάντα τα σημάδια αυτού που συνέβη – μιας γενοκτονίας που ακόμα δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι επιτράπηκε να συμβεί σε εμάς, στα παιδιά μας και στη γη που αγαπάμε τόσο βαθιά.

Από τις 7 Οκτωβρίου 2023, το Πρόγραμμα Επανορθωτικής Χειρουργικής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ιορδανία έχει δεχτεί 45 παιδιά* (στοιχεία έως τις 26 Οκτωβρίου) μαζί με τους φροντιστές τους από τη Γάζα για εξειδικευμένη επανορθωτική χειρουργική φροντίδα και αποκατάσταση.

Η Κλινική Επανορθωτικής Χειρουργικής στο Αμμάν ιδρύθηκε το 2006 για τη θεραπεία θυμάτων του πολέμου στο Ιράκ. Καθώς οι τραυματισμοί που σχετίζονται με συγκρούσεις αυξήθηκαν σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, το νοσοκομείο στο Αμμάν επεκτάθηκε για να δεχτεί ασθενείς από περισσότερες από έξι χώρες, προσφέροντας ιατρική εξειδίκευση που δεν ήταν διαθέσιμη στις χώρες καταγωγής τους.

Η κλινική αυτή έχει εξελιχθεί σε περιφερειακό κέντρο για τη θεραπεία ασθενών με περίπλοκα τραύματα που αλλάζουν τη ζωή τους, προσφέροντας χειρουργική περίθαλψη και αποκατάσταση για ορθοπεδικά τραύματα, πλαστικές και τραύματα σε γνάθο και πρόσωπο, εγκαύματα και άλλα τραύματα που σχετίζονται με συγκρούσεις.

Η ολιστική προσέγγισή του περιλαμβάνει χειρουργική περίθαλψη, φυσιοθεραπεία, εργοθεραπεία, ψυχολογική υποστήριξη και ψυχοκοινωνική φροντίδα. Οι περισσότεροι ασθενείς παραμένουν για μήνες στο νοσοκομείο προκειμένου να θεραπευτούν οι σωματικές και ψυχικές τους πληγές. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.