Παραφράζοντας τον γνωστό στίχο, αν την ελπίδα δεν τη βρεις, τη ζωγραφίζεις. Χρησιμοποιώντας χρώματα, τα παιδιά φτιάχνουν τον κόσμο από την αρχή αλλά καμιά φορά ανασυνθέτουν τον κόσμο όπως τον γνώρισαν γύρω τους.
Πώς ζωγραφίζουν τα παιδιά έναν πόλεμο
Τα θύματα του πολέμου που μαίνεται στην Παλαιστίνη είναι κυρίως τα παιδιά. Όσα από αυτά είναι «τυχερά», επιβιώνουν κουβαλώντας φρικτά τραύματα. 21.280 παιδιά έχουν δολοφονηθεί από τις δυνάμεις του Ισραήλ. Όσα γλιτώσουν, αποτυπώνουν αυτά που ζουν σε ένα κομμάτι χαρτί, με ό,τι μπορούν να βρουν. Η παιδική ηλικία στη Γάζα ουσιαστικά δεν είναι παιδική ηλικία. Τα παιδιά περνούν τον περισσότερο χρόνο βρίσκοντας καταφύγιο από τις βόμβες και όταν ο κίνδυνος έχει περάσει κουβαλάνε προμήθειες.
Γίνονται παιδιά ξανά όταν βρίσκονται μπροστά σε ένα κομμάτι λευκό χαρτί και ξεκινούν να ζωγραφίζουν. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση όμως, τα τραύματα που έχουν υποστεί κάνουν την εμφάνισή τους. Η Ντουάα Καραουάν της ΜΚΟ «Project HOPE» πέρασε αρκετό καιρό στη Γάζα δουλεύοντας με παιδιά σε έναν καταυλισμό. Εκεί γνώρισε ένα μικρό κορίτσι που ζωγράφιζε μόνο με κόκκινο χρώμα. Όταν τη ρώτησε αν ήθελε να χρησιμοποιήσει άλλο, η απάντηση ήταν αρνητική. «Είδα τον βομβαρδισμό και υπήρχε αίμα παντού» ήταν η απάντηση του παιδιού.
Τις περισσότερες φορές, τα παιδιά ζωγραφίζουν βόμβες που πέφτουν από ψηλά ή σκηνές από τη ζωή στους καταυλισμούς. Η βία είναι σε όλα το κυρίαρχο μοτίβο. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, τα παιδιά μεταμορφώνονται και η συμπεριφορά τους αλλάζει δραματικά.
H Ασμάα, μητέρα τριών παιδιών, αναφέρει πως τα παιδιά της συνήθως κλαίνε δύο ή τρεις φορές μέσα στη μέρα και τρομοκρατούνται με τον παραμικρό ήχο που έρχεται από τον ουρανό. «Ακόμη και στιγμές που ξεκινάνε χαρούμενα, καταλήγουν σε θλίψη» λέει η ίδια για τα παιδιά της.
Βρίσκοντας την ελπίδα στα χρώματα
Οι ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στη Γάζα ή τη Δυτική Όχθη χρησιμοποιούν τη ζωγραφική για να στηρίζουν ψυχολογικά τα παιδιά. Ακόμη και για να τους δώσουν ελπίδα ή να τα βοηθήσουν να ονειρευτούν πράγματα που ο πόλεμος τους στέρησε.
«Η τέχνη από μόνη της δεν είναι η λύση αλλά δίνει την δυνατότητα στα παιδιά εκφραστούν. Παρά τα σκληρά μοτίβα, βλέπουμε και ζωγραφιές που αποτυπώνουν τον ήλιο ή τα λουλούδια» παρατηρεί η Ριμ Ατζούρ, παιδοψυχολόγος από τον Λίβανο. Ακόμη και τα ίδια τα χρώματα που χρησιμοποιούν τα παιδιά έχουν κάτι να πουν. Μαύρο, κόκκινο και γκρι όταν κυριαρχεί ο φόβος, κίτρινο, πράσινο, μπλε όταν νιώθουν ασφαλή.
Στην αραβική κουλτούρα, η επεξεργασία των δύσκολων συναισθημάτων δεν ενθαρρύνεται. Όπως είναι αναμενόμενο σε τέτοιες συνθήκες, η γενναιότητα και το θάρρος μπροστά στον κίνδυνο εκτιμούνται περισσότερο. Ανεξαρτήτως αυτού όμως, τα παιδιά εκφράζονται με τα χρώματα και «ξεσπούν» πάνω σε οποιονδήποτε καμβά βρίσκουν. Βάζουν χρώματα στη φρίκη και προσπαθούν να ανακαλύψουν την ελπίδα σε έναν κόσμο που τους την έχει στερήσει.
- Το αδιανόητο νούμερο επιβατών που επέστρεψαν σε μόλις ένα 24ωρο από τις διακοπές τους
- Ευγενία Σαμαρά: Οι βουτιές σε καταρράκτες και το «όνειρο ζωής» στο Μεξικό
- «Ηλία, ρίχ’το» σκηνικό σε πανηγύρι στη Ζάκυνθο: Έφεραν με κλαρκ παλέτες με πιάτα και τα έσπασαν στην πίστα
- Οι οκτώ εκπομπές που κάνουν πρεμιέρα τον Αύγουστο: Ξεκινάει η «μάχη» της ενημέρωσης
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
